داغ کودکان، داغی نیست که واژهها تابِ بیانش را داشته باشند؛ بهویژه آنگاه که پای دخترکان و پسرکان معصومی در میان باشد که با رؤیاهای کوچک و قلبهای بزرگ، پا به مدرسه گذاشته بودند تا آیندهای روشن بسازند، اما خود، چراغِ آسمان شدند.
گاهی تاریخ را کودکان می نویسند... و این بار کودکان میناب تاریخنگار زخمی شدند که بر پیکر انسانیت وارد شد.
و وجدانهای بیدار تا ابد خواهند پرسید: به کدامین گناه کشته شدند…