به گزارش خبرگزاری برنا، سوئیس در یکی از فشردهترین دیدارهای مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، پس از ۱۲۰ دقیقه تساوی بدون گل، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۳ کلمبیا را شکست داد و برای نخستین بار از سال ۱۹۵۴ راهی مرحله یکچهارم نهایی شد. این در حالی بود که کلمبیا از نظر خلق موقعیت و شاخصهای هجومی تیم برتر میدان بود، اما درخشش گرگور کوبل و ناکامی مهاجمانش، سرنوشت مسابقه را تغییر داد.
تحلیل فنی مسابقه
این مسابقه تقابل دو سبک متفاوت بود. سوئیس با ساختار دفاعی منظم، خطوط نزدیک به هم و مالکیت کنترلشده بازی کرد؛ در مقابل کلمبیا تیمی تهاجمیتر بود که بارها با انتقال سریع و بازی مستقیم به پشت مدافعان سوئیس نفوذ کرد.
اگرچه سوئیس ۵۳ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت، اما این مالکیت بیشتر در مناطق کمخطر جریان داشت و به خلق موقعیت جدی تبدیل نشد. کلمبیا با مالکیت کمتر، کیفیت حملات بالاتری داشت و بارها دروازه سوئیس را تهدید کرد.
تحلیل تاکتیکی دو تیم
سوئیس
سیستم پایه: 4-2-3-1
بلوک دفاعی متوسط رو به پایین
پرس مقطعی
گردش توپ برای کنترل ریتم بازی
تمرکز بر جلوگیری از انتقالهای سریع کلمبیا
سوئیس بیشتر به دنبال کنترل فضا بود تا حمله.
کلمبیا
سیستم پایه: 4-3-3
ضدپرس سریع
انتقال مستقیم
استفاده زیاد از عرض زمین
نفوذ مدافعان کناری
کلمبیا در حمله بسیار خطرناکتر ظاهر شد.
استراتژی مسابقه
سوئیس:
کنترل مالکیت
کاهش ریسک
حفظ ساختار دفاعی
امید به ضربات پنالتی
کلمبیا:
حملات سریع
شوت از پشت محوطه
استفاده از ضربات ایستگاهی
فشار مداوم در وقت اضافه
نقاط قوت و ضعف
سوئیس
نقاط قوت
سازمان دفاعی
تمرکز بالا
مدیریت مسابقه
عملکرد عالی کوبل
نقاط ضعف
تنها ۷ شوت
xG پایین
خلق نکردن موقعیت بزرگ
حمله کماثر
کلمبیا
نقاط قوت
۱۵ شوت
خلق دو موقعیت مسلم گل
xG بالاتر
برتری در نبردهای زمینی
نقاط ضعف
ضعف در تمامکنندگی
از دست دادن دو فرصت طلایی
ناکامی در ضربات پنالتی
بررسی موقعیتهای کلیدی
مهمترین لحظه بازی برخورد ضربه لوکومی به تیرک در وقت اضافه بود.
کمی بعد کامپاز بهترین فرصت مسابقه را از بالای دروازه به بیرون زد.
در ضربات پنالتی:
سانچز پنالتی خود را به تیرک زد.
آکانجی پنالتی خود را از دست داد اما کوبل با مهار پنالتی هرناندز، سوئیس را نجات داد.
روبن وارگاس پنالتی آخر را تبدیل به گل کرد.
بهترین بازیکن گرگور کوبل
سه مهار مهم در جریان بازی، واکنشهای مطمئن روی ارسالها و مهار پنالتی تعیینکننده هرناندز، او را به مهمترین عامل صعود تاریخی سوئیس تبدیل کرد.
نکات کلیدی برای ادامه تورنمنت
سوئیس
از نظر دفاعی بسیار منسجم است.
اما برای رقابت با آرژانتین باید کیفیت حمله خود را افزایش دهد.
وابستگی زیاد به دروازهبان و ساختار دفاعی مقابل تیمهای بزرگ خطرناک خواهد بود.
کلمبیا
یکی از بدشانسترین تیمهای مرحله یکهشتم بود.
از نظر خلق موقعیت عملکرد قابل قبولی داشت اما ضعف در ضربه آخر باعث حذف شد.
بازتاب رسانههای خارجی
رسانههای اروپایی از این صعود به عنوان تاریخیترین موفقیت سوئیس از جام جهانی ۱۹۵۴ یاد کردند.
بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند کلمبیا از نظر کیفیت بازی شایسته صعود بود اما فوتبال همیشه به تیمی که موقعیت بیشتری میسازد پاداش نمیدهد.
عملکرد گرگور کوبل به عنوان نقطه عطف مسابقه مورد تحسین قرار گرفت.
جمعبندی فنی
این مسابقه نمونهای روشن از تفاوت میان کنترل بازی و خلق موقعیت بود. سوئیس با مالکیت بیشتر و ساختار دفاعی مستحکم توانست بازی را به پنالتی بکشاند، در حالی که کلمبیا با وجود برتری در تقریباً تمام شاخصهای هجومی (xG، تعداد شوت، موقعیتهای بزرگ، لمس توپ در محوطه جریمه و کرنرها) نتوانست از فرصتهای خود استفاده کند. در نهایت، تجربه، انسجام دفاعی و درخشش گرگور کوبل، صعود تاریخی سوئیس به جمع هشت تیم برتر جام جهانی را رقم زد؛ جایی که اکنون باید در آزمونی بسیار دشوار مقابل آرژانتین قرار بگیرد.
تحلیل فنی: مهدی توتونچی مربی فوتبال
انتهای پیام/