به گزارش خبرگزاری برنا هرمزگان، ۱۰ اردیبهشت، روز خلیج همیشه فارس، یادآور تاریخی است که با دریا، ایستادگی و هویت ایرانی گره خورده است. در چنین روزی، بازخوانی نمادهایی که میتوانند روایتگر پایداری این پهنه آبی باشند، اهمیتی دوچندان مییابد. در همین راستا، «نماد پایداری خلیج فارس»—سازهای عظیم با ماهیتی دریایی—بهعنوان یک پیشنهاد فرهنگی–گردشگری برای جزیره کیش مطرح شده است؛ پیشنهادی که میکوشد پیوند میان هویت خلیج فارس و تصویر آیندهمحور کیش را در قالب یک نشانه ماندگار بازتعریف کند. در گفتوگوی پیشرو با مدیرعامل شرکت بینالملل پدیده شاندیز کیش، ابعاد این ایده و ظرفیتهای آن برای گردشگری جزیره مورد بررسی قرار گرفته است.
روز خلیج فارس، بهانهای است برای بازخوانی نمادهایی که تصویر جزیره کیش را در حافظه جمعی ایرانیان و گردشگران بینالمللی ثبت کردهاند. سالها کشتی یونانی ایستاده بر ساحل، نمادِ تصادفی همین هویت بود؛ جاذبهای که با غروبهای رؤیایی و آیین خاطرهسازی، مشهورترین کارتپستال ایران شد. اما اکنون که طبیعت حکم فروپاشی آن را اجرا کرده، جزیره در آستانه ورود به فصلی تازه است—فصلی که نیازمند یک نماد آگاهانه، پایدار و هویتمند برای خاطرهسازی و تجربه جمعی مردم و گردشگران است.
گفتوگوی ما را با سعید یحیایی، مدیرعامل شرکت بینالمللی پدیده کیش، با پیشنهاد جایگزینی سازهی لنگر بهعنوان نماد کیش، بخوانید.
امروز چرا موضوع «بازتعریف نماد کیش» دوباره مطرح شده است؟
سعید یحیایی:واقعیت این است که جزیره کیش در دهههای گذشته، یک تصویر مشخص و تثبیتشده در ذهن مخاطبان داشت؛ تصویری که عمدتاً با کشتی یونانی کیش شکل گرفته بود. این سازه صرفاً یک جاذبه گردشگری نبود، بلکه به یک نشانه بصری و هویت رسانهای برای جزیره تبدیل شده بود (به نحوی که گردشگران زیادی در آلبوم خاطرات خود از این جزیره زیبا با این نماد غروب جزیره عکس یادگاری داشتند)
اما مسئله امروز این است که این نماد، بهدلایل کاملاً طبیعی از جمله فرسایش شدید ناشی از شرایط اقلیمی، رطوبت و شوری آب، دیگر آن کارکرد سابق را ندارد. ما با یک «یادمان در حال محو شدن» مواجه هستیم، نه یک نماد فعال. در چنین شرایطی، مسئله اصلی صرفاً از دست رفتن یک سازه نیست؛ بلکه ایجاد یک خلأ در سطح برندینگ و تصویر ذهنی کیش است.
در این شرایط، چه ویژگیهایی باید برای یک نماد جدید در نظر گرفته شود؟
سعید یحیایی:نماد شهری در جهان امروز، یک عنصر تزئینی یا اتفاقی نیست. نماد، فشردهشده هویت یک مقصد است و مستقیماً در رقابت گردشگری نقش دارد. اگر بخواهم دقیقتر بگویم، یک نماد موفق باید چند ویژگی همزمان داشته باشد: قابلیت دیده شدن در رسانهها و شبکههای اجتماعی، ارتباط معنایی با جغرافیا و فرهنگ منطقه، امکان خلق تجربه بصری متمایز—بهویژه در لحظات خاص مانند غروب( که جزء لحظات جذاب جزیره میباشد)—و در نهایت، پایداری و قابلیت ماندگاری در بلندمدت.
نکته مهم این است که تجربه کیش نشان داد اتکا به یک نماد اتفاقی، هرچقدر هم قدرتمند باشد، در بلندمدت پاسخگو نیست. امروز باید به سمت طراحی آگاهانه نماد حرکت کرد.
