سمیه قدیری/ ورقهای تقویم بار دیگر به خرداد رسید، خردادی که در چهارمین روزش یادآور تولد مردی است که نامش با فوتبال ایران و آسیا گره خورده است، مردی که نامش کافی بود تا خیال مان بابت قفس توری تیم ملی راحت باشد.
به گزارش خبرنگار ورزشی برنا، در چهارمین روز از سومین ماه سال ۱۳۴۵ پسری در آبادان به دنیا آمد که سالها بعد تبدیل به اسطوره بی بدیل فوتبال ایران و آسیا شد، پسرک بلند قامتی که با نگاه گیرا و نافذش معجزههای زیادی را در فوتبال رقم زد، از قهرمانی در بازیهای آسیایی در سال ۱۹۹۰ مهار پنالتی هایش تا درخشش در پرسپولیس و ملبورن استرالیا؛ جایی که ایران پس از ۲۰ سال حسرت با معجزه گری به نام احمدرضا عابدزاده راهی جام جهانی شد تا یک کشور بعد از آن موفقیت در کف خیابانها بخندد و فوتبال بهانهای شود برای شور وشعف اجتماعی.
عابدزادهای که در فوتبال ایران فقط یک دروازه بان نبود، یک رهبر، یک کاپیتان، یک لیدرو.... احمدرضایی که خودش یک تیم بود؛ دروازه بانی که در جهنم ملبورن با یک دست توپ میگرفت و میخندید!
از ۴ خرداد ۱۳۴۵ تا ۴ خرداد ۱۴۰۴ نام احمدرضا عابدزاده در بخش مهمی از آسمان فوتبال این کشور میدرخشد. مردی از جنس بلور و تبلوری از حماسه... باورش سخت است دروازه بان دوست داشتنی فوتبال ایران که با موهای جوگندمی هنوز انرژی یک جوان را در نگاه و آمادگی بالای جسمانی اش میتوان دید، حالا ۶۰ ساله شده باشد. ۶۰ سال زندگی که بیش از ۵ دهه آن با ورزش و فوتبال عجیبن شده و هنوز که هنوز است برای او ورزش، تمرین و تلاش جزئی جداناشدنی از زندگی اش محسوب میشود. او در حالی که سالهای زیادی است با فوتبال حرفهای خداحافظی کرده است ولی همچنان در کسوت مربیگری تلاش میکند و در این سمت تجربیاتش را برای پرورش استعدادهای فوتبالی در دروازه بانی در اختیار نسلهای جدید قرار میدهد.
عقاب آسیا امروز ۶۰ ساله شد. احمدرضا عابدزاده، ستاره بی تکرار قفس توری پرسپولیس و تیم ملی، تولدت مبارک اسطوره...
انتهای پیام/