به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ موفقیت جهانی فیلم «اودیسه» (The Odyssey) فقط یک پیروزی تجاری برای کریستوفر نولان نیست؛ این فیلم بار دیگر جایگاه او را بهعنوان یکی از قدرتمندترین فیلمسازان معاصر جهان تثبیت کرده است؛ کارگردانی که نامش بهتنهایی میتواند میلیونها مخاطب را راهی سالنهای سینما کند.
«اودیسه» در نخستین هفته اکران جهانی خود نزدیک به ۲۶۵ میلیون دلار فروش داشت؛ بهترین شروع دوران حرفهای نولان که حالا پیشبینیها درباره عبور این فیلم از مرز یک میلیارد دلار فروش جهانی را جدیتر کرده است.
موفقیت این اثر حتی معادلات فصل جوایز سینمایی، از جمله رقابت اسکار را نیز تغییر داده و نام نولان را بار دیگر در مرکز توجه هالیوود قرار داده است.
جیسونای. اسکوایر، استاد بازنشسته مدرسه هنرهای سینمایی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، این موفقیت را «پیروزی بزرگ خلاقانه و تجاری برای نولان و یونیورسال» توصیف کرده و معتقد است «اودیسه» توانسته مخاطبان را دوباره به تجربه تماشای فیلم در سالنهای سینما بازگرداند؛ تجربهای که پس از همهگیری کرونا آسیب دیده بود.
اما پشت این موفقیت، داستانی از رقابت میان بزرگترین استودیوهای هالیوود برای همکاری با یکی از مهمترین کارگردانان جهان وجود دارد؛ رقابتی که در نهایت با پیروزی یونیورسال به پایان رسید.
پایان یک همکاری ۲۰ ساله با برادران وارنر
نولان سالها چهره اصلی برادران وارنر بود. او ۹ فیلم از ۱۳ فیلم بلند خود را با این استودیو ساخت و آثاری مانند «شوالیه تاریکی» (The Dark Knight)، «تلقین» (Inception) و «دانکرک» (Dunkirk) را به یکی از موفقترین پروژههای تاریخ سینما تبدیل کرد.
اما رابطه این کارگردان با وارنر در سال ۲۰۲۱ و در دوران همهگیری کرونا دچار بحران شد؛ زمانی که این استودیو تصمیم گرفت تمام فیلمهای خود را همزمان در سالنهای سینما و سرویس آنلاین HBO Max منتشر کند. این تصمیم بدون هماهنگی گسترده با فیلمسازان انجام شد و نولان که همواره بر اهمیت تجربه سینما تاکید داشته، از این اقدام بهشدت ناراضی شد.
فیلم «تنت» (Tenet) با بازی جان دیوید واشنگتن و رابرت پتینسون، یکی از قربانیان این تصمیم بود؛ اثری که در شرایط دشوار بازگشایی سالنهای سینما پس از کرونا اکران شد و تحتتاثیر محدودیتهای آن دوره قرار گرفت.
نقشه یونیورسال برای جذب نولان
در همین زمان، دونا لنگلی، رئیس بخش سرگرمی و استودیوهای انبیسییونیورسال، وارد میدان شد. او توانست اعتماد نولان را جلب کند و قراردادی ویژه برای ساخت «اوپنهایمر» (Oppenheimer) ارائه دهد؛ قراردادی که شامل تعهد جدی برای بازاریابی، اکران انحصاری طولانیمدت در سینماها و سهم قابل توجهی از درآمد فیلم برای نولان بود.
نتیجه این همکاری تاریخی شد؛ «اوپنهایمر» علاوه بر موفقیت عظیم در گیشه، جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد و گزارشها حاکی از آن بود که نولان از این پروژه حدود ۱۰۰ میلیون دلار درآمد داشته است.
موفقیت «اوپنهایمر» باعث شد یونیورسال جایگاه برادران وارنر را بهعنوان خانه اصلی این فیلمساز به دست آورد.
تلاش دوباره وارنر برای بازگرداندن نولان
برادران وارنر البته تلاش کرد این کارگردان را دوباره بازگرداند. پس از خرید این شرکت توسط دیسکاوری، مدیران جدید استودیو، مایک دیلوکا و پاملا ابدی، اعلام کردند که امیدوارند نولان بار دیگر با این مجموعه همکاری کند. حتی مبلغی هفترقمی به او پرداخت شد؛ مبلغی که مربوط به دستمزدهایی بود که نولان پیشتر برای کمک به اکران «تنت» در دوران کرونا از آنها صرفنظر کرده بود. اما این تلاشها نتیجه نداد. بهویژه پس از آنکه برادران وارنر تصمیم گرفت فیلم «باربی» (Barbie) را در همان تاریخ اکران «اوپنهایمر» روانه سینماها کند؛ اقدامی که اگرچه باعث شکلگیری یکی از جذابترین رقابتهای گیشه در سالهای اخیر شد، اما از نگاه برخی، رابطه میان نولان و وارنر را بیش از پیش پیچیده کرد.
«اودیسه»؛ بازگشت نولان به خانه جدید
پس از موفقیت «اوپنهایمر»، نولان و شریک حرفهایاش، اما توماس، فیلمنامه «اودیسه» را برای مزایده به استودیوهای مختلف ارائه نکردند. طبق گزارشها، دونا لنگلی شخصا به خانه نولان و توماس در لسآنجلس رفت، فیلمنامه را همراه آنها خواند و سپس برنامهریزی برای ساخت این حماسه سینمایی با بازی مت دیمون آغاز شد.
اگرچه نولان همچنان میتواند با هر استودیویی که بخواهد همکاری کند، اما «اودیسه» بیش از یک فیلم موفق، نشانه تثبیت یک اتحاد قدرتمند میان این فیلمساز و یونیورسال است؛ اتحادی که به نظر میرسد هم برای استودیو، هم برای نولان و هم برای میلیونها تماشاگر سینما، یک انتخاب برنده بوده است.
انتهای پیام/