چرا در این میان «لنگر کیش» پیشنهاد میکنید؟
سعید یحیایی:شیطنت و آرزوی محال برخی از همسایگان، وقایع اخیر جامعه، گزافهگویی دشمنان قسمخورده و چشم طمعی که همیشه به خلیج فارس داشتهاند، مخصوصا ادعاهای اخیر رئیسجمهور آمریکا، وظیفهی ما را در پاسداری از نام خلیجفارس که ریشه در تاریخ، فرهنگ و تمدن چندهزارسالهی ما داشته و در بسیاری از اسناد تاریخی جهان ثبت گشته است، صدچندان میکند. لنگر بزرگ کیش، در جنوب غرب جزیره، با وزن حدود ۱۰۰تن، عنوان بزرگترین لنگر مهندسیشده جهان را دارد و در سال ۱۳۸۹ نیز در فهرست درخواست ثبت رکوردهای جهانی گینس قرار گرفته است. اما این سازه که کمتر به ظرفیتهای آن توجه شده است؛ فراتر از عدد و رکورد، حامل معنایی ژرف است: لنگر، در ذات خود یک نشانه دریایی است؛ نماد ثبات، ایستایی، امنیت و اتصال به بستر دریا. این مفاهیم دقیقاً با هویت جزیره کیش و خلیج همیشگی فارس همخوانی دارد. یعنی ما با یک عنصر روبهرو هستیم که از دل معنا میآید، نه صرفاً از یک رخداد تاریخی.
بر خلاف کشتی یونانی که نماد یک رخداد بود، لنگر نشانهای آگاهانه، ریشهدار، و حامل پیام هویت کیش و شکوه تاریخی خلیج فارس است؛ یادبودی از مردمانی که هزاران سال نگهبان این پهنه آبی بودهاند.
این پیشنهاد فقط در سطح نماد باقی میماند یا نگاه اجرایی هم دارید؟
سعید یحیایی:رویکرد ما صرفاً نمادسازی نیست. موضوع اصلی، تبدیل این ظرفیت به یک «مقصد گردشگری قابل تجربه» است. به همین دلیل، (پیشنهاد) جابهجایی حدود 150 متری این سازه مطرح شده تا در موقعیتی قرار گیرد که امکان طراحی زیرساختهای گردشگری فراهم شود و با رونقبخشی جنوبغربی جزیره تا اتمام پروژه شهر افسانهای پدیده کیش، اشغالآفرینی مستقیم بیش از ۱۰۰ نفرو غیر مستقیم ۲۰۰ نفر را نیز رقم بزند.
این زیرساختها میتواند شامل مسیرهای دسترسی مناسب، فضاهای نشیمن، غرفههای خدماتی، و امکانات رفاهی اولیه باشد. لنگر نه صرفاً یک سازه، بلکه نقطهای برای بازآفرینی تجربه جمعی، ثبت خاطرات تازه و خلق تصویرهای ماندگار برای نسلهای جدید خواهد شد؛ اما این بار با پیامی از قدرت، ماندگاری و آیندهسازی.هدف این است که این نقطه صرفاً یک سازه دیدهشونده نباشد، بلکه به یک مقصد کامل و تجربه جدید برای گردشگران تبدیل شود.
و منحصر بودن این نماد در دنیا ایجاد جذابیت و تبلیغ برای علاقه مندان به این مسائل ایجاد میکند.
نقش شرکت شما در این فرآیند چگونه تعریف میشود؟
سعید یحیایی:مدیران شرکت بینالملل پدیده شاندیز کیش آمادگی دارند در تعامل با سازمان منطقه آزاد کیش و نهادهای ذیربط، در طراحی، اجرا و ایجاد زیرساختهای مورد نیاز مشارکت کنند. نگاه ما این است که از یک ظرفیت موجود، یک نقطه هویتی "ملی-مفهومی- بصری"جدید و نقطهای برای اشتغال، تجربه جمعی و ارتقای برند ملی جزیره کیش ساخته شود.
در همینجا لازم میدانم از خالق این ایده و اثر، مدیران و همکاران در سنوات گذشته بابت ایجاد چنین ظرفیتی تشکر و قدردانی کنم.
اگر این طرح اجرایی شود، چه تغییری در تصویر کیش ایجاد خواهد شد؟
سعید یحیایی:جزیره کیش همواره توانسته خود را بازآفرینی کند. امروز نیز فرصت آن رسیده که نمادی تازه بر ساحل آن قد علم کند؛ نمادی ریشهدار، آگاهانه و حامل پیام پایداری و شکوه خلیج فارس. امیدواریم در روز ملی خلیج فارس، این لنگر نقطهعطف جدیدی باشد برای هویت جزیره، گردشگری و ثبت خاطرههای آینده؛ چراکه در صورت تحقق این ایده، کیش دوباره صاحب یک تصویر واحد و قابل شناسایی در سطح ملی و حتی فراتر از آن خواهد شد. با این تفاوت که اینبار، این تصویر نه حاصل یک حادثه، بلکه نتیجه یک انتخاب آگاهانه است.