محدودیتها همیشه متولدکننده ایدههای بزرگ در عکاسی هستند؛ درست مثل ماجرای فلورانس پرنه که با عکاسی از روی شیشه تلویزیون در جام جهانی فوتبال، این موج جذاب را راه انداخت تا ثابت کند هنر عکاسی به مرزهای فیزیکی زمین محدود نیست.
این فریمها، یک تجربه فرمی و ادای احترام به همین ترند ساختارشکن است؛ عکاسی از بازپخش مسابقه در صربستان، علیرغم داشتن مجوز کنار زمین.
بافت پیکسلی، کنتراست شدید نور نمایشگر و نویزهای دیجیتال روی شیشه، حس و حالی به این عکسها داده که با هیچ لنز پیشرفتهای کنار زمین قابل بازسازی نبود. روایتی متفاوت از حرکت و انرژی بازیکنان، اینبار از نگاه دوربین به قابی که میلیونها نفر از پشت آن به تماشای بازی نشستند.