در سال ۶۱ هجری قمری، امام حسین در مسیر حرکت به سوی کوفه، در یکی از شبها خوابی دید که نشاندهنده نزدیک شدن شهادت ایشان و یارانش بود. پس از بیدار شدن، ایشان با ذکر {إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ} و حمد خداوند، این رؤیا را برای یاران خود بازگو کردند. در این میان، حضرت علیاکبر ، فرزند بزرگوار امام حسین ، با شنیدن این خبر، روحیه شهادتطلبی خود را نشان داد و اعلام کرد که در راه حق، از مرگ هراسی ندارد. این گفتوگو منجر به دعای امام حسین در حق فرزندشان شد.
منبع: الكامل في التاريخ جلد : 4 صفحه : 51
امام حسین پس از بیدار شدن از خواب، فرمودند: «من در خواب دیدم که سوارهای به من گفت: این قوم به سوی مرگ میروند و مرگ به سوی آنها میشتابد.» حضرت علیاکبر با شنیدن این سخن، از پدر پرسید: «آیا ما بر حق نیستیم؟» امام حسین پاسخ دادند: «بله، به خدایی که بازگشت همه به سوی اوست، ما بر حق هستیم.» حضرت علیاکبر با قاطعیت گفت: «پس از مرگ در راه حق هراسی نداریم.» این روحیه شهادتطلبی حضرت علیاکبر باعث شد تا امام حسین برای او دعا کنند و فرمودند: «خداوند تو را بهترین پاداش دهد، همانگونه که بهترین پاداش را به فرزندی در حق پدرش میدهد.»
منبع: تاریخ الطبري جلد : 5 صفحه : 407
این واقعه نشاندهنده روحیه والای شهادتطلبی در میان یاران امام حسین بهویژه حضرت علیاکبر است. این گفتوگو و دعای امام حسین در حق فرزندشان، بیانگر عمق ایمان و استقامت آنها در راه حق است. این رویداد همچنین تأکیدی بر اهمیت ایستادگی در برابر ظلم و ستم، حتی در مواجهه با مرگ، در فرهنگ شیعه است.
منبع: إبصار العين جلد : 1 صفحه : 50
دعای امام حسین در حق حضرت علیاکبر پس از مشاهده روحیه شهادتطلبی او، یکی از وقایع مهم در مسیر حرکت ایشان به سوی کربلا است. این واقعه نهتنها نشاندهنده ایمان و استقامت یاران امام حسین است، بلکه درسهایی بزرگ برای همه مسلمانان در زمینه ایستادگی در راه حق و مبارزه با ظلم بهجای میگذارد.
منبع: الإرشاد جلد : 2 صفحه : 82