کارشناسان حوزه تجدیدپذیر معتقدند آغاز بررسیها برای احداث دومین نیروگاه خورشیدی شناور کشور در آببندان «گاودشت بابل»، نشاندهنده تغییر نگاه میانمدت ایران به سمت فناوریهای ترکیبی است. این پروژه که پس از عملیاتی شدن نخستین نمونه در سد کرخه مطرح شده، میتواند الگوی موفقی برای بهرهبرداری چندمنظوره از سطوح آبی در شمال کشور باشد.
به باور متخصصان، این فناوری فراتر از تولید برق پاک، دو مزیت استراتژیک دارد: نخست، «مهار تبخیر سطحی» در مناطقی که حفظ ذخایر آبی حیاتی است و دوم، «افزایش بازدهی پنلها» به دلیل سیستم خنککنندگی طبیعی آب. این همافزایی (سینرژی) میان آب و آفتاب، پاسخی هوشمندانه به محدودیتهای زمین برای احداث نیروگاههای وسیع است.
در شرایطی که ناترازی انرژی و محدودیت سوختهای فسیلی به چالش جدی صنایع تبدیل شده، کارشناسان تأکید میکنند که تنوعبخشی به سبد انرژی از طریق نیروگاههای شناور، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای پایداری شبکه برق ایران در آیندهای نزدیک خواهد بود.
توسعه نیروگاههای خورشیدی شناور در کشور کلید خورد
در این راستا علیرضا پرنده مطلق، معاون فنی و مهندسی ساتبا، از آغاز گامهای عملی برای توسعه نیروگاههای خورشیدی شناور در کشور خبر داد و گفت: عملیات اجرایی نخستین نیروگاه خورشیدی شناور ایران با ظرفیت ۲ مگاوات در سد کرخه آغاز شده و همزمان، امکانسنجی احداث دومین نیروگاه به ظرفیت یک مگاوات در آببندان گاودشت بابل در استان مازندران در دستور کار قرار گرفته است.
وی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی برنا با اشاره به جزئیات پروژه دوم افزود: در صورت تأیید نهایی بررسیهای فنی و محیطزیستی، این نیروگاه در مساحتی حدود ۳ هکتار احداث خواهد شد و میتواند بهعنوان یکی از نخستین نمونههای بهرهبرداری از منابع آبی شمال کشور برای تولید برق خورشیدی مطرح شود.
معاون فنی و مهندسی ساتبا تصریح کرد: بر اساس برنامهریزیهای انجامشده، آغاز عملیات اجرایی این نیروگاه منوط به تأیید کامل نتایج مطالعات کارشناسی است و در صورت تحقق، نقش مؤثری در کاهش ناترازی برق منطقه ایفا خواهد کرد. به گفته وی، اجرای این طرح علاوه بر تولید انرژی پاک، به کاهش تبخیر منابع آبی نیز کمک میکند و میتواند الگویی مناسب برای توسعه نیروگاههای خورشیدی شناور در سایر سدهای کشور، بهویژه در استانهای شمالی با محدودیت زمین، باشد.
پرنده مطلق در ادامه با اشاره به نتایج مطالعات علمی انجامشده در این حوزه اظهار کرد: بررسیهای تخصصی با همکاری دانشگاه تهران در چهار منطقه با شرایط اقلیمی متفاوت شامل زابل (مخزن شماره ۴ چاهنیمه)، سد میمه در استان ایلام، سد یامچی در استان اردبیل و یک استخر ذخیره آب در استان چهارمحال و بختیاری انجام شده است.
وی افزود: نتایج این مطالعات نشان میدهد نصب پنلهای خورشیدی روی مخازن آب، تأثیر قابلتوجهی در کاهش دما و میزان تبخیر دارد. بهطور متوسط، نصب هر هکتار پنل خورشیدی میتواند سالانه حدود ۲۰ هزار مترمکعب از تبخیر آب جلوگیری کند؛ این میزان در برخی مناطق تا ۳۴ هزار مترمکعب و در کمترین حالت حدود ۱۰ هزار مترمکعب در سال برآورد شده است.
معاون فنی و مهندسی ساتبا خاطرنشان کرد: با توجه به روند افزایشی تبخیر منابع آبی در سطح جهان و ایران، استفاده از نیروگاههای خورشیدی شناور علاوه بر تولید برق، از منظر اقتصادی نیز توجیهپذیرتر از نیروگاههای زمینی خواهد بود؛ چراکه کاهش تبخیر آب بهعنوان یک منفعت غیرمستقیم، ارزش افزوده قابلتوجهی ایجاد میکند.
وی همچنین تأکید کرد: انتظار میرود استقرار پنلهای خورشیدی روی سطح آب، به دلیل کاهش دمای محیط و بهبود شرایط عملکرد، موجب افزایش راندمان تولید برق در این نیروگاهها نیز شود.
انتهای پیام/