شرکت چینی هاربین شینگوانگ اپتیک الکترونیکس تکنولوژی از یک سلاح لیزری ضدپهپاد قابلحمل رونمایی کرده است که به گفته سازندگان توسط یک سرباز قابل حمل و عملیاتی شدن در میدان نبرد است. این سامانه جدید در نمایشگاه تجهیزات و فناوری اطلاعات دفاعی ۲۰۲۶ در پکن معرفی شد و گامی مهم در کوچکسازی سلاحهای انرژی هدایتشده به شمار میرود.
به گزارش انگجت، این سامانه به خانواده لیزرهای لیجیان (Lijian) به معنای شمشیر تیز تعلق دارد. نسخههای بزرگتر این خانواده قادرند پهپادها را در فاصلهای تا حدود ۱۲۰۰ متر هدف قرار دهند اما نسخه جدید به دلیل ابعاد کوچکتر برد کمتری دارد.
این سلاح با متمرکز کردن پرتو لیزر روی هدف به اجزای حساس پهپاد آسیب میزند. لیزر میتواند سیمها را بسوزاند حسگرها و دوربینها را از کار بیندازد یا موجب افزایش دمای باتری شود. در نتیجه با از کار افتادن یکی از بخشهای حیاتی پهپاد سقوط میکند.
در حالی که بسیاری از ارتشهای جهان به دنبال توسعه فناوریهای ضدپهپاد مبتنی بر لیزر هستند، ویژگی برجسته سامانه جدید چینی، ابعاد کوچک و قابلیت حمل توسط یک نفر است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده مدل Lijian II حدود ۳۰ کیلوگرم و مدل Lijian III حدود ۲۵ کیلوگرم وزن دارند. این میزان تقریبا معادل حمل یک مسلسل سنگین به همراه مهمات و باتریهای آن است و در مقایسه با سامانههای لیزری نصبشده روی خودروها، بسیار سبکتر محسوب میشود.
گزارشها حاکی است که سامانه شامل یک کولهپشتی حاوی باتریها و تجهیزات خنککننده است. پس از استقرار سامانه میتواند با استفاده از دوربینها و سامانههای اپتیکی، پهپادها را شناسایی، رهگیری و هدفگیری کند.
یکی از مهمترین موانع توسعه سلاحهای لیزری نیاز بالای آنها به انرژی است. اگرچه مشخصات فنی این سامانه منتشر نشده اما سلاحهای لیزری مشابه معمولا به توانی در حدود ۲۰ تا ۵۰ کیلووات نیاز دارند. علاوه بر این چنین سامانههایی برای جلوگیری از داغ شدن بیش از حد به سامانههای خنککننده قدرتمند نیاز دارند. برخی گزارشها ادعا میکنند این سلاح میتواند در کمتر از ۵ ثانیه خنک شود اما جزئیات فنی مربوط به این قابلیت هنوز اعلام نشده است.
با وجود جذابیت فناوری لیزری این سلاحها محدودیتهای مهمی نیز دارند. شرایط جوی مانند باران، مه، دود و گردوغبار میتوانند باعث پراکندگی پرتو لیزر و کاهش چشمگیر کارایی آن شوند.
همچنین این سامانهها به خط دید مستقیم نیاز دارند بنابراین وجود موانعی مانند ساختمانها، درختان، تپهها یا سایر عوارض زمین میتواند مانع عملکرد آنها شود.
از سوی دیگر برخلاف گلوله که در لحظه برخورد بیشترین اثر تخریبی خود را اعمال میکند لیزر باید برای مدتی روی هدف متمرکز بماند تا بتواند خسارت کافی وارد کند. به همین دلیل پهپادهای سریع یا دارای مانورپذیری بالا ممکن است هدفگیری را دشوارتر کنند.
یکی دیگر از پرسشهای مطرحشده درباره این سامانه توانایی آن در مقابله با حملات پهپادی انبوه یا دستهجمعی است. هنوز مشخص نیست یک سامانه سبک و قابلحمل تا چه اندازه میتواند همزمان با تعداد زیادی پهپاد مقابله کند.
با این حال کارشناسان معتقدند اگر این فناوری در میدان نبرد کارایی و قابلیت اطمینان خود را ثابت کند در آینده ممکن است واحدهای پیادهنظام همانگونه که امروز به مسلسل یا موشکهای ضدتانک مجهز هستند به سلاحهای لیزری ضدپهپاد نیز مجهز شوند؛ موضوعی که میتواند فصل جدیدی در جنگهای مدرن و مقابله با تهدید پهپادها رقم بزند.
انتهای پیام/