به گزارش برنا، در حالی که جبهههای نبرد در مرزها تعیینکننده سرنوشت سیاسی هستند، در بنادر شمالی کشور، نبردی بیصدا برای تأمین نان و نهادههای دامی جریان دارد. مجید ریاحی، فعال صنعت غذایی تصویری واقعگرایانه از وضعیت زنجیره تأمین در شرایط بحران ارائه میدهد.
بنادر شمالی؛ بنبست زیرساختی در میانه بحران
ریاحی گفت: «واقعیت تلخ این است که زیرساختهای بنادر شمال ایران، حتی با تلاشهای بخش خصوصی در احداث سیلوها، به سختی پاسخگوی حجم فعلی تأمین از روسیه است.» در حالی که روسیه پایگاههای صادراتی خود در «ماخاچکالا» را برای ظرفیت ۱.۵ میلیون تن توسعه میدهد، بنادر ایران با چالشهایی، چون «محدودیت عمق و آبخور کشتیها» و «کمبود فضای انبارش» دست و پنجه نرم میکنند.
مالیاتِ جنگ؛ از بیمههای نامتعارف تا افزایش نرخ حمل
یکی از هشدارهای جدی ریاحی، تحمیل هزینههای «بیمه جنگی» بر دوش واردکنندگان است. وی در این خصوص اافزود: «فقدان حضور بیمههای بینالمللی در ایران و نبود پوششهای مناسب برای شرایط جنگی، هزینهای معادل ۵ تا ۷ دلار در هر تن را صرفاً به عنوان مازاد نرخ حمل به واردکنندگان تحمیل کرده است.» جالب اینجاست که حتی در دریای خزر (که خارج از منطقه مستقیم درگیری است)، افزایش تقاضا توسط تمام واردکنندگان (از جمله فولادیها)، موجب جهش نرخ حملونقل دریایی شده است.
چالش کیفیت؛ تفاوت پروتئین شمال و جنوب
تغییر مسیر از بنادر جنوبی (مانند برزیل) به بنادر شمالی (روسیه و قزاقستان) صرفاً یک تغییر جغرافیایی نیست. ریاحی توضیح میدهد که پروتئین موجود در کنجالههای مسیر شمال با محصولات جنوبی متفاوت است و قیمتگذاری آنها نیز بر اساس استانداردهای متفاوتی صورت میگیرد. این یعنی صنایع مرغداری و دامداری ایران باید خود را با «تراز جدید کیفی و قیمتی» تطبیق دهند.
مطالبه از دولت: مقرراتِ دست و پاگیر را لغو کنید
وی، ضمن «میهنپرست» خواندن تجار بخش خصوصی که در این شرایط دشوار دست از کار نکشیدهاند، مطالبهای جدی را از دولت و وزارت جهاد کشاورزی مطرح کرد: «دولت باید فوراً قوانین طولانی و نظارتهای بروکراسی مربوط به ارز ترجیحی را که در شرایط فعلی مانع حرکت سریع هستند، حذف کند. در غیر این صورت، نقش کنترلی دولت کمکی به حل بحرانهای سال جاری نخواهد کرد.»
آمادهباش برای «اقتصاد مقاومتی» واقعی
ریاحی با نگاهی واقعبینانه به آینده گفت: «واژه جنگ به تنهایی بدبینی را به اقتصاد تحمیل میکند. حتی در خوشبینانهترین سناریو، مردم و فعالان اقتصادی باید کمربندهای خود را محکم ببندند و الگوهای مصرف را اصلاح کنند. ما وارد دورانی شدهایم که اقتصاد مقاومتی از شعار به یک ضرورت حیاتی تبدیل شده است.»
وی در نهایت گفت: تابآوری غذایی کشور به مویی بند است که نام آن «بخش خصوصی» است. اگر دولت بتواند با حذف بروکراسی، مسیر را برای این «سربازان اقتصادی» هموار کند، بنادر شمالی علیرغم تمام محدودیتها، میتوانند بارِ نرسیده به جنوب را به مقصد برسانند. اما اگر چرخ دندههای اداری همچنان کند بچرخند، هزینههای بیمه و حمل، سفرههای مردم را با چالش جدی مواجه خواهد کرد.
انتهای پیام /