به گزارش خبرگزاری برنا از اصفهان، در ورزش حرفهای، تفاوت میان یک تیم و یک باشگاه صرفاً به تعداد رشتهها یا جامهای قهرمانی محدود نمیشود؛ تفاوت اصلی در توانایی یک مجموعه برای ساختن مسیر رشد ورزشکارانی است که هنوز به سطح اول رقابتها نرسیدهاند.
از این منظر، فعالیت باشگاه فولاد مبارکه سپاهان در ورزش بانوان را میتوان فراتر از حضور در چند لیگ حرفهای ارزیابی کرد؛ رویکردی که از استعدادیابی و ردههای پایه آغاز میشود، به تیمهای بزرگسالان میرسد و در نهایت میتواند به حضور ورزشکاران در تیمهای ملی منتهی شود.
بر اساس آمار ارائهشده از سوی باشگاه سپاهان، در حال حاضر ۵۲۱ ورزشکار، ۱۵۴ عضو کادر فنی و تخصصی و ۳۱ ورزشکار دختر عضو تیمهای ملی در ساختار ورزش بانوان این باشگاه فعالیت دارند؛ جامعهای ۶۷۵ نفره که در رشتههای مختلفی از جمله فوتبال، فوتسال، هندبال، والیبال، ووشو، وزنهبرداری، والیبال نشسته، تیراندازی با تفنگ، تیراندازی با کمان و شمشیربازی فعالیت میکنند.
از خرید بازیکن تا ساختن بازیکن
مدل سنتی تیمداری معمولاً بر موفقیت تیم بزرگسالان و جذب بازیکنان آماده استوار است؛ مدلی که میتواند در کوتاهمدت به کسب نتیجه منجر شود، اما الزاماً ظرفیت کافی برای تولید نسل بعدی ورزشکاران ندارد.
در مقابل، باشگاه توسعهمحور تلاش میکند یک چرخه کامل ایجاد کند؛ استعداد شناسایی میشود، آموزش میبیند، در ردههای پایه به میدان میرود، به تیم بزرگسالان میرسد و در صورت استمرار پیشرفت، وارد چرخه تیمهای ملی میشود.
در همین چارچوب، سپاهان در برخی رشتههای بانوان از ردههای پایه تا بزرگسالان فعالیت دارد و این موضوع میتواند برای ورزشکار نوجوان، چشماندازی روشن از ادامه مسیر حرفهای ایجاد کند.
فوتبال؛ نمونهای از تبدیل استعداد به بازیکن بزرگسال
در فوتبال بانوان، مسیر بازیکنانی مانند آوا بیگی، ویانا حقشناس و سارا رهنما نمونهای از این رویکرد است؛ بازیکنانی که مسیر خود را از آکادمی و ردههای پایه سپاهان آغاز کرده و به تیم بزرگسالان رسیدهاند.
این بازیکنان همچنین همراه تیم نوجوانان سپاهان موفق به کسب عنوان قهرمانی کشور شده و سابقه حضور در تیم ملی نوجوانان را نیز در کارنامه دارند.
این مسیر نشان میدهد ارزش یک آکادمی تنها به آموزش مقدماتی محدود نمیشود؛ بلکه زمانی میتوان از موفقیت یک ساختار پایه سخن گفت که خروجی آن در تیم بزرگسالان و تیمهای ملی قابل مشاهده باشد.
هندبال؛ پیوند قهرمانی و پشتوانهسازی
هندبال بانوان سپاهان نیز یکی دیگر از نمونههای قابل توجه این مدل باشگاهداری است. تیم بزرگسالان سپاهان در فصل ۱۴۰۵ موفق شد عنوان قهرمانی بیستویکمین دوره لیگ برتر هندبال بانوان را به دست آورد.
اهمیت این موفقیت تنها به کسب جام قهرمانی محدود نمیشود؛ چرا که قرار گرفتن تیم بزرگسالان در کنار فعالیت ردههای پایه، زنجیرهای را شکل میدهد که یک سوی آن استعدادیابی و پرورش ورزشکار و سوی دیگر آن رقابت برای قهرمانی است.
تداوم این چرخه میتواند به باشگاه اجازه دهد بخشی از نیازهای آینده تیم بزرگسالان را از درون ساختار خود تأمین کند.
والیبال؛ فرصتی برای ماندن استعدادها در اصفهان
حضور سپاهان در سطح حرفهای والیبال بانوان نیز از منظر توسعه ورزش زنان اهمیت دارد. فعالیت یک باشگاه حرفهای در استان، این فرصت را برای ورزشکاران جوان اصفهانی ایجاد میکند که بدون نیاز به ترک شهر خود، مسیر حرفهایشدن را ادامه دهند.
یکی از چالشهای ورزشکاران جوان، بهویژه در رشتههایی که تعداد باشگاههای حرفهای محدود است، جابهجایی برای رسیدن به سطوح بالاتر رقابت است. افزایش حضور باشگاههای حرفهای در استان میتواند این مسیر را برای استعدادهای بومی هموارتر کند.
شمشیربازی؛ سرمایهگذاری فراتر از رشتههای پرمخاطب
یکی دیگر از نشانههای نگاه چندرشتهای سپاهان، فعالیت در شمشیربازی بانوان است؛ رشتهای که اگرچه از مخاطب عمومی کمتری نسبت به فوتبال برخوردار است، اما در عرصه قهرمانی کشور و رقابتهای بینالمللی از اهمیت بالایی برخوردار است.
سپاهان در فصل ۱۴۰۵ در اسلحه اپه بانوان عنوان قهرمانی لیگ برتر را به دست آورد و در اسلحه سابر نیز نایب قهرمان شد.
نکته مهم در این میان، استفاده از ظرفیت ورزشکاران بومی است؛ چرا که زمانی که یک باشگاه برای حضور در سطح اول کشور از ظرفیت همان استان بهره میگیرد، سرمایهگذاری انجامشده تنها به نتیجه یک فصل محدود نمیشود و میتواند به توسعه نیروی انسانی ورزش استان کمک کند.
۳۱ ملیپوش؛ خروجی فراتر از لیگ
یکی از شاخصهای مهم برای ارزیابی اثرگذاری یک باشگاه در ورزش قهرمانی، تعداد ورزشکارانی است که از ساختار آن به تیمهای ملی راه پیدا میکنند.
بر اساس آمار ارائهشده، ۳۱ ورزشکار دختر عضو تیمهای ملی در مجموعه ورزش بانوان سپاهان حضور دارند؛ آماری که نشان میدهد خروجی فعالیت این باشگاه صرفاً در جدول لیگها و جامهای باشگاهی خلاصه نشده و بخشی از ورزشکاران این مجموعه توانستهاند به بالاترین سطح رقابتهای ملی برسند.
در واقع باشگاههای حرفهای میتوانند یکی از مهمترین حلقههای اتصال ورزش پایه به تیم ملی باشند؛ حلقهای که شکلگیری آن نیازمند سرمایهگذاری مستمر در حوزه مربی، امکانات، مسابقات و آموزش ورزشکار است.
تفاوت یک تیم با یک باشگاه
برای درک تفاوت مدلهای مختلف باشگاهداری میتوان سه الگو را در نظر گرفت؛ در مدل نخست، باشگاه تنها یک تیم بزرگسالان دارد و تمرکز اصلی بر نتیجهگیری کوتاهمدت است. در مدل دوم، باشگاه در چند رشته تیم بزرگسالان تشکیل میدهد، اما ارتباط مشخصی میان تیمهای بزرگسالان و ردههای پایه وجود ندارد.
اما در مدل سوم، تیم بزرگسالان بخشی از یک زنجیره بزرگتر است؛ زنجیرهای شامل استعدادیابی، آکادمی، ردههای پایه، مربیان تخصصی، مسابقات حرفهای و ارتباط با تیمهای ملی.
از این منظر، تفاوت اصلی یک باشگاه توسعهیافته با یک مجموعه صرفاً تیمدار، در عمق ساختار آن است؛ یک تیم میتواند بازیکن جذب کند، اما یک باشگاه حرفهای باید توانایی ساختن بازیکن برای امروز و فردا را داشته باشد.
اثرگذاری فراتر از مرزهای باشگاه
توسعه فعالیت بانوان سپاهان میتواند آثار خود را فراتر از این باشگاه و در سطح ورزش استان اصفهان نیز نشان دهد؛ از افزایش تعداد ورزشکاران حرفهای و ایجاد فرصت برای مربیان زن گرفته تا افزایش تجربه رقابتی، شناسایی استعدادهای جدید و معرفی آنها به تیمهای ملی.
از سوی دیگر، حضور یک باشگاه بزرگ و چندرشتهای میتواند انگیزه ورزشکاران نوجوان برای ادامه فعالیت حرفهای را افزایش دهد. وقتی یک دختر ورزشکار بداند مسیر او میتواند از رده نونهالان آغاز شود و تا تیم بزرگسالان و حتی تیم ملی ادامه پیدا کند، ورزش حرفهای از یک فعالیت مقطعی به یک مسیر شغلی و حرفهای تبدیل میشود.این دقیقاً همان نقطهای است که باشگاهداری از تیمداری جدا میشود.
آینده ورزش بانوان به باشگاههای سازنده نیاز دارد
ورزش بانوان ایران برای رسیدن به توسعه پایدار، تنها به افزایش تعداد تیمهای حاضر در لیگها نیاز ندارد؛ بلکه به باشگاههایی نیازمند است که چرخه تولید ورزشکار را تکمیل کنند.
سپاهان با فعالیت همزمان در رشتههای تیمی و انفرادی، حضور در ردههای پایه و بزرگسالان و برخورداری از جامعه ۶۷۵ نفره در بخش بانوان، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قطبهای مهم این مسیر را در اختیار دارد.
۵۲۱ ورزشکار، ۱۵۴ عضو کادر فنی و تخصصی و ۳۱ ملیپوش، تنها اعداد یک گزارش آماری نیستند؛ این ارقام تصویری از یک ساختار انسانی است که میتواند پشتوانه سالهای آینده ورزش بانوان استان اصفهان و کشور باشد.
قهرمانی هندبال بانوان سپاهان در فصل ۱۴۰۵ نیز نشان داد که سرمایهگذاری در ورزش بانوان میتواند همزمان دو خروجی داشته باشد؛ ساختن پشتوانه برای آینده و رسیدن به قله قهرمانی در زمان حال.
در نهایت، فلسفه چنین مدلی از باشگاهداری را میتوان در یک جمله خلاصه کرد؛ ارزش یک باشگاه فقط به جامهایی نیست که امروز به دست میآورد، بلکه به ورزشکارانی است که برای فردای ورزش کشور میسازد. سپاهان در صورت تداوم این مسیر توسعهای، میتواند از یک باشگاه موفق در عرصه مسابقات بانوان، به یکی از مراکز مهم استعدادیابی، پرورش و تولید قهرمان زن در ورزش ایران تبدیل شود؛ مسیری که در آن، قهرمانی پایان راه نیست، بلکه یکی از نتایج ساختن یک آینده ورزشی پایدار است.
انتهای پیام