سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی و بین الملل

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

کاهش مشارکت اجتماعی و تشکل‌گریزی جوانان، زنگ خطری برای سرمایه اجتماعی

عبدی: بخشی از جوانان با گسست از آینده و کاهش امید مواجه‌اند

۱۴۰۵/۰۶/۲۵ - ۱۲:۰۰:۰۲
کد خبر: ۲۳۸۸۶۴۱
برنا - گروه اجتماعی؛ مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و توسعه اجتماعی جوانان، وزارت ورزش و جوانان با اشاره به برخی چالش‌های اجتماعی نسل جوان گفت: ابهام نسبت به آینده و کاهش امید به تحولات پیش‌رو، از مسائل مهمی است که در میان بخشی از جوانان دیده می‌شود.

بهمن عبدی، مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و توسعه اجتماعی جوانان، وزارت ورزش وجوانان در گفت‌و‌گو با خبرنگار برنا با اشاره به مهم‌ترین چالش‌های پیش روی نسل جوان، ابهام نسبت به آینده را یکی از مسائل مهم امروز جامعه دانست و گفت: بخشی از جوانان نسبت به تحولات آینده فردی و اجتماعی خود دچار نوعی ناامیدی شده‌اند و چشم‌انداز روشنی برای آینده ترسیم نمی‌کنند.

عبدی اظهار کرد: این وضعیت را می‌توان در کاهش مشارکت اجتماعی و نوعی تشکل‌گریزی در میان بخشی از جوانان مشاهده کرد. از منظر جامعه‌شناختی نیز می‌توان این مسئله را در چارچوب کاهش و استهلاک سرمایه اجتماعی طی دهه‌های اخیر بررسی کرد.

وی با اشاره به تجربه سفر اخیر خود به هند افزود: در این سفر، نگاه مثبت و امیدواری جوانان هندی نسبت به آینده توجه من را جلب کرد؛ در حالی که در مقایسه با آن، بخشی از جوانان ما با نوعی گسست از آینده و کاهش تمایل به برنامه‌ریزی برای ترسیم چشم‌انداز آینده مواجه هستند.

نقش‌پذیری اجتماعی، یکی از مسیر‌های تقویت امید جوانان

مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و توسعه اجتماعی جوانان درباره اقدامات و رویکرد‌های معاونت امور جوانان برای مقابله با ناامیدی اجتماعی گفت: برای تقویت امید در میان جوانان باید روی نقش‌پذیری اجتماعی آنان تمرکز کنیم، زیرا قرار گرفتن جوان در نقش‌های مختلف اجتماعی می‌تواند به ایجاد انگیزه، احساس تعلق و امید به آینده کمک کند.

عبدی ادامه داد: بخشی از این نقش‌ها، نقش‌های نهادی است. برای مثال، ازدواج و تشکیل خانواده، نقش‌ها و مسئولیت‌های جدیدی مانند همسری و در ادامه پدری یا مادری برای فرد ایجاد می‌کند. این نقش‌ها علاوه بر ایجاد مسئولیت، می‌توانند فرد را به آینده پیوند دهند و زمینه گسترش سرمایه اجتماعی او را فراهم کنند.

وی با تأکید بر اینکه نقش‌پذیری جوانان نباید صرفاً به حوزه خانواده محدود شود، گفت: جوانان باید در نهاد‌ها و مجموعه‌های اجتماعی نیز امکان نقش‌آفرینی داشته باشند تا از یک عنصر منفعل به یک کنشگر و عامل مؤثر در جامعه تبدیل شوند.

مشارکت، اعتماد و انسجام؛ سه پایه سرمایه اجتماعی

عبدی سرمایه اجتماعی را یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های تعاملات فردی و اجتماعی دانست و گفت: سرمایه اجتماعی سه مؤلفه اصلی داردکه شامل مشارکت، اعتماد و انسجام است. برای تقویت امید اجتماعی جوانان باید هر سه مؤلفه را همزمان مورد توجه قرار داد.

وی درباره مؤلفه مشارکت توضیح داد: باید این تصویر در ذهن جوان شکل بگیرد که می‌تواند در مجموعه‌هایی که فعالیت جمعی انجام می‌دهند، حضور و نقش داشته باشد. این مشارکت می‌تواند در قالب نهاد‌های رسمی مانند سازمان‌های مردم‌نهاد یا در قالب گروه‌ها و انجمن‌های اجتماعی، فرهنگی و ورزشی شکل بگیرد، از انجمن‌های ادبی و گروه‌های تئاتری گرفته تا گروه‌های کوهنوردی و سایر فعالیت‌های جمعی.

مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و توسعه اجتماعی جوانان افزود: حضور جوان در این مجموعه‌ها علاوه بر افزایش مشارکت، روح جمعی و احساس تعلق اجتماعی را در او تقویت می‌کند.

ضرورت ایجاد تصویر منسجم از آینده جامعه

عبدی مؤلفه دوم سرمایه اجتماعی را انسجام عنوان کرد و گفت: جوان باید تصویری یکپارچه از جامعه و تلاش جمعی برای بهبود شرایط داشته باشد. اگر چنین تصویری شکل بگیرد، بخشی از احساس بی‌ثباتی و تناقضی که ممکن است در ساختار‌های اجتماعی تجربه کند، کاهش پیدا خواهد کرد.

وی اعتماد را سومین مؤلفه سرمایه اجتماعی دانست و تأکید کرد: جوان باید احساس کند با او صریح، شفاف و بدون فریبکاری صحبت می‌شود و حاکمیت و کلیت جامعه تلاش می‌کنند تصویری واقعی از وضعیت موجود در اختیار او قرار دهند.

عبدی تصریح کرد: وقتی مشارکت، اعتماد و انسجام در کنار یکدیگر تقویت شوند، سرمایه اجتماعی نیز افزایش پیدا می‌کند و این سرمایه می‌تواند بر سایر تعاملات فردی و اجتماعی جوانان، از حوزه اقتصادی گرفته تا حوزه فرهنگی، اثرگذار باشد.

از جوان منفعل تا جوان تحول‌آفرین

مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و توسعه اجتماعی جوانان در پایان گفت: تقویت سرمایه اجتماعی و ایجاد فرصت برای نقش‌آفرینی جوانان می‌تواند زمینه‌ساز تحول در سطح کلان جامعه باشد.

وی افزود: هدف این است که جوان از یک عنصر منفعل اجتماعی به عاملی تحول‌بخش تبدیل شود، جوانی که بتواند در عرصه‌های مختلف اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نقش‌آفرینی کند، برای آینده خود چشم‌انداز داشته باشد و احساس کند در ساختن آینده جامعه سهم و مسئولیت دارد.

انتهای پیام/

نظر شما