حسن هانیزاده، کارشناس مسائل خاورمیانه، در گفتوگو با خبرنگار برنا درباره ادعای مطرحشده مبنی بر دریافت دعوتنامه ایران برای پیوستن به توافقنامه مکه اظهار کرد: توافقنامه مکه برآیند ناامیدی عربستان سعودی از چتر حمایتی آمریکا است. جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران نشان داد که آمریکا از توانایی لازم برای دفاع از کشورهای منطقه، بهویژه کشورهای همپیمان خود، برخوردار نیست.
وی افزود: اتفاقاتی که در جریان این جنگ رخ داد و آسیبهای جدی که به پایگاههای آمریکا و حتی منافع کشورهای همسو با آمریکا در منطقه خلیج فارس وارد شد، نشان داد که آمریکا قادر به تأمین امنیت و ایفای نقش چتر حمایتی برای کشورهای عربی منطقه نیست. در عین حال، این کشورها هزینههای قابل توجهی را برای حضور نظامی آمریکا در منطقه پرداخت میکنند.
این کارشناس مسائل خاورمیانه ادامه داد: بر همین اساس، سمتوسوی کشورهای منطقه، بهویژه عربستان سعودی بهعنوان بزرگترین کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس، به سمت بومیسازی امنیت منطقه است. پیمان مشترک دفاعی مکه با مشارکت عربستان، ترکیه و پاکستان، نخستین گام عربستان در مسیر بومیسازی امنیت خود محسوب میشود.
هانیزاده با بیان اینکه پیوستن ایران به این سازوکار میتواند ابعاد سیاسی و نظامی آن را گسترش دهد، گفت: ایران بهعنوان بزرگترین کشور منطقه از نظر سیاسی و نظامی میتواند به این پیمان بپیوندد و کشورهای دیگر نیز امکان پیوستن به آن را خواهند داشت؛ البته این امر مشروط به آن است که عربستان سعودی به اراده ملت یمن بهعنوان یک کشور همسایه احترام بگذارد و از تجاوزهای گاهوبیگاه علیه مردم و تأسیسات یمن خودداری کند و یک پیمان صلح منعقد شود.
وی تصریح کرد: در چنین صورتی، ایران با حسننیت میتواند در چارچوب این توافقنامه به ایجاد امنیت در منطقه کمک کند. اگر عربستان سعودی به مردم یمن احترام بگذارد و از تجاوز به این کشور خودداری کند، این موضوع میتواند زمینهای برای پیوستن ایران به توافقنامه نظامی مکه تلقی شود.
هانیزاده در ادامه درباره احتمال درگیری میان ترکیه و رژیم صهیونیستی نیز گفت: با توجه به اینکه ترکیه عضو پیمان ناتو است و بدون همراهی کشورهای عضو ناتو نمیتواند بهطور مستقل اقدام نظامی علیه اسرائیل انجام دهد، به نظر نمیرسد ترکیه بهطور جدی وارد درگیری با اسرائیل شود.
وی افزود: از سوی دیگر، اسرائیل نیز تمایلی ندارد علیه ترکیه اقدامی انجام دهد. بنابراین، به نظر میرسد اختلافات موجود در حد برخی اختلافات جزئی و لفاظیهای سیاسی باقی بماند و در نهایت حلوفصل شود و کار به جایی نرسد که ترکیه علیه اسرائیل وارد عمل شود یا برعکس، اسرائیل علیه ترکیه اقدامی انجام دهد.
انتهای پیام/