معاون علمی رئیسجمهور با تشریح جایگاه رسانه در تحول سیاست علم و فناوری کشور رسانه را یکی از ارکان اکوسیستم قدرت دانست و گفت: در پارادایم قدرتبنیان علم منبع شناخت، فناوری منبع قابلیت و رسانه منبع معنا، اعتماد و مشروعیت اجتماعی این قابلیتهاست.
به گزارش خبرنگار علمی و فناوری خبرگزاری برنا، حسین افشین در نشست خبری امروز با اصحاب رسانه با اشاره به مسیر حرکت ایران به سمت قدرتبنیان شدن اظهار کرد: در پارادایم قدرتبنیان، علم منبع شناخت، فناوری منبع قابلیت و رسانه منبع معنا، اعتماد و مشروعیت اجتماعی این قابلیتهاست.
وی افزود: از این منظر رسانه بخشی از اکوسیستم قدرت محسوب میشود و نمیتوان نقش آن را صرفا به انتشار اخبار و بازتاب رویدادهای علمی و فناورانه محدود کرد.
معاون علمی رئیسجمهور با اشاره به تغییر نقش رسانه در عصر دانشبنیان و فناوریبنیان، گفت: در ابتدا رسانه بیشتر در جایگاه انتشار و ترویج دانش قرار داشت اما در ادامه با معرفی نوآوریها، شرکتهای فناور و محصولات جدید به یکی از ارکان شکلدهنده قدرت و بازیگری فعال در اکوسیستم فناوری تبدیل شد.
افشین ادامه داد: در جهان شبکهای قدرت تنها از طریق منابع مادی تولید نمیشود بلکه تولید معنا، شکلدهی به روایت، ایجاد اعتماد و جهتدهی به افکار عمومی نیز در شکلگیری قدرت نقش دارد.
وی تصریح کرد: رسانه میتواند بهعنوان یکی از ارکان این فرآیند، در شکلدهی به تصویر جامعه از علم، فناوری و آینده کشور اثرگذار باشد.
رسانه دیگر فقط ناظر فناوری نیست
معاون علمی رئیسجمهور با تاکید بر اینکه رسانه نباید صرفا بهعنوان ناظر تحولات فناوری دیده شود اظهار کرد: رسانه نهادی است که به فناوری معنا میدهد، درباره آن روایت میسازد و در نهایت میتواند در شکلگیری پذیرش یا عدم پذیرش اجتماعی فناوری نقش داشته باشد.
وی افزود: اگر فناوری ابزاری برای شکلدهی به نظمهای اقتصادی، اجتماعی و ژئوپلیتیکی باشد، رسانه نهادی است که این نظمها را در عرصه عمومی معنا، تفسیر و مشروعیت میبخشد.
افشین گفت: در چنین شرایطی رسانه از جایگاه یک انتقالدهنده صرف اطلاعات فراتر میرود و به یکی از بازیگران موثر در فرآیند توسعه علم و فناوری تبدیل میشود، زیرا نحوه روایت فناوری، چگونگی تبیین آثار آن و ایجاد گفتوگو میان جامعه و نظام علمی میتواند بر میزان اعتماد و پذیرش عمومی نسبت به فناوریها تاثیر بگذارد.
وی با اشاره به کارکردهای راهبردی رسانه در حوزه علم و فناوری اظهار کرد: رسانه علاوه بر انتشار اخبار، پنج کارکرد مهم شامل نظارت و مطالبهگری، تولید اعتماد عمومی، شبکهسازی نهادی، ارتقای سواد علم و فناوری و روایتسازی آینده را بر عهده دارد.
افشین توضیح داد: رسانه از طریق روایتسازی آینده میتواند افق فناوری و توسعه ملی را ترسیم کند و فناوری را به بخشی از روایت پیشرفت کشور تبدیل کند.
وی یکی دیگر از کارکردهای مهم رسانه را کاهش فاصله میان دانش تخصصی و جامعه دانست و گفت: مفاهیم علمی و فناورانه در بسیاری از موارد پیچیده هستند و رسانه میتواند با تبیین و سادهسازی این مفاهیم زمینه درک بهتر آنها از سوی جامعه را فراهم کند.
معاون علمی رئیسجمهور با اشاره به اهمیت سرمایه اجتماعی علم اظهار کرد: تقویت سرمایه اجتماعی علم و افزایش اعتماد عمومی از دیگر نقشهای مهم رسانه است؛ چراکه جامعه زمانی میتواند با تحولات فناورانه همراه شود که نسبت به مسیر توسعه علم و فناوری، آگاهی و اعتماد داشته باشد.
وی همچنین ارزیابی سیاستها و مطالبه پاسخگویی را از دیگر نقشهای رسانه عنوان کرد و افزود: رسانه میتواند از طریق نظارت و مطالبهگری، کیفیت حکمرانی علم و فناوری را ارتقا دهد.
افشین با اشاره به نقش رسانه در ایجاد ارتباط میان بازیگران مختلف زیستبوم علم و فناوری گفت: رسانه میتواند ارتباط میان دانشگاه، صنعت، دولت، سرمایهگذاران و جامعه را تسهیل کند و از این طریق به شبکهسازی نهادی در اکوسیستم فناوری کمک کند.
وی افزود: رسانه حلقه اتصال میان نظام علم، نظام سیاست و جامعه است و بدون این ارتباط، حکمرانی موثر فناوری و شکلگیری قدرت فناورانه پایدار امکانپذیر نخواهد بود.
معاون علمی رئیسجمهور ادامه داد: حکمرانی فناوری تنها با قانونگذاری، سرمایهگذاری یا توسعه زیرساخت محقق نمیشود بلکه مجموعهای از سازوکارهاست که مشخص میکند چه فناوریهایی توسعه پیدا کنند، منابع چگونه تخصیص یابند، منافع و مخاطرات چگونه مدیریت شوند و جامعه چگونه در این فرآیند مشارکت کند.
وی تصریح کرد: فناوری زمانی به یک قابلیت ملی تبدیل میشود که جامعه نسبت به آن از آگاهی، اعتماد، مشارکت و مسئولیتپذیری برخوردار باشد و رسانه در شکلگیری این عناصر نقش مهمی دارد.
افشین با تاکید بر اهمیت اعتماد عمومی در مسیر توسعه فناوری اظهار کرد: صرف تولید یک فناوری یا دستیابی به یک قابلیت فناورانه برای تبدیل آن به قدرت ملی کافی نیست بلکه جامعه باید نسبت به آن آگاهی داشته باشد به آن اعتماد کند و امکان مشارکت و پذیرش مسئولانه آن را پیدا کند.
وی افزود: رسانه با ایجاد گفتوگوی عمومی درباره علم و فناوری میتواند به شکلگیری این فرآیند کمک کند و زمینه ارتباط موثرتر میان جامعه و نظام علمی و فناورانه را فراهم سازد.
معاون علمی رئیسجمهور گفت: رسانه در این چارچوب باید بتواند مفاهیم تخصصی را برای جامعه قابل فهم کند درباره آینده فناوری گفتوگو ایجاد کند و زمینه مشارکت اجتماعی در فرآیندهای فناورانه را افزایش دهد.
افشین در ادامه رسانه را زیرساخت نرم قدرت فناورانه توصیف کرد و گفت: قدرت فناورانه تنها بر پایه آزمایشگاه، سرمایه و صنعت شکل نمیگیرد.
وی توضیح داد: اگر دانشگاه دانش تولید میکند صنعت فناوری را توسعه میدهد و دولت جهتگیری راهبردی را تنظیم میکند رسانه با تولید معنا، اعتماد، روایت و گفتوگوی عمومی، مشروعیت، هماهنگی اجتماعی و قدرت نرم فناوری را شکل میدهد.
وی افزود: رسانه در این فرآیند میتواند فرهنگ نوآوری را شکل دهد، آینده مشترک را روایت کند سرمایه اجتماعی علم را تقویت و اعتماد عمومی را افزایش دهد.
معاون علمی رئیسجمهور ادامه داد: رسانه همچنین در بازنمایی تصویر ملی و بینالمللی از توان علمی کشور نقش دارد و میتواند مشارکت اجتماعی را در فرآیندهای علمی و فناورانه تسهیل کند.
افشین با اشاره به تحول منطق علم و فناوری از دانشبنیان به فناوریبنیان و سپس قدرتبنیان اظهار کرد: در رویکرد دانشبنیان محور اصلی تولید دانش و شناخت است؛ در رویکرد فناوریبنیان، دانش به نوآوری، محصول، صنعت و بازار تبدیل میشود و در رویکرد قدرتبنیان هدف ساخت قابلیتهای راهبردی و شکلدهی آینده است.
وی افزود: در این مسیر نهادهای درگیر نیز گستردهتر میشوند؛ بهگونهای که در کنار دانشگاه و زیستبوم نوآوری، دانشگاه، صنعت، دولت، رسانه و جامعه در شکلگیری قدرت ملی نقش پیدا میکنند.
معاون علمی رئیسجمهور ادامه داد: خروجی رویکرد قدرتبنیان تنها مقاله، پژوهش، سرمایه انسانی، محصول یا بازار نیست بلکه زیرساخت، پلتفرم، استاندارد، شبکه و در نهایت قدرت ملی است.
افشین در جمعبندی این رویکرد گفت: رسانه، نهاد تولید معنا در اکوسیستم دانشبنیان است نهادی که دانش را به اعتماد، فناوری را به پذیرش اجتماعی و نوآوری را به قدرت و قابلیت ملی تبدیل میکند.
وی تاکید کرد: بر این اساس رسانه نه یک عنصر جانبی در زیستبوم علم و فناوری بلکه بخشی از ساختار قدرتبنیان محسوب میشود و نقش آن در ایجاد اعتماد، شکلدهی روایت آینده، ارتقای سواد علمی و فناورانه، تسهیل گفتوگو میان بازیگران و افزایش مشارکت اجتماعی باید مورد توجه قرار گیرد.
انتهای پیام/