حسین رضاییزاده در نشست ارائه برنامه راهبردی مرکز طب ایرانی و مکمل و ستاد توسعه علوم و فناوری گیاهان دارویی و طب سنتی، به تبیین ضرورت تغییر ساختار مدیریتی پرداخت و تصریح کرد: ارتقای «دفتر» به «مرکز»، یک ضرورت راهبردی برای تفکیک وظایف و همافزایی میان سیاستگذاری و اجراست و هدف از آن؛ ایجاد نهادی است که در آن، سیاستگذاری و اجرا در دو سطح مکمل، همگام با هم پیش بروند.
دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری گیاهان دارویی و طب سنتی ریاست جمهوری همچنین با تأکید بر ضرورت تحقق کامل اسناد بالادستی مرتبط و لزوم تسریع در اجرای سند ملی طب ایرانی، تصریح کرد: بازنگری در ساختارهای فعلی با هدف همافزایی حداکثری و پرهیز از اقدامات جزیرهای، اولویت اصلی ستاد در دوره جدید است تا با یکپارچهسازی توان اجرایی، مسیر تحقق اهداف ملی با شتاب بیشتری طی شود.
در بخش تحلیل بازارهای جهانی، دکتر رضاییزاده با ارائه مدلهای موفق، بر اهمیت ترکیب خدمات و محصول تأکید کرد. وی با ذکر نمونه گردشگری سلامت، افزود: اگر مدل گردشگری سلامت را در منطقه کاشان با محوریت سونا، ماساژ و محصولات گلاب و گلمحمدی بررسی کنیم، متوجه میشویم که بازار هدف، تنها خرید محصول نیست، بلکه ترکیبی از خدمات و محصولات مرتبط است.
وی با اشاره به بازار ۲۸۶ بیلیون دلاری حوزه گردشگری سلامت مبتنی بر طب سنتی و مکمل با نرخ رشد ۱۱ درصدی و همچنین بازار ۴۱۱ بیلیون دلاری طبهای سنتی و مکمل با نرخ رشد مرکب سالانه ۱۹ درصد تا سال ۲۰۳۰، خاطرنشان کرد: ایران باید برای بازگشت به جایگاه خود در رقابت با اندونزی، از الگوهای کنشگرایانه استفاده کند.
رضایی زاده همچنین تجربه چین در پاکستان را به عنوان الگویی برای توسعه فرهنگی و صادرات همزمان؛ برجسته کرد.
وی در حوزه مدیریت عملکرد، با تفکیک دقیق مفاهیم، گفت: ما نیازمند عبور از نگاه صرفا گزارشدهی گذشتهنگر (KPI) و حرکت به سمت هدفگذاری آیندهنگر (OKR) هستیم. KPI به ما میگوید در گذشته چه کردهایم، اما OKR مسیر حرکت ما به سمت آینده را تعیین میکند.
وی تأکید کرد که تبدیل طب ایرانی به یک رکن صنعت ملی صادراتی مستلزم این است که از مرحله میراثداری فراتر رفته و به سمت استانداردسازی صنعتی حرکت کنیم؛ چرا که در بازارهای جهانی، صاحب استاندارد، صاحب بازار است.
رضاییزاده در بخش دیگری از سخنرانی خود، بر ضرورت تغییر پارادایمهای علمی تأکید کرد. وی اظهار داشت: برای کاهش هزینهها و زمان رسیدن به بازار، نباید صرفا به کارآزماییهای بالینی طولانی و پرهزینه تکیه کرد؛ بلکه باید از مدلهای پیشبالینی نوین همچون زبریش (Zebrafish) و پتانسیلهای هوش مصنوعی برای شبیهسازی اثرات داروها استفاده نمود. وی همچنین بر اهمیت تمرکز بر نوتریتیکها و غذا-داروها و تبدیل پایاننامههای دانشگاهی به محصولات تجاری تأکید کرد.
وی در تبیین ابزارهای اجرایی این تحول، از انتشار فراخوان ۳۹ گانه طرحهای تحول طب ایرانی، گیاهان دارویی و داروسازی سنتی خبر داد و افزود: این فراخوان در محورهایی نظیر توسعه ابزارهای هوش مصنوعی و بانک داده بر اساس استاندارد ICD-۱۱، راهاندازی مجلات علمی انگلیسیزبان با نمایه بینالمللی، تولید فراسرزمینی و تأسیس آزمایشگاههای مشترک بینالمللی با الگوهای تحقیق و توسعه و کوبرندینگ تدوین شده است تا اعتبارات و حمایتهای ستاد و مرکز منحصرا به طرحهای محصولمحور، استاندارد و متصل به بازار اختصاص یابد.
رییس مرکز طب ایرانی و مکمل در پایان، با اشاره به نقش کلیدی دیپلماسی سلامت، تصریح کرد: علاوه بر دیپلماسی رسمی، روابط فردی و شبکههای تخصصی در قالب ائتلافهایی نظیر بریکس، نقش حیاتی در میانجیگری و پیشبرد منافع ملی دارد.
رضایی زاده با تأکید بر اینکه اکنون پنجرهای تاریخی برای حرکت منسجم باز شده است، افزود: هدف نهایی، عبور از فعالیتهای واکنشی و رسیدن به یک ساختار حکمرانی یکپارچه است که طب ایرانی را در جایگاه یک صنعت استراتژیک صادراتی تثبیت کند.
انتهای پیام/