به گزارش خبرگزاری برنا از سمنان؛ فرج الله معماری در یادداشت خود نوشت:
اصلاح قیمت انرژی میتواند ابزار مدیریت تقاضا باشد؛ اما هر کاهش مصرفی، الزاماً نشانه موفقیت سیاست انرژی نیست
افزایش قیمت میتواند مصرف انرژی را از سه مسیر «حذف مصرف غیرضروری و اتلاف انرژی»، « بهبود بهرهوری در فرایند تولید» و «کاهش سطح تولید کاهش» دهد.
در تراز انرژی، حاصل هر سه «مصرف کمتر» است؛ اما در اقتصاد ملی، منشأ این کاهش تعیینکننده است؛ دو مسیر نخست به استفاده کاراتر از انرژی میانجامد، اما مسیر سوم، مصرف را با کوچکترکردن تولید کاهش میدهد.
ازاینرو، سیاست مدیریت مصرف باید پیش از تمرکز بر قیمت، به «درون زنجیره تأمین انرژی» نیز توجه کند؛ کاهش تلفات در تولید، انتقال و توزیع برق و مهار هدررفت در تولید، انتقال و توزیع گاز، خود از ظرفیتهای مهم مدیریت مصرفاند.
در بنگاه نیز با دسترسی به فناوری، سرمایه و امکان اصلاح فرایند، میتوان برای همان میزان تولید، انرژی کمتری مصرف کرد. اما اگر کاهش مصرف از کاهش فعالیت و تولید حاصل شود، «بخشی از تعادل انرژی با کوچکترشدن اقتصاد به دست آمده است»
بنابراین پرسش فقط این نیست که «چقدر مصرف کم شد؟»؛ باید پرسید «کجا و چگونه کم شد؟»
اصلاح پایدار انرژی از جایی آغاز میشود که اتلاف شکل میگیرد، نه فقط از جایی که قبض صادر میشود .