به گزارش برنا، واکاوی دادههای عملیات بازار باز در بهار ۱۴۰۵ نشاندهنده چرخش استراتژیک بانک مرکزی به سمت انقباض شدید پولی و کنترل سختگیرانه پایه پولی است. در حالی که نرخ پذیرش سفارشها در اسفندماه ۱۴۰۴ به مرز ۱۰۰ درصد رسیده بود در خردادماه این نرخ به کمتر از ۴۲ درصد سقوط کرد تا شکاف ۱۸۰ هزار میلیارد تومانی میان عرضه و تقاضای نقدینگی پیامی روشن برای مدیریت ترازنامه بانکها و مهار تورم در بازار بینبانکی باشد.
تحلیل دادههای آماری نشاندهنده سه واقعیت مهم در بازار پول کشور است:
دوران طلایی اسفند (پذیرش ۱۰۰ درصدی):
در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، بانک مرکزی در اقدامی کمسابقه، تمام ۵۹۱ هزار میلیارد تومان سفارش ارسالی بانکها را پذیرفت. در این مقطع، سیاستگذار پولی با هدف جلوگیری از تنش نقدینگی شب عید، ضریب پذیرش را به ۱۰۰ درصد رسانده بود.
سقوط آزاد تزریق نقدینگی:
با ورود به سال ۱۴۰۵، این روند به شدت معکوس شد. میزان نقدینگی تزریق شده از قله ۵۹۱ همتی در اسفند، به رقم ۱۳۰ همت در ۴ خرداد ۱۴۰۵ رسیده است. این یعنی حجم پولپاشی در بازار بینبانکی در عرض کمتر از سه ماه، ۷۸ درصد کاهش یافته است.
شکافی که عمیقتر شد:
در آخرین حراج ثبت شده در نمودار (۴ خرداد ۱۴۰۵):سفارشهای ارسالی (نیاز بانکها) حدود ۳۱۰ هزار میلیارد تومان بوده که این رقم در سفارشهای پذیرفته شده (موافقت بانک مرکزی) حدود ۱۳۰ هزار میلیارد تومان بوده است.
این اعداد نشان میدهد که بانک مرکزی تنها به ۴۲ درصد از نیاز بانکها پاسخ داده و ۱۸۰ هزار میلیارد تومان از تقاضای آنها را نادیده گرفته است.
به هر روی این سختگیری شدید و کاهش پذیرش سفارشها به سطح ۱۳۰ همت، به معنای «حبس نقدینگی» توسط بانک مرکزی است. وقتی بانک مرکزی در مقابل تقاضای ۳۱۰ همتی، تنها ۱۳۰ همت پول تزریق میکند، یعنی بانکها مجبورند برای تأمین منابع خود به سراغ بازار بینبانکی بروند که نتیجه قطعی آن، بالا ماندن نرخ بهره و فشار بر ترازنامه بانکها برای مهار تورم خواهد بود.
انتهای پیام/