به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ این نمایشