حسین گودرزی کارشناس اقتصادی در گفتوگو با خبرنگار برنا با اشاره به ضرورت راهاندازی صندوقهای سرمایهگذاری ارزی اظهار کرد: تجربههای گذشته نشان میدهد که مهمترین عامل موفقیت هر ابزار مالی، جلب و حفظ اعتماد مردم است. در سالهای گذشته سپردههای ارزی در شبکه بانکی ایجاد شد اما زمانی که نرخ ارز افزایش یافت به جای بازپرداخت سپردهها به صورت ارزی دارایی سپردهگذاران به شکل ریالی تسویه شد. اقدامی که به گفته وی موجب از بین رفتن اعتماد عمومی و افزایش تمایل مردم به خرید مستقیم ارز شد.
وی افزود: در اغلب کشورهای دنیا خرید و فروش طلا و ارز از طریق ابزارهای مالی و اوراق انجام میشود و کمتر شاهد عرضه مستقیم این داراییها هستیم. متأسفانه در ایران نیز در حوزه طلا یک اشتباه راهبردی رخ داد و دولتها به جای انتشار اوراق مبتنی بر طلا اقدام به فروش خود طلا و سکه کردند. نتیجه این سیاست آن بود که نهتنها بازار طلا کنترل نشد بلکه ذخایر ملی نیز کاهش یافت و همان سکههایی که برای تنظیم بازار عرضه شده بودند مجدداً با افزایش شدید قیمت مواجه شدند.
گودرزی با بیان اینکه اکنون تقاضا برای خرید دلار بسیار بالاست اما عرضه ارز محدود است گفت: صندوقهای سرمایهگذاری ارزی میتوانند بستری مناسب برای افرادی باشند که قصد دارند از نوسانات نرخ ارز منتفع شوند بدون آنکه نیاز به خرید و نگهداری فیزیکی دلار وجود داشته باشد. در شرایط تحریم کشور منابع ارزی نامحدودی در اختیار ندارد و پاسخگویی به تقاضاهای گسترده برای خرید ارز عملاً امکانپذیر نیست. از این رو توسعه چنین صندوقهایی میتواند به مدیریت تقاضا کمک کند.
وی ادامه داد: البته موفقیت این ابزارها مشروط به آن است که به دلیل محدودیتهای عرضه ارز جذابیت کاذب پیدا نکنند و سرمایهها را از بخشهای مولد اقتصاد خارج نسازند. اگر این صندوقها به رقیبی برای سرمایهگذاری در تولید و بازار سرمایه تبدیل شوند آثار منفی آن بر اقتصاد کشور قابل توجه خواهد بود.
این کارشناس اقتصادی درباره نرخ بازده صندوقهای ارزی نیز اظهار کرد: در شرایطی که اقتصاد ایران با تورم بالا مواجه است اگر بازدهی این صندوقها کمتر از نرخ تورم باشد سرمایهگذاران در عمل بازدهی منفی خواهند داشت. از سوی دیگر اگر سود این صندوقها بیش از حد افزایش یابد سایر بخشهای اقتصادی توان رقابت خود را از دست میدهند و منابع مالی از فعالیتهای مولد خارج میشود.
گودرزی در خاتمه تأکید کرد: نرخ بازده صندوقهای ارزی باید حداکثر در سطحی کمتر از بازده مورد انتظار بازار سرمایه تعیین شود تا همچنان سرمایهگذاری در بورس و بخشهای مولد از جذابیت بیشتری برخوردار باشد. در سالهای اخیر بخش تولید و بازار سرمایه در برابر فعالیتهای سوداگرانه تضعیف شدهاند و بخش قابل توجهی از سرمایههای کشور به سمت بازارهایی حرکت کرده که ارزش افزودهای برای اقتصاد ایجاد نمیکنند.
انتهای پیام/