به گزارش برنا، با آغاز لیگ برتر تصور میشد باز هم آن شور و هیجان همیشگی را در زمین شاهد باشیم اما انگار قبل از پسوند «همیشگی» باید کلماتی چون حواشی، بدخلقی، تندی، بیاخلاقی و بیاحترامی بگذاریم؛ باور ندارید؟ نگاه کنید به هفته دوم (درست خواندید... هفته دوم) بازیها و شادیهای جلفی که از همین ابتدا تصویر فوتبال ایران را خدشهدار میکند.این بار بازیگر اول کسی نیست جز شجاع خلیلزاده.
بیایید به عقب برگردیم؛ هر بار شاهد بیاخلاقی روی سکوها و تنشهای مجازی بودیم، راهکارهای جامعهشناسی بررسی میشد و با تحلیل شرایط، به راه حل میرسیدیم. این بار اما چیزی به ذهنمن برای تحلیل ماجرای یک شادی گل به شدت زشت، کاملا عیان و به طرز عجیبی بیدلیل خطور نمیکند. آیا شما توجیهی بابت حرکت زشت خلیلزاده دارید؟ یک بار میاندازیم گردن هواداران، دوبار مقصر میشود کشاله... بار سوم چگونه باید ماجرا را تحلیل کرد؟
چندی پیش بود که شجاع خلیلزاده زیر فشار هواداران تیم رقیب قرار داشت و به طرزی اشتباه، این فشار در بازیهای ملی هم روی او حس شد. شجاع در حرکتی کاملا صحیح به این مساله انتقاد کرد اما حالا به نظر میرسد باید اقرار کرد که هواداران هیچ تقصیری ندارند چون بازیکنی که در تیم ملی بازی میکند، بار مسئولیتی دو چندان روی دوش خود احساس میکند و باید حتی مراقب راه رفتن خود باشد. آیا کسی تا به حال در وجود خلیلزاده مسئولیتپذیری اخلاقی و الگو بودن مشاهده کرده یا هرچه بوده حاشیه بوده و بیاخلاقی؟
شادی خلیلزاده آنقدر زشت و غیراخلاقی بود که اصلا نباید به آن پرداخت؛ به خود این بازیکن که بارها از این قبیل حرکات انجام داده اما چرا. هم باید پرداخت، هم تذکر داد و هم تنبیه کرد. نه برای خودش؛ بلکه برای تمام فوتبالدوستان نسل آینده. باید به همه آنها گفت: خواهشا مثل شجاع نباشید!
انتهای پیام/