سید علیرضا بهبهانی کارشناس سیاستگذاری توسعه در یادداشتی نوشت: مدتی است با حضور رهبر جدید و جوان ایران و در بحبوحه جنگ تنها چیزی که به من برای امید به اینده انگیزه میدهد فکر کردن به توسعه است.
ایران نه با کمبود منابع، بلکه با فرسایش «نظم»، «نهاد» و «اعتماد» عقب مانده است.
کشوری که دولتش قدرت تصمیمگیری بلندمدت نداشته باشد، نهادهایش هزینه تولید و سرمایهگذاری را کاهش ندهند و مردمش احساس نکنند در آینده سهم دارند، حتی روی دریای نفت هم توسعه پیدا نمیکند.
توسعه واقعی از لحظهای آغاز میشود که دولت، از توزیعکننده رانت به معمار ظرفیت ملی تبدیل شود؛
نظام اداری از مانع به موتور پیشرفت تغییر کند؛
و مردم نه رعیت اقتصاد، بلکه شریک آینده کشور باشند.
ایران برای جهش، بیش از هر چیز به سه عنصر نیاز دارد:
«دولتِ مقتدرِ یادگیرنده»، «نهادهای قابل اعتماد» و «انسانِ امیدوار».
هر پروژهای که این سه را همزمان نسازد؛حتی اگر هزاران میلیارد دلار هزینه داشته باشد؛فقط ظاهری از توسعه تولید میکند نه تمدن.
انتهای پیام/