به گزارش برنا، تکواندو ایران در حالی در بازیهای آسیایی ناگویا به میدان میرود که در دوره قبل زنجیره کسب مدال طلا برای این رشته پاره شد اما حالا حضور چندین چهره پرافتخار در ترکیب تیم ملی، نوید این را میدهد که تکواندو دوباره یکی از جدیترین امیدهای کاروان کشور برای کسب مدال طلا باشد.
تیم ملی تکواندو این بار با قهرمانان المپیک و جهان، چهرههای جوان و مجموعهای از نتایج قابل توجه در ماههای اخیر، هدفی فراتر از حضور روی سکو دارد و میخواهد برای جبران ناکامی چهار سال قبل و نزدیک شدن دوباره به جایگاه دوم تکواندو آسیا مبارزه کند.
تکواندو از سئول ۱۹۸۶ وارد بازیهای آسیایی شد و ایران نیز از همان نخستین دوره حضور این رشته در رقابتها حاضر بود. البته تکواندو در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن برگزار نشد و ایران در آن دوره نمایندهای نداشت، اما در مجموع طی ۹ دوره حضور خود در این رشته، ۱۴ طلا، ۱۷ نقره و ۲۳ برنز به دست آورده است. آماری که نشان میدهد تکواندو طی نزدیک به چهار دهه یکی از منابع قابل اتکای مدال، برای کاروان ایران بوده است.
شروع این مسیر با طلای ابراهیم قادری در ۱۹۸۶ سئول رقم خورد. از آن زمان، نامهای متعددی از تکواندو ایران در فهرست مدالآوران این رویداد قرار گرفتند و مجموع مدالهای کشورمان را به جایگاهی رساندند که ایران تا پیش از دوره گذشته، دومین قدرت پرافتخار تکواندو بازیهای آسیایی محسوب میشد.
حالا تکواندو ایران برای بازگشت به جایگاه دوم تکواندو آسیا، فاصله یک مدالی با چین دارد و همین موضوع اهمیت بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ را برای تکواندو ایران دوچندان میکند.
از طرفی تکواندو در سالهای اخیر به یکی از رشتههای مدالآور ایران در سطح جهان و المپیک تبدیل شده و طبیعی است که انتظارها از آن در بازیهای آسیایی نیز بالا باشد.
ترکیب ایران در ناگویا نیز این انتظار را بیدلیل ایجاد نکرده است. در بخش کیوروگی، ابوالفضل زندی در وزن ۵۸- کیلوگرم، مهدی حاجیموسایی در ۶۸-، امیرسینا بختیاری در ۸۰- و آرین سلیمی در ۸۰+ کیلوگرم برای تیم مردان مبارزه میکنند. در بخش زنان نیز ساینا کریمی در ۴۹- کیلوگرم، ناهید کیانی در ۵۷-، ساغر مرادی در ۶۷- و فاطمه احمدی در ۶۷+ کیلوگرم روی شیاپچانگ خواهند رفت.
سلیمی با طلای المپیک پاریس، برنز جهان و دو طلای آسیا، مهمترین چهره تیم مردان است. زندی سابقه قهرمانی جهان در ردههای سنی نوجوانان و بزرگسالان و قهرمانی آسیا را دارد، حاجیموسایی نایب قهرمان جهان و صاحب دو طلای آسیایی است و بختیاری نیز برنز جهان، طلای آسیا و طلای نوجوانان جهان را در کارنامه دارد. در بخش زنان هم کیانی با نایب قهرمانی المپیک پاریس، طلای جهان و مجموعهای از مدالهای آسیایی، باتجربهترین چهره تیم محسوب میشود.
در کنار ستارههای شناختهشده، عملکرد اخیر برخی نفرات جوانتر نیز میتواند معادلات را جذابتر کند. ساغر مرادی با قهرمانی در مسابقات آزاد زنان جهان در آستانه ناگویا نشان داد که صرفا برای تکمیل ترکیب اعزامی راهی ژاپن نمیشود. ساینا کریمی نیز طلای بازیهای کشورهای اسلامی و برنز آزاد کره جنوبی را به دست آورده است.
ناگویا برای تکواندو یک تجربه تازه دیگر نیز خواهد داشت. رقابتهای مجازی این رشته برای نخستین بار در بازیهای آسیایی برگزار میشود و امیرسینا بختیاری نماینده ایران در این بخش است. به این ترتیب، ایران با چهار مرد و چهار زن در کیوروگی و دو نماینده در پومسه، حداکثر سهمیه خود را در این بخشها به دست آورده و در کنار آن در رقابت مجازی نیز نماینده خواهد داشت.
از ترکیب کنونی، کیانی در جاکارتا به مدال برنز رسید و اکنون در سومین حضور خود به دنبال تبدیل آن به مدالی خوشرنگتر است. آرین سلیمی و مهدی حاجیموسایی نیز در دوره گذشته به مدال نقره رسیدند و حالا هر دو فرصت دارند رنگ مدال خود را تغییر دهند. مهروز ساعی، سرمربی فعلی تیم ملی زنان، نیز خود سابقه کسب برنز بازیهای آسیایی ۲۰۰۶ را در کارنامه دارد.
ایران در دوره قبلی نتوانست طلای تکواندو را به دست بیاورد، اما شرایط فعلی تیم با آن مقطع تفاوتهایی دارد. در ترکیب کنونی تیم، پنج مدالآور المپیک و جهان حضور دارند و چند نفر دیگر نیز در ماههای اخیر روی سکوهای معتبر ایستادهاند. از همین رو انتظار کسب حداقل دو مدال طلا از این تیم، با توجه به ظرفیت فنی نفرات، توقعی دور از واقعیت نیست، هرچند بازیهای آسیایی همیشه میدان سادهای برای تحقق پیشبینیها نیست.
چهار دهه بعد از طلای ابراهیم قادری در سئول، این بار نوبت نسلی است که از پاریس با مدال المپیک برگشته و حالا باید در ناگویا نشان دهد چرا تکواندو یکی از امیدهای اصلی ورزش ایران برای روزهای طلایی است.
انتهای پیام/