امروزه روشهای مختلفی برای جایگزینی دندان وجود دارد که ایمپلنت دندان یکی از آنهاست. با این حال، ایمپلنت نیز برای همه افراد دقیقا به یک شکل انجام نمیشود و انتخاب آن بهتر است بعد از بررسی شرایط دهان و فک صورت گیرد. در ادامه مهمترین نکاتی را بررسی میکنیم که قبل از تصمیمگیری باید بدانید.
دندانها علاوه بر زیبایی لبخند، در جویدن و حفظ هماهنگی ساختار دهان نقش دارند. زمانی که یک دندان از دست میرود، فضای ایجاد شده ممکن است در طول زمان شرایط دندانهای اطراف را نیز تحت تاثیر قرار دهد. بسته به محل دندان و مدت زمانی که از فقدان آن گذشته است، ممکن است مشکلاتی مانند موارد زیر ایجاد شود:
شدت این تغییرات در همه افراد یکسان نیست. به همین دلیل، بهتر است بعد از از دست دادن دندان درباره زمان و روش مناسب جایگزینی آن با دندانپزشک مشورت شود.
روش مناسب جایگزینی دندان براساس تعداد دندانهای از دست رفته، محل آنها، شرایط دندانهای مجاور، سلامت لثه و وضعیت استخوان فک انتخاب میشود.
بریج دندانی، پروتزهای متحرک و ایمپلنت از گزینههایی هستند که ممکن است با توجه به شرایط فرد مطرح شوند. هر یک از این روشها مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند و نمیتوان یک گزینه را بدون معاینه برای همه افراد مناسب دانست.
در میان این روشها، ایمپلنت دندان به دلیل استفاده از پایهای که در استخوان فک قرار میگیرد، میتواند بدون اتکا به دندانهای مجاور برای جایگزینی دندان از دست رفته مورد استفاده قرار گیرد.
در روش ایمپلنت، پایهای معمولا از جنس تیتانیوم در استخوان فک قرار داده میشود و پس از فراهم شدن شرایط مناسب، روکش دندان روی آن قرار میگیرد.
یکی از تفاوتهای مهم این روش با بعضی روشهای جایگزینی دندان این است که پایه ایمپلنت بهصورت مستقل در استخوان فک قرار میگیرد. به همین دلیل در بسیاری از موارد نیازی نیست دندانهای سالم مجاور برای حمایت از دندان جایگزین تراش داده شوند.
البته انتخاب ایمپلنت صرفا به خواسته بیمار بستگی ندارد. وضعیت استخوان و لثه باید بررسی شود تا پزشک مشخص کند آیا این روش برای فرد مناسب است و برای شروع درمان چه اقداماتی لازم خواهد بود.
دو بیمار که هر دو یک دندان خود را از دست دادهاند، الزاما شرایط یکسانی برای ایمپلنت ندارند. به همین دلیل، معاینه قبل از درمان توسط بهترین متخصص ایمپلنت اهمیت زیادی دارد.
وجود حجم و کیفیت مناسب استخوان برای قرارگیری ایمپلنت اهمیت دارد. اگر مدت زیادی از کشیدن یا از دست دادن دندان گذشته باشد، ممکن است در برخی افراد حجم استخوان آن ناحیه کاهش پیدا کرده باشد.
کمبود استخوان لزوما به معنای کنار گذاشتن ایمپلنت نیست. بسته به شرایط بیمار ممکن است پزشک روشهای تکمیلی مانند پیوند استخوان را بررسی کند.
سلامت بافت لثه و بافتهای اطراف دندان یکی دیگر از موارد مهم پیش از شروع درمان است. وجود التهاب یا بیماری فعال لثه باید مورد توجه قرار گیرد و ممکن است ابتدا نیاز به درمان داشته باشد.
برنامه درمان فردی که یک دندان از دست داده با بیماری که چند دندان یا تمام دندانهای یک فک را از دست داده است، یکسان نیست. محل دندان نیز در انتخاب روش و طراحی درمان نقش دارد.
سوابق پزشکی، داروهای مصرفی و بعضی عادتها مانند مصرف دخانیات نیز باید پیش از شروع درمان با پزشک مطرح شوند. هدف این است که تصمیم درمانی بر اساس مجموعه شرایط بیمار گرفته شود، نه فقط فضای خالی یک دندان.
یکی از نکاتی که گاهی هنگام تصمیمگیری برای ایمپلنت کمتر مورد توجه قرار میگیرد، اهمیت بافتهایی است که قرار است ایمپلنت را حمایت کنند.
پایه ایمپلنت داخل استخوان قرار میگیرد و بافت لثه نیز اطراف آن را در بر میگیرد. بنابراین بررسی سلامت این دو بخش قبل از درمان اهمیت دارد.
این موضوع بهخصوص برای افرادی که سابقه بیماری لثه، تحلیل استخوان یا از دست دادن دندان در مدت طولانی دارند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. در چنین شرایطی ممکن است قبل از کاشت ایمپلنت، درمانهای دیگری برای آمادهسازی ناحیه موردنظر لازم باشد.
خیر. یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم روند ایمپلنت برای تمام بیماران یکسان است.
ممکن است یک فرد شرایط مناسبی برای قرار دادن ایمپلنت داشته باشد، اما در فرد دیگری ابتدا درمان بیماری لثه یا بازسازی استخوان مورد نیاز باشد. حتی تعداد ایمپلنتها نیز الزاماً با تعداد دندانهای از دست رفته برابر نیست و برنامه نهایی باید براساس شرایط هر فرد تعیین شود.
به همین دلیل، مقایسه درمان خود با دوستان یا مشاهده یک نمونه درمان در فضای مجازی نمیتواند مشخص کند دقیقا چه روشی برای شما مناسب است.
با افزایش تقاضا برای کاشت ایمپلنت، انتخاب پزشک مناسب به یکی از دغدغههای اصلی مراجعهکنندگان تبدیل شده است. صرفا مقایسه قیمتها نمیتواند معیار مناسبی برای انتخاب پزشک باشد. تخصص مرتبط، تجربه در درمانهای ایمپلنت، توانایی بررسی وضعیت لثه و استخوان، دقت در طراحی طرح درمان و پیگیری وضعیت بیمار، از جمله مواردی هستند که بهتر است پیش از شروع درمان مورد توجه قرار گیرند.
بهخصوص در بیمارانی که با تحلیل استخوان، بیماری لثه یا شرایط پیچیدهتر مواجه هستند، ارزیابی تخصصی میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند.
در انتخاب متخصص ایمپلنت، توجه به تخصص پزشک میتواند اهمیت زیادی داشته باشد. دکتر علی قمری، متخصص جراحی لثه (پریودانتیکس) و ایمپلنت در تهران، در زمینه درمانهای مرتبط با لثه و کاشت ایمپلنت فعالیت دارد.
تخصص در حوزه جراحی لثه میتواند در ارزیابی شرایط بافت لثه و استخوان و برنامهریزی درمان بیمارانی که مشکلات لثهای یا استخوانی دارند، اهمیت ویژهای داشته باشد.
افرادی که قصد انجام ایمپلنت دارند، میتوانند پیش از شروع درمان برای بررسی وضعیت دندان، لثه و استخوان فک مراجعه کنند تا بر اساس شرایط خود، مناسبترین مسیر درمانی را دریافت کنند.
جلسه مشاوره فرصت مناسبی است که اطلاعات مورد نیاز خود را قبل از تصمیمگیری دریافت کنید. چند سؤال مهم عبارتاند از:
اگر پاسخ این سوالات را قبل از شروع درمان بدانید، با دید روشنتری میتوانید درباره ادامه مسیر تصمیم بگیرید.
یکی دیگر از موضوعاتی که هنگام انتخاب روش جایگزینی دندان مطرح میشود، هزینه درمان است. نمیتوان بدون بررسی شرایط بیمار یک مبلغ یکسان برای تمام افراد تعیین کرد.
هزینه ایمپلنت دندان میتواند تحت تاثیر تعداد ایمپلنتهای مورد نیاز، شرایط استخوان و لثه، نیاز به درمانهای جانبی، نوع ایمپلنت، روکش و پیچیدگی درمان قرار بگیرد.
به همین دلیل، بهتر است قبل از مقایسه قیمتها مشخص شود هزینه اعلامشده شامل چه بخشهایی از درمان است. پایینتر بودن یک عدد بهتنهایی نمیتواند نشاندهنده مناسبتر بودن یک روش درمانی باشد.
جایگزینی دندان از دست رفته تصمیمی است که بهتر است با توجه به شرایط واقعی دهان و فک گرفته شود. ایمپلنت میتواند برای بسیاری از افراد یکی از گزینههای مناسب باشد، اما سلامت لثه، میزان استخوان، تعداد دندانهای از دست رفته و شرایط عمومی فرد باید پیش از درمان بررسی شوند.
دکتر علی قمری، متخصص جراحی لثه (پریودانتیکس) و ایمپلنت در تهران، در زمینه بررسی و درمان مشکلات لثه و انجام درمانهای مرتبط با ایمپلنت فعالیت دارد. افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست دادهاند، میتوانند با مراجعه برای معاینه، ابتدا وضعیت لثه و استخوان فک خود را بررسی کنند و سپس درباره روش مناسب جایگزینی دندان تصمیم بگیرند.
در نهایت، هدف نباید فقط پر کردن فضای خالی یک دندان باشد؛ انتخاب روش متناسب با شرایط فرد و داشتن یک برنامه درمانی مشخص، بخش مهمی از مسیر جایگزینی دندان از دست رفته است.