مهدی حیدری روز یکشنبه در نشست «سازگاری سیاستهای تجاری و صنعتی با سیاستهای پولی و ارزی» در سی و سومین همایش سالانه سیاستهای پولی و ارزی اظهار داشت: ما از سرمایهگذار خارجی می خواهیم ارز خود را به ایران بیاورد و در انتهای چند سال بتواند اصل و سود خود را خارج کند؛ قانون سرمایهگذاری در کشور یکی از قوانین مترقی در ایران است و خیلی از کشورها همین را ندارند.
وی افزود: سال گذشته همین مواقع یک اختلاف ۳۰ تا ۴۰ درصدی بین ارز دولتی و آزاد بود از سرمایهگذار خارجی می خواهیم ارز خود را با نرخ دولتی در سامانه ما بارگذاری کند، خب چرا باید این کار را بکند؟ هر جلسهای با سرمایهگذار خارجی داشتیم همین بحث را مطرح میکرد.
معاون وزیر اقتصاد گفت: وقتی اختلاف سنگین داریم میان ارز دولتی و آزاد، به سرمایهگذار میگوییم شمش طلا وارد کن آن را در بورس کالا عرضه کن و سپس پول آن را به ریال سرمایهگذاری کن البته از این راهحل استقبال شد ولی چرا باید از روش های غیر رسمی سرمایهگذاری خارجی را ترغیب کنیم؟
حیدری بیان کرد: طبق قانون باید به سرمایهگذار خارجی سود ارزی با نرخ دولتی بدهیم که یک اربیتراژ ایجاد میکند و ۳۰ تا ۴۰ درصد مابهالتفاوت برای او ایجاد میکنیم البته امروز شنیدم دکتر همتی اعلام کرده است که قرار است فاصله ارز دولتی با آزاد را کاهش دهیم که اقدام بسیار درستی است.
حیدری گفت: یک شرکت سرمایهگذار خارجی اعلام کرد ۹۲ درصد مواد اولیه تولید را داخلیسازی کردهایم ولی ۸ درصد باقیمانده، امکان تولید داخل را ندارد و باید وارد شود اما چون به من ارز نمیدهند، خط تولید من میخوابد؛ این محدودیتهایی که ایجاد میکنیم سبب میشود تا نتوانیم مجری سیاستهای مناسب باشیم و تصمیمگیریها جزیرهای باشد تا جای ممکن باید به سمتی برویم که سیاستگذاری ها با نظمی مشابه دنیا باشد یا اینکه نقاط هماهنگی تصمیمگیری ها را افزایش دهیم.
رییس سازمان سرمایهگذاری اظهار کرد: سالهاست با ریسک بالا و تلاطمات ارزی مواجهیم جالب اینجاست که از سادهترین ابزار کنترل نرخ ارز که در ایران هم هست استفاده نمیکنیم اما چون میترسیم که ممکن است ۶ ماه بعد ریسک افزایش قیمت دلار را داشته باشیم، از آن استفاده نمیکنیم.
حیدری تصریح کرد: اگر ابزارها را میداشتیم به رغم نوسانات ارزی شرکتهای صنعتی ما بازدهی خوبی داشتند مثلا شاخص بورس سال ۸۷ شاخص ۸ هزار واحد بود امروز بالای ۵ میلیون واحد و بیش از ۶۰۰ برابر شده است یعنی اگر یک تاجر قبل از تمام بحرانهای ارزی، سهام میخرید زیان نمیکرد و حتی سود معقولی کرده بود اما چون ابزار مدیریت ریسک را نداشته، این کار را نکرده است.
حیدری تاکید کرد: حاشیه سود یک فعالیت سالم تجاری در دنیا ۴ تا ۵ درصد است و اگر در سال ۴ بار گردش مالی ایجاد کند، ۲۰ تا ۲۵ درصد سود میکند اما ما چون همیشه با این سیگنال که قرار است دلار گران شود، امکان استفاده از ابزارهای هجینگ (مدیریت ریسک) را نداریم. اگر کیک اقتصاد بزرگ شود انتفاع آن به همه مردم و کشور میرسد.
انتهای پیام/