به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ در نگاه نخست، «درهمتنیده و بافته» شاید نمایشگاهی از پارچههای دستبافت و آثار نساجی به نظر برسد، اما در واقع داستان هزاران ساعت کار، دهها صنعتگر و هنرمند و قرنها تجربه و میراث فرهنگی است.
به نوشته گاردین، این نمایشگاه برخلاف بسیاری از رویدادهای هنری که بر نام چند هنرمند مشهور تمرکز دارند، از جامعهای از بافندگان، گلدوزان و صنعتگران تجلیل میکند که نسل به نسل، هنر نیاکان خود را حفظ کردهاند.
نمونه شاخص این همکاری، اثر «خاطرههای درهمتنیده، روایتهای بههمبافته» است که با مشارکت ۵۰ صنعتگر و طی بیش از ۱۸ هزار ساعت ساخته شده است؛ تنها یکی از دهها اثری که در سه گالری این نمایشگاه به نمایش درآمدهاند.
آنچه این نمایشگاه را از یک نمایش صرف آثار نساجی متمایز میکند، کیفیت بالای تبادل فرهنگی میان هنرمندان است.
هشت هنرمند و گروه هنری از هند و کره جنوبی، پس از سفر به کشورهای یکدیگر و آشنایی نزدیک با سنتهای بومی، آثاری تازه خلق کردهاند که تلفیقی از تکنیکها، مواد اولیه و فرهنگهای دو کشور است.
گالری ویتورث نیز با تکیه بر مجموعهای شامل حدود ۲۰ هزار منسوج تاریخی از سراسر جهان، آثاری از قرن هجدهم هند و کره را در کنار آثار معاصر قرار داده است. این چیدمان، گذشته و امروز هنر نساجی را در کنار هم قرار میدهد و همزمان یادآور جایگاه تاریخی شهر منچستر بهعنوان یکی از مهمترین مراکز صنعت نساجی جهان است.
یکی از شاخصترین آثار نمایشگاه، «حجاب زراندود» اثر «جونگهیه یو» است؛ تونلی از پارچههای نیمهشفاف که با الهام از معبد «کاشی ویشوانات» در شهر واراناسی هند ساخته شده است.
این اثر با همکاری استاد چاپ سنتی «آجراخ» از ایالت گجرات هند شکل گرفته و پارچههای پنبهای هندی را با ابریشم و گلدوزی سنتی کرهای درهم آمیخته است؛ ترکیبی که مرز میان فرهنگها و شیوههای هنری را از میان برمیدارد.
در بخش دیگری از نمایشگاه، هنرمندان با بهرهگیری از آینهدوزی سنتی هند، مفاهیمی، چون هویت، بازتاب و معنویت را به تصویر میکشند. در باورهای عامیانه هند، این آینههای کوچک نهتنها جنبه تزئینی دارند، بلکه نمادی برای دور کردن نیروهای شر و پیوند با جهان معنوی به شمار میروند.
مفهوم معنویت در آثار دیگر نمایشگاه نیز حضوری پررنگ دارد؛ از پل شناور و ظریف «سوماکشی سینگ» که با نخهای گلدوزیشده روی پارچهای محلول در آب ساخته شده و تنها شبکهای از نخها را باقی میگذارد، تا چیدمان «کایمورای» که با لایههای پلکانی پارچه خادی، مسیر مراقبه و تعالی روح را بازآفرینی میکند. «یئونسون چانگ» نیز با الهام از مفهوم بودایی «ماه در هزار رودخانه»، آثاری نورانی خلق کرده که بر احساس یگانگی انسانها با طبیعت و جهان معنوی تاکید دارد.
در پایان نمایشگاه، موجودی افسانهای ساختهشده از صنایعدستی مناطق مختلف ایالت اودیشا هند، به نمادی از کل این پروژه تبدیل میشود؛ پیکرهای که هر بخش آن با تکنیک و متریالی متفاوت ساخته شده و نشان میدهد چگونه فرهنگها، سنتها و مهارتهای گوناگون میتوانند در کنار یکدیگر، اثری واحد و خلاقانه خلق کنند.
«درهمتنیده و بافته» نمونهای موفق از دیپلماسی فرهنگی از مسیر هنر است. نمایشگاهی که ثابت میکند پارچه و منسوجات، تنها حامل نقش و رنگ نیستند بلکه روایتگر تاریخ، هویت و گفتوگوی میان ملتها نیز هستند.
انتهای پیام/