" یکپارچه ساری نظام آموزشی" در حالی مطرح شد که بحث ادغام سه وزارتخانه آموزش و پروش،علوم و بهداشت زمزمه مجلس و دولت بود.
این طرح در حالی مطرح شد که عده ای با نگاهی انتقادی آن را نادرست دانسته و عده ای آن را مفید و خالی از فایده نمی دانستند.
موافقان معتقدند که این طرح می تواند سبب یکپارچه سازی نظام آموزشی و نیز کاهش هزینه و کوچک سازی دولت شود.
اما منتقدان معتقدند که باید به برنامه ریزی و و کار کارشناسی پیش رفت.
عشرت شایق نماینده مجلس در گفتگویی اما عنوان کرد که بهتر است معاونت های آموزشی وزارتخانه ها با هم ادغام شود.
اما سلیمی نماینده دیگر مجلس از رسانه ای شدن این طرح انتقاد کرد و اینکه نباید قبل از تصویب و عملی شدن رسانه ای شود.
رسانهها و یکپارچه سازی نظام آموزشی
علیرضا سلیمی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی در گفتوگویی که با برنا انجام داد، از رسانهای شدن این طرح پیش از عملی شدن آن گلایه کرد و صراحتاً گفت که برای انجام چنین اقدامی نیاز به کار کارشناسی است و اکنون کارشناسان وزارت علوم، بهداشت و مجلس، مشغول مطالعه در این زمینهاند و هنوز به نتیجه نهایی نرسیدهاند.
سلیمی رسانهای شدن این مبحث را ضربهای بر بدنه وزارتخانههایی دانست که ادغامشان مورد بررسی قرار گرفته است و نهایتاً اعلام کرد که تا اواخر خرداد ماه سال 90 نتیجه این طرح نهایی و اعلام میشود.
پس از او فرهاد بشیری عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس نیز طی گفتوگویی با برنا بحث را برای خوانندگان جذابتر کرد.
وی ضمن اشاره به ادغام وزارت ورزش و جوانان، از برنامههای آتی چنین سخن گفت؛ در برنامه پنجم کشور مصوب شده است که تعداد وزارتخانهها از 22 وزارتخانه به 17 وزارتخانه کاهش یابد که در این صورت ممکن است یکسری از این وزارتخانهها در هم ادغام شوند.
بشیری از ادغام وزارتخانههایی سخت گفت که با یکدیگر سنخیت دارند و این کار را در جهت از بین بردن موازیکاری و بهرهبرداری بهتر از ظرفیتها و پتانسیلها عنوان کرد.
دانشجو تکذیب میکند
اما این اظهار نظرها با سخنان کامران دانشجو وزیر علوم رنگ باخت او که در مراسم تجلیل از افتخارآفرینان ورزش دانشگاهی در دانشگاه تربیت مدرس حضور یافته بود با اظهاراتش این موضوع را تکذیب کرد.
دانشجو صراحتاً اعلام کرد: وزارت علوم طرح و برنامهای برای این ادغام ندارد و در اینباره دولت هم چیزی را مطرح نکرده است، همچنین وزارت آموزش و پرورش نیز وزارتخانه خوبی است و به اندازه کافی بزرگ است و فعالیتهای گستردهای دارد، ضمن اینکه وزارت علوم نیز به فعالیتها و امور مخصوص به خود میپردازد.
وزیر علوم ضمن اینکه اقدامات آموزش پزشکی را مثبت خواند، این بخش از وزارت بهداشت را بخشی فعال نامید و در نهایت اذعان کرد؛ با این حال اگر روزی دولت به یک تصمیم و قانون در این زمینه برسد بنده مجری قانون خواهم بود، اما اکنون در وزارت علوم و دولت بحثی در این زمینه وجود ندارد.
ادغام نیازمند زیرساختها
ادغام وزارتخانه های آموزشی که از آثار آن کاهش مصرف انرژی، بودجه و همچنین بهرهبرداری از این سه وزارت آموزشی در یک تشکل واحد قطعا مزایا و معایبی دارد،شاید دریک نگاه وصول این مهم دست یافتنی به نظر برسد، اول آنکه ساختارهای این سه وزارتخانه، با یکدیگر متفاوت است و هماهنگسازی آنان نیاز به ایجاد زیرساختهای مشترکی دارد که جوابگوی نیازهای هر سه وزارتخانه در قالب یک وزارت آموزشی باشد.
این زیرساختها شامل دستورالعملها و قوانینی است که هر وزارتخانه براساس خط مشی خود از زمان تأسیس تاکنون ایجاد کرده است، پس اگر قرار باشد وزارتخانهای جدید بنیانگذاری شود،باید نیازهای هر سه وزارتخانه را بر اساس شرح وظیفه آن تامین کند.
حجیم سازی آموزشی!!
مساله بعدی که هر وزارتخانه را از دیگر وزارتخانهها تفکیک میکند این حیطه شامل تعداد واحدهای آموزشی است که بر پایه ابلاغیهها و دستورات و بودجههایی است که به آنها اختصاص مییابد، فعالیت می کنند.
با یک حساب سرانگشتی نیز میتوان پیبرد که اجماع همه واحدهای آموزشی در یک مرکز و وزارتخانه مساوی است با حجم کاری بسیار بالایی که از عهده هیچ مقام مسوولی برنخواهد آمد.
فقط با نگاهی به تعداد مدارس، از پایههای ابتدایی تا متوسطه و اضافه کردن آن بر واحدهای آموزش عالی هر استان، و بدون احتساب واحدهای علوم پزشکی با رقمی روبرو خواهیم شد که شانههای هیچ مسوولی در برابر آن تاب نخواهد آورد.
و در نهایت
تنها با نگاه به همین دو مورد مطرح شده میتوان به میزان سرسام آور هزینهها و مدت مدیدی که برای به بارنشستن این ادغام لازم است، پیبرد، اینجاست که نه تنها نتوانستهایم در کاهش مصرف انرژی اقدامی مثبت انجام دهیم، بلکه به قول یک ضرب المثل قدیمی: «آمدیم ابرویش را درست کنیم، چشمش را هم کور کردیم.»