به گزارش برنا، با رسمی شدن حضور نکونام روی نیمکت تراکتور حالا هواداران این تیم باید در انتظار داد و فریادهای فراوان لب خط، درگیری با مدیر عامل، طعنه و کنایههای فراوان در کنفرانس و در نهایت توهم توطئه شدید روی نیمکت خود باشند.
نکونام آخرین بار در زمان حضور روی نیمکت استقلال یک قهرمانی را با درگیریهای بیهوده و تفکراتی دفاعی از دست داد و هیچوقت هم قصور خود را نپذیرفت. او در اواخر فصل گذشته بنای خود را بر تساوی در بازیهای بیرون از خانه گذاشت و در نهایت هم یکی از همین تساویها کار او را خراب کرد چون نه در بازی مقابل تراکتور و نه نساجی به عنوان دو بازی مهم استقلال که با تساوی تمام شد، با تفکرات هجومی وارد زمین نشد.
از سوی دیگر باید در انتظار یک تراکتور پیر بود چون نکونام به هیچوجه به جوانگرایی اعتقاد ندارد. او در زمان حضور در استقلال برزگر، تورانیان و خالدآبادی را جذب کرد اما هیچ بهایی به آنها نداد و در عوض در نیم فصل به سراغ فخرالدینی ۳۴ ساله رفت. این مساله یعنی بازیکنان جوان تراکتور نباید چندان امیدی به حضور در ترکیب اصلی داشته باشند و در عوض جایگاه خلیلزاده و بالای ۳۰ سالها تضمین شده خواهد بود.
همچنین باید به رخت بربستن فوتبال زیبا هم از تبریز اشاره کرد. سرخپوشان تبریزی در دوران حضور اسکوچیچ فوتبال خوبی به نمایش می گذاشتند و فرصت نشد تا عملکرد ربیعی مشاهده شود اما از همین حالا با توجه به سبک فوتبال نکونام در استقلال و فولاد میتوان گفت تبریزیها دیگر از بازی زیبایشان لذت ببرند. آنها حالا باید در انتظار یک فوتبال واکنشی، مبتنی بر تفکرات دفاعی و بیربط به سبک روز دنیال باشند.
در هر حال تراکتوریها که امسال از نظر کیفیت و کمی بازیکن شرایطی ایدهآل دارند، با تغییر روی نیمکت خود قمار کردند و باید دید تعویض مربی، آن هم یک مربی با تفکراتی شدیدا خاص باعث رستگاری آنها شد یا مثل همیشه نکونام در فتج لیگ ناکام میماند.
انتهای پیام/