به گزارش برنا از اصفهان، قصه سپاهان در این روزها، دقیقاً شبیه همین موقعیت است؛ تیمی که سالها خودش را از میان غبار و رقابت بالا کشید، حالا پشت دیوار اتفاقاتی ایستاده که هیچ ربطی به فوتبال ندارد.
سپاهان همیشه یکی از ستونهای فوتبال ایران بوده؛ تیمی که در سالهایی که لیگ برتر هنوز شکل امروزیاش را نداشت، مفهوم مدیریت حرفهای را اجرا کرد. زمین، ساختمان، آکادمی، نظم مالی و برنامهریزی دقیق؛ چیزهایی که خیلی از باشگاهها حتی امروز حسرتش را دارند.
اما حالا همان تیم، در آستانه از دست دادن جایگاهش قرار گرفته… نه به خاطر شکست در زمین، بلکه به خاطر شکستن سقف کارخانهای که سالها تکیهگاهش بود.
فولاد مبارکه آسیب دید؛ زخمی بر پیکره صنعت یک کشور. اما آیا با افتادن یک حامی، باید ریشه باشگاه هم خشکانده شود؟
در جهان حرفهای ورزش، وقتی بحران سر میرسد، آنچه حفظ میشود ذات رقابت است، نه قربانی کردن برندهها. در کشورهای دیگر، اگر اسپانسری فروبپاشد، نهادهای فوتبال دست پیش میگیرند تا تیم زنده بماند، چون ارزش برندهای ورزشی فقط روی پیراهن نیست، در حافظه مردم است.
سپاهان برای بسیاری از هواداران، فقط یک تیم نیست؛ خاطره جمعی است.
نامی که با قهرمانی، با بازیهای پرشور در نقشجهان، با طلاییهایی که روی سکوها فریاد میزدند، در ذهن چند نسل مانده. چنین باشگاهی اگر از آسیا کنار گذاشته شود، چیزی فراتر از یک سهمیه از دست میرود؛ بخشی از اعتبار و هویت فوتبال ایران پاک میشود.
امروز بعضیها میگویند که شاید بهدلیل شرایط فعلی باید سهمیهها طور دیگری تقسیم شود.
اما سؤال این است مگر عدالت در فوتبال بهغیر از عملکرد در زمین تعریف دیگری دارد؟
سپاهان در میدان جنگیده، امتیاز گرفته، و جایگاهش را با عرق و تدبیر به دست آورده. حذفش یعنی نادیده گرفتن روح رقابت و تلاشِ مربی، بازیکن و هزاران هواداری که در سرما و گرما ایستادند.
بیایید سادهتر ببینیم؛ وقتی یک باشگاه حرفهای که سالها طبق قوانین و چارچوبها جلو رفته، امروز بهخاطر بحرانی خارج از کنترلش از رقابت کنار گذاشته شود، در واقع پیامی به کل ورزش کشور داده میشود پیامی خطرناک است. اینکه هیچ تلاشی، هیچ ساختاری، هیچ حرفهایگری ضمانتی برای بقا ندارد و این دقیقاً بر خلاف روح توسعه فوتبال است.سپاهان باید بماند.نه فقط بهخاطر هوادارانش، بلکه بهخاطر معنایی که برای فوتبال ایران دارد.
این تیم نماد ثبات در روزهای ناپایدار بوده. نمادی از اینکه باشگاهداری سنتی را میشود با اندیشه و مدیریت مدرن به موفقیت رساند.
امروز وقت گلایه نیست؛ وقت درک است.درک اینکه حذف سپاهان، از رشد فوتبال ایران کم میکند، نه از دغدغههای صنعت میکاهد.
اگر بازی در زمین متوقف شده، بازی در وجدان فوتبالی ما هنوز ادامه دارد و در این زمین، انصاف و منطق باید داور باشد، نه اتفاق و بحران.
انتهای پیام