تئاتر یزد؛ چراغی که ادارات نباید خاموش بگذارند

به گزارش خبرگزاری برنا از یزد، تئاتر، برخلاف بسیاری از فعالیت‌های فرهنگی، هنری زنده و نفس‌به‌نفس با مخاطب است؛ هنری که برای ادامه حیات خود بیش از هر چیز به «تماشاگر» نیاز دارد. یک گروه نمایشی ممکن است ماه‌ها برای تولید یک اثر وقت بگذارد، اما اگر صندلی‌های سالن خالی بماند، چرخه اقتصادی و فرهنگی تئاتر به‌سختی می‌تواند ادامه پیدا کند.

اینجاست که نقش ادارات و دستگاه‌های اجرایی پررنگ می‌شود.

هر اداره و سازمان می‌تواند متناسب با مأموریت، حوزه فعالیت و مناسبت‌های مختلف، بخشی از ظرفیت فرهنگی خود را به تماشای تئاتر اختصاص دهد. خرید تعدادی بلیت برای کارکنان و خانواده‌های آنان، شاید در نگاه نخست اقدامی ساده به نظر برسد، اما در عمل می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر اقتصاد تئاتر و استمرار فعالیت گروه‌های نمایشی داشته باشد.

این اقدام البته نباید صرفاً به معنای «خرید بلیت» تلقی شود؛ بلکه می‌تواند بخشی از مسئولیت اجتماعی و فرهنگی دستگاه‌های اجرایی باشد. کارمندی که همراه خانواده خود به تماشای یک نمایش می‌رود، هم ساعاتی را در فضایی فرهنگی و متفاوت سپری می‌کند و هم به شکل مستقیم در زنجیره حمایت از هنرمندان استان قرار می‌گیرد.

از سوی دیگر، بسیاری از خانواده‌ها به دلیل هزینه‌های زندگی یا اولویت‌های دیگر، ممکن است تماشای تئاتر را در سبد برنامه‌های فرهنگی خود قرار ندهند. حمایت ادارات از این بخش می‌تواند فرصتی ایجاد کند تا کارکنان و خانواده‌هایشان با آثار نمایشی استان بیشتر آشنا شوند و شاید همین تجربه، مخاطبانی دائمی برای تئاتر یزد به وجود آورد.

نکته مهم دیگر، تناسب میان موضوع نمایش‌ها و فعالیت دستگاه‌هاست. برای مثال، یک دستگاه فرهنگی، اجتماعی، آموزشی یا حتی اقتصادی می‌تواند با توجه به محتوای یک اثر نمایشی، آن را برای کارکنان خود انتخاب و حمایت کند. این کار علاوه بر ایجاد نشاط و اوقات فراغت، می‌تواند به ارتقای آگاهی اجتماعی و فرهنگی کارکنان نیز کمک کند.

یزد از ظرفیت قابل توجهی در حوزه هنرهای نمایشی برخوردار است و هنرمندان این استان بارها توانایی خود را در تولید و اجرای آثار ارزشمند نشان داده‌اند. بنابراین شایسته نیست تئاتر استان تنها در زمان برگزاری جشنواره‌ها یا مناسبت‌های خاص مورد توجه قرار گیرد. حمایت از تئاتر باید به یک روند مستمر تبدیل شود.

ادارات و سازمان‌ها نیز می‌توانند در این مسیر پیشگام باشند؛ نه از سر لطف به هنرمندان، بلکه به عنوان بخشی از وظیفه فرهنگی و اجتماعی خود.

خرید بلیت نمایش برای کارکنان و خانواده‌های آنان، برگزاری برنامه‌های تماشای گروهی تئاتر، اختصاص بسته‌های فرهنگی به مناسبت‌های مختلف و حتی حمایت از اجرای آثار متناسب با موضوع فعالیت سازمان‌ها، اقداماتی است که می‌تواند بدون پیچیدگی‌های اداری و با هزینه‌ای منطقی انجام شود.

حمایت واقعی از تئاتر زمانی اتفاق می‌افتد که سالن نمایش پر باشد، هنرمند دغدغه کمتری برای ادامه فعالیت داشته باشد و مخاطب نیز احساس کند هنر بخشی از زندگی روزمره اوست.

اکنون که در استان یزد آثار نمایشی متنوعی روی صحنه می‌رود، شاید زمان آن رسیده باشد که ادارات و دستگاه‌های اجرایی یک تصمیم فرهنگی ساده اما اثرگذار بگیرند: کارکنان خود را به تماشای تئاتر دعوت کنند و با خرید بلیت، هم به نشاط خانواده‌ها کمک کنند و هم سهمی در زنده نگه داشتن چراغ تئاتر استان داشته باشند.

تئاتر برای زنده ماندن، فقط به هنرمند نیاز ندارد؛ به تماشاگر، حمایت و باور به اهمیت فرهنگ نیز نیازمند است. و چه بهتر که بخشی از این حمایت از همین امروز، از صندلی‌های سالن‌های نمایش یزد آغاز شود.