شبکه خبری «انپیآر» در یادداشتی با طرح این پرسش که «چرا آمریکا در جنگهایش پیروز نمیشود؟»، نوشت ایالات متحده طی بیش از ۲۰ سال از ۲۵ سال گذشته، در سه جنگ بزرگ در غرب آسیا درگیر بوده است؛ ابتدا افغانستان، سپس عراق و اکنون ایران.
این گزارش یادآور شد که رؤسای جمهور آمریکا در هر سه مورد وعده داده بودند قدرت برتر نظامی این کشور جنگ را به سرعت به پایان خواهد رساند. در سال ۲۰۰۱ حکومت طالبان در افغانستان و در سال ۲۰۰۳ دولت «صدام» در عراق ظرف چند هفته از قدرت کنار رفتند. آمریکا در تجاوز نظامی به ایران نیز تعداد زیادی از مقامات ارشد را به شهادت رساند، اما مانند موارد مشابه در گذشته، قدرت نظامی آمریکا نتوانسته به موفقیت سیاسی پایدار منجر شود.
به اذعان رسانه آمریکایی، امروز طالبان همچنان بر افغانستان حکومت میکند، عراق پس از سالها جنگ همچنان تحت نفوذ کامل آمریکا قرار ندارد و جمهوری اسلامی ایران نیز همچنان پابرجاست.
پیتر برگن تحلیلگر امنیت ملی شبکه خبری سیانان میگوید: «آمریکا معمولاً در آغاز جنگها در تخریب اهداف و کشتن نیروهای طرف مقابل موفق عمل میکند، اما در پایان دادن به جنگها با مشکل مواجه میشود. ایالات متحده معمولاً برای روز پس از جنگ و صلحی که باید پس از آن برقرار شود، برنامهریزی نمیکند.»
این گزارش در ادامه به نقل از پل سالم، تحلیلگر مسائل غرب آسیا در لبنان، نوشت که واشنگتن بیش از آنکه بر دیپلماسی تکیه کند، به قدرت نظامی متکی است و همواره انتظار دارد جنگها با هزینهای محدود و در زمانی کوتاه پایان یابند.
سالم که در «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی» فعالیت میکند، گفت: «آمریکا جاهطلبی یک امپراتوری را دارد، اما مانند یک گردشگر با آن برخورد میکند.»
وی افزود که همین تناقض در جنگهای عراق و افغانستان نیز وجود داشت و اکنون نیز در قبال ایران تکرار شده است.
این گزارش یادآور شد که ترامپ در دوران رقابتهای انتخاباتی وعده داده بود آمریکا را از «جنگهای بیپایان» دور نگه دارد، اما اکنون با حمله به ایران وارد رویارویی با قدرتمندترین رقیب منطقهای آمریکا شده است.
به نوشته این رسانه، دولت ترامپ تلاش کرده بدون اعزام نیروهای زمینی، اهداف خود را از طریق حملات هوایی دنبال کند تا از تلفات گسترده نظامیان آمریکایی جلوگیری شود.
داگلاس لوت، سپهبد بازنشسته ارتش آمریکا، در گفتوگو با این رسانه گفت که بدون استفاده از نیروهای زمینی، آمریکا باید اهداف خود را نیز محدودتر تعریف کند.
وی اظهار کرد: «وقتی تنها به بمباران متکی هستید اما اهدافی حداکثری مانند تغییر حکومت را دنبال میکنید، تقریباً هیچ چشماندازی برای موفقیت وجود ندارد، مگر اینکه صرفاً خوششانس باشید.»
انپیآر یادآور شد که ترامپ در مقاطع مختلف مدعی نابودی برنامه هستهای ایران، تغییر حکومت، از بین بردن نیروی هوایی، نیروی دریایی و برنامه موشکی ایران شده است.
لوت که پیشتر هماهنگکننده سیاستهای آمریکا در جنگهای عراق و افغانستان نیز بوده، گفت مشکل اصلی آمریکا همواره ناهماهنگی میان اهداف، روشها و ابزارهای جنگ بوده است.
این رسانه در ادامه به ماهیت جنگهای نامتقارن پرداخت و نوشت که هرچند آمریکا از قدرت نظامی بسیار بالایی برخوردار است، اما طرفهای درگیر در سرزمین خود توانستهاند راههایی برای محدود کردن برتری واشنگتن پیدا کنند.
به نوشته رسانه آمریکایی، در عراق و افغانستان استفاده از بمبهای کنار جادهای و عملیات انتحاری، ارتش آمریکا را با چالش مواجه کرد و در جنگ کنونی نیز ایران با بهرهگیری از پهپادهای مقرونبهصرفه و اعمال کنترل بر عبور و مرور از تنگه هرمز، هزینههای سنگینی بر آمریکا تحمیل کرده است.
استیون والت، استاد دانشگاه هاروارد، در یادداشتی که این رسانه به آن استناد کرده، نوشت کسانی که شیفته فناوریهای پیشرفته نظامی مانند جنگنده اف-۳۵ هستند، از این واقعیت غافل ماندهاند که جنگ به تدریج به سود مدافعان محلی تغییر کرده است.
وی تأکید کرد که آمریکا در عراق و افغانستان برتری کامل هوایی، اطلاعاتی و آتش داشت، اما این برتری به پیروزی نهایی منجر نشد.
سالم نیز گفت که در بسیاری از این جنگها، توصیههای دستگاه دیپلماسی آمریکا نادیده گرفته شد و در جنگ کنونی علیه ایران نیز نقش وزارت خارجه آمریکا بسیار محدود بوده است.
این گزارش در ادامه جنگ سال ۱۹۹۱ آمریکا علیه عراق را نمونهای متفاوت توصیف کرد و نوشت در آن مقطع، هدف آمریکا صرفاً آزادسازی کویت بود و دولت «جورج اچ. دبلیو. بوش» پیش از آغاز جنگ، حمایت سازمان ملل و ائتلافی گسترده را جلب کرده بود.
به گزارش انپیآر، ترامپ به دنبال راهی برای خروج از باتلاق جنگ ایران است، اما حتی پایان یافتن این درگیری نیز به معنای پایان رویارویی تهران و واشنگتن نخواهد بود، زیرا ایران همچنان میتواند هزینههایی را بر اقتصاد جهانی و بهطور غیرمستقیم بر رئیسجمهور آمریکا تحمیل کند.
انتهای پیام