سارا بهروزپور در گفتوگو با خبرگزاری برنا، در بررسی ماهیت چالشهای زندگی گفت: اگرچه روزهایی وجود دارد که بار مشکلات بر دوش انسان سنگینی میکند و نفس کشیدن دشوار به نظر میرسد، اما مطالعات گسترده در حوزه روانشناسی مثبتگرا نشان میدهد که انسانها قابلیت شگفتانگیزی برای بازیابی خود و ادامه مسیر دارند.
وی در این باره توضیح داد: تابآوری به معنای مقاومت صرف در برابر مشکلات نیست؛ بلکه توانایی حرکت به جلو، حفظ آرامش نسبی و حتی رشد در شرایط دشوار است. افرادی که تابآوری بالاتری دارند، نه تنها کمتر دچار فرسودگی روانی میشوند، بلکه تجربههای سخت را به فرصتهای یادگیری و رشد تبدیل میکنند.
بهروزپور پنج گام اساسی را برای ارتقای این مهارت در خود، معرفی کرد و ادامه داد: پذیرش واقعیت، مدیریت احساسات، تقویت شبکه حمایت اجتماعی، انعطافپذیری ذهنی و جسمانی و یافتن معنا در تجربهها، قدمهای جدی برای ارتقای مهارت تابآوری است.
وی افزود: اولین گام، پذیرش واقعیت است. بسیاری از افراد در مواجهه با مشکلات سعی در انکار آنها دارند یا از خود فاصله میگیرند. این واکنش طبیعی است، اما پذیرش به معنای تسلیم شدن نیست؛ بلکه به معنای شناخت شرایط و آماده شدن برای مواجهه مؤثر با آن است. وقتی واقعیت را میپذیریم، ذهن میتواند انرژی خود را از مقاومت بیهوده به یافتن راهحلهای عملی و مقابله با مشکل معطوف کند.
این روانشناس ارشد در مورد کنترل هیجانات گفت: در روزهای سخت، هیجانات منفی مانند ترس، اضطراب یا خشم شدید میشوند. تکنیکهایی نظیر تنفس عمیق، مدیتیشن، یادداشتبرداری از افکار یا گفتوگوی صادقانه میتواند به کنترل هیجانات کمک کند.
وی تأکید کرد که توانایی تنظیم هیجانات، ستون اصلی تابآوری است، چرا که ذهن آرامتر، تصمیمات هوشمندانهتری میگیرد.
بهروزپور بر اهمیت کمک دیگران تاکید کرد و افزود: هیچ انسان موفق و تابآوری وجود ندارد که به طور کامل بدون کمک دیگران پیش رفته باشد. دوستان، خانواده و گروههای حمایتی میتوانند سنگ بنای پشتیبانی روانی باشند. گاهی تنها شنیده شدن توسط دیگران، فشار روانی را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد.
وی در گام چهارم به ضرورت سازگاری با تغییرات اشاره کرد و ادامه داد: تابآوری یعنی توانایی پیدا کردن مسیرهای جدید در مواجهه با محدودیتها. همچنین تغییرات کوچک در عادتهای روزانه مانند ورزش منظم، تغذیه سالم و خواب کافی، میتواند مقاومت ما را در برابر استرس افزایش دهد.
بهروزپور در نهایت به اهمیت معنابخشی به رنجها اشاره کرد و افزود: مطالعات روانشناسی نشان دادهاند افرادی که میتوانند از بحرانها درس بگیرند و تجربه خود را با هدفی فراتر از مشکلات شخصی پیوند دهند، تابآوری بیشتری دارند. این معنا میتواند در قالب یادگیری مهارت جدید یا کمک به دیگران باشد.
وی یادآور شد که برخلاف باور عموم، تابآوری یک ویژگی ذاتی نیست، بلکه مهارتی است که میتوان با تمرین و اتخاذ استراتژیهای صحیح، آن را در خود پرورش داد تا از فرسودگی روانی جلوگیری کرد. تابآوری مانند یک عضله است که با تمرین تقویت میشود و هر بار مدیریت یک چالش، ظرفیت فرد را افزایش میدهد.
بهروزپور با یادآوری این نکته که زندگی بدون سختی معنا ندارد، تاکید کرد که تابآوری نه تنها ابزار مقابله، بلکه راهی برای شکوفایی است.
این کارشناس ارشد روانشناسی افزود: روزهای سخت مانند طوفانهایی هستند که در نگاه اول ویرانگر به نظر میرسند، اما کسانی که با تابآوری از آنها عبور میکنند، استحکامی عمیقتر برای زندگی پیدا میکنند.
انتهای پیام/