«براندماور» یا «دیوار آتش علیه راست افراطی» در آلمان، استراتژی عدم همکاری، مرزبندی و سیاستزدایی توسط احزاب سیاسی جریان اصلی و دیگر احزاب در جامعه آلمان برای سرکوب نفوذ رو به رشد سیاستهای راست افراطی در آلمان، از احزابی مانند «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) و «دی هایمات» (که قبلاً حزب دموکرات ملی بود) است. این سیاست از حمایت گستردهای در آلمان برخوردار است اما همچنین به عنوان یک سیاست بالقوه غیردموکراتیک تلقی میشود.
مجله پالیتیکو در گزارشی نوشت: اولین آجری که در دیوار آتشین آلمان علیه راست افراطی فرو ریخت، در شهری با حدود ۹۰۰۰ نفر جمعیت در ایالت کوچک زاکسن-آنهالت در شرق آلمان بود. در ۲ ژوئیه ۲۰۲۳، کشاورزی به نام هانس لوث با ۵۱ درصد آرا در دور دوم انتخابات شهرداری پیروز شد و به اولین صاحب منصب تمام وقت و حقوق بگیر از حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان (ای اف دی) در این کشور تبدیل شد.
پیروزی لوث زنگ خطر را در سراسر کشور به صدا درآورد. احزاب جریان اصلی کشور متعهد شده بودند که به دلیل نگرانی از ظهور دوباره راست افراطی، حزب ای اف دی را از قدرت دور نگه دارند. برای بیش از یک دهه، این پیمان غیررسمی تضمین کرده بود که ملیگرایان راستگرا هرگز نمیتوانند بخشی از یک ائتلاف حاکم پارلمانی، چه در سطح محلی و چه در سطح ملی، باشند. اما از آنجا که لوث در انتخابات خود به طور کامل پیروز شده بود، هیچ کاری نمیتوانستند برای جلوگیری از به قدرت رسیدن او انجام دهند. میشائیل کرچمر، نخست وزیر زاکسن و تأثیرگذارترین عضو اتحادیه دموکرات مسیحی راست میانه در آلمان شرقی، در آن زمان هشدار داد: «چیزی در آلمان در حال از بین رفتن است.»
اکنون، سه سال پس از آن رویداد نمادین، آلمان در آستانه آزمونی بسیار سرنوشتسازتر قرار گرفته است؛ انتخابات پارلمان ایالتی زاکسن-آنهالت در ۶ سپتامبر که در آن حزب آلترناتیوی برای آلمان شانس نخستین پیروزی تمامعیار و تصاحب دولت یک ایالت آلمانی را دارد؛ دولتی که کنترل کامل مدارس، پلیس و سرویسهای اطلاعاتی را در اختیار خواهد گرفت و این به معنای فروپاشی کامل دیوار آتش خواهد بود.
در این بحران بیسابقه، صدراعظم آلمان فردریش مرتس از اتحاد دموکرات مسیحی اگرچه رسما بر حفظ وضعیت موجود تاکید میکند و میگوید که با این حزب راست افراطی «نه مصالحهای ممکن است و نه همکاری» اما از بکار بردن واژه «دیوار آتش» پرهیز میکند چراکه میداند این واژه، قدرت اقناعی خود را از دست داده است. با این حال، حزب مرتس در تنگنایی تاریخی گرفتار شده است چون باید برای مهار ای اف دی، اتحاد دموکرات مسیحی ناچار است با حزب چپ افراطی که ریشه در دولت کمونیستی آلمان شرقی دارد ائتلاف کند؛ ائتلافی که اصلیترین شعارش «انتخابات در آلمان، رای را عوض میکند اما دولت را نه» است.
در همین حال، آندریاس رودر مورخ محافظهکار استدلال میکند که سیاست طرد، برعکس عمل کرده؛ دیوار آتش اگرچه جلوی قدرت مستقیم ای اف دی را گرفته، اما با ایجاد «خلاء نمایندگی» و حذف هرگونه انگیزه میانهروی در این حزب، به رشد روزافزون آن دامن زده بهگونهای که این حزب راست افراطی در انتخابات فدرال ۲۰۲۵، آرای خود را به ۲۱ درصد رساند و دوم شد و اکنون در نظرسنجیهای ملی با فاصلهای فزاینده پیشتاز است.
احزاب راستگرای تشکیلات سیاسی در آلمان پس از جنگ هرگز دوام زیادی نیاوردند، تا حدی به این دلیل که حزب دموکرات مسیحی و حزب خواهر باواریایی آن، اتحادیه سوسیال مسیحی، برای جلب رأیدهندگان محافظهکار به شدت با آنها مبارزه کردند. در سال ۱۹۸۷، فرانتس یوزف اشتراوس، مشهورترین رهبر حزب سوسیال مسیحی (CSU)، این اصل را صریحاً بیان کرد: «نباید هیچ حزب دموکراتیک مشروعی در سمت راست CDU و CSU وجود داشته باشد.»
رسماً، حزب دموکرات مسیحی هنوز از این دیوار آتشین حمایت میکند. اما به طور غیررسمی، نگرانی گستردهای وجود دارد. مرتس، که علاوه بر صدراعظمی، رئیس حزب نیز هست، بسیار نامحبوب است. ماههاست که در حزب، صحبتهایی برای جایگزینی او مطرح است. شورش حزب دموکرات مسیحی علیه دیوار آتشین هنوز هم بعید به نظر میرسد اما دیگر غیرقابل تصور نیست.
انتهای پیام