به گزارش برنا، چهار سال پس از فتح جام جهانی قطر، آرژانتین بار دیگر با رویای قهرمانی پا به بزرگترین آوردگاه فوتبال جهان میگذارد. تیمی که در سال ۲۰۲۲ به انتظار ۳۶ ساله خود برای فتح جام جهانی پایان داد، حالا به دنبال دفاع از عنوان قهرمانی و ثبت نام خود در میان ماندگارترین نسلهای تاریخ فوتبال این کشور است.
شاگردان لیونل اسکالونی در مرحله انتخابی جام جهانی مسیر نسبتا آرامی را پشت سر گذاشتند، اما برخلاف دوران پیش از جام جهانی قطر، دیگر آن تیم شکستناپذیر و بینقص نبودند. شکست برابر اروگوئه در بوئنوسآیرس و ناکامی مقابل کلمبیا، اکوادور و پاراگوئه نشان داد که آلبیسلسته نیز آسیبپذیر است و فاصله قابل توجهی با رکورد ۳۶ بازی بدون شکست پیش از جام جهانی ۲۰۲۲ دارد.
با این حال، مهمترین آزمون آرژانتین در مسیر صعود، دو دیدار برابر برزیل بود؛ مسابقاتی که مدافع عنوان قهرمانی جهان با پیروزی یک بر صفر در خاک برزیل و برتری قاطع ۴ بر یک در خانه، بار دیگر قدرت خود را به رخ کشید. این دو نتیجه بیش از هر مسابقه دیگری جایگاه آرژانتین را به عنوان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی تثبیت کرد.
در کنار نتایج مثبت، ظهور چهرههای جدید نیز یکی از دستاوردهای مهم آرژانتین در این دوره بود. تیاگو آلمادا و نیکو پاز توانستند به عنوان مهرههای خلاق در کنار لیونل مسی بدرخشند. سرعت بالا، تکنیک مناسب و درک تاکتیکی این دو بازیکن باعث شده است که ارتباط موثری با کاپیتان آرژانتین برقرار کنند و بخشی از بار خلاقیت تیم را بر عهده بگیرند.
بزرگترین نقطه قوت آرژانتین را باید در شخصیت تیمی و روحیه رقابتی این تیم جستوجو کرد؛ ویژگیای که شاید حتی از مسائل تاکتیکی نیز مهمتر باشد. بسیاری از مهرههای کلیدی آرژانتین در باشگاههای خود بازوبند کاپیتانی را بر بازو میبندند. کریستین رومرو، نیکولاس اوتامندی و لائوتارو مارتینز از جمله بازیکنانی هستند که رهبری و مسئولیتپذیری را به تیم ملی منتقل کردهاند.
اسکالونی در سالهای اخیر موفق شده تیمی بسازد که بیش از آنکه وابسته به ستارهها باشد، بر پایه کار گروهی فعالیت میکند. در قلب این ساختار، مثلث میانی متشکل از رودریگو دیپائول، انزو فرناندز و الکسیس مکآلیستر قرار دارد؛ سه هافبکی که علاوه بر کیفیت فنی بالا، حجم گستردهای از دوندگی و کار دفاعی را انجام میدهند.
در واقع یکی از مهمترین ویژگیهای تاکتیکی آرژانتین، ایجاد آزادی عمل برای لیونل مسی است. هافبکهای پرتلاش تیم با پوشش فضاها و مشارکت گسترده در فاز دفاعی، این امکان را فراهم میکنند تا مسی بدون مسئولیتهای سنگین دفاعی، تمام تمرکز خود را روی خلق موقعیت و هدایت حملات بگذارد.
در خط حمله نیز ترکیب مسی و خولیان آلوارز همچنان یکی از خطرناکترین زوجهای فوتبال ملی محسوب میشود. آلوارز با تحرک بالا، پرس مداوم و توانایی بازی در فضاهای مختلف، مکمل ایدهآلی برای مسی به شمار میرود. حضور بازیکنانی مانند آلمادا نیز تنوع بیشتری به ساختار هجومی آرژانتین داده است.
با وجود تمام نقاط قوت، آرژانتین بدون ضعف نیست. مهمترین نگرانی کادر فنی به ساختار دفاعی بازمیگردد؛ بخشی که نسبت به جام جهانی ۲۰۲۲ شکنندهتر به نظر میرسد. دفاعی که روزی یکی از مستحکمترین خطوط جهان بود، اکنون در ضربات ایستگاهی و ضدحملات حریفان آسیبپذیری بیشتری نشان میدهد.
در کنارههای خط دفاعی نیز شرایط ایدهآل نیست. ناهوئل مولینا و نیکولاس تاگلیافیکو همچنان گزینههای نخست اسکالونی هستند، اما مولینا در سطح باشگاهی ثبات گذشته را نداشته و برخی از گزینههای جانشین نیز با افت محسوسی مواجه شدهاند.
نگرانی بزرگتر در قلب دفاع دیده میشود. اوتامندی با وجود تجربه فراوان، در سالهای پایانی دوران حرفهای خود قرار دارد. رومرو نیز بارها با مصدومیتهای مختلف مواجه شده و لیساندرو مارتینز نیز شرایط مشابهی را تجربه کرده است. از سوی دیگر، آرژانتین هنوز جانشینانی در سطح این بازیکنان در اختیار ندارد و همین مسئله میتواند در مراحل پایانی رقابتها به چالشی جدی تبدیل شود.
در این میان نقش لیونل اسکالونی بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا میکند. سرمربی ۴۷ ساله آرژانتین که پس از قهرمانی جهان دیگر با انتقادهای گذشته مواجه نیست، توانسته تعادل مناسبی میان نظم تاکتیکی و مدیریت روانی تیم ایجاد کند. مهمترین ویژگی اسکالونی توانایی او در مدیریت رختکن و اتخاذ تصمیمات دشوار است. او نشان داده که حتی نامهای بزرگ نیز در صورت آماده نبودن جایگاه ثابتی در ترکیب نخواهند داشت.
اما همچنان همه نگاهها به لیونل مسی دوخته شده است. ستاره ۳۸ ساله فوتبال جهان در حالی ششمین جام جهانی دوران حرفهای خود را تجربه میکند که دیگر چیزی برای اثبات ندارد. مسی اکنون به عنوان پرافتخارترین و محبوبترین چهره تاریخ فوتبال آرژانتین وارد رقابتها میشود. حضور در لیگ آمریکا و فاصله گرفتن از فشردگی فوتبال اروپا نیز شرایط بدنی او را بهبود بخشیده است. آرژانتینیها امیدوارند کاپیتان افسانهایشان بتواند با یک عملکرد درخشان دیگر، رکوردهای تازهای در جام جهانی ثبت کند و نسل کنونی فوتبال این کشور را به عنوان بهترین نسل تاریخ آرژانتین جاودانه سازد.
مدافع عنوان قهرمانی احتمالا مرحله گروهی را بدون دردسر پشت سر خواهد گذاشت، اما آزمونهای واقعی در مراحل حذفی آغاز میشود. اگر ساختار دفاعی این تیم بتواند ثبات لازم را حفظ کند، آرژانتین همچنان یکی از اصلیترین گزینههای حضور در فینال و تکرار موفقیت تاریخی جام جهانی ۲۰۲۲ خواهد بود.
گزارش: ترنم کشاورز
انتهای پیام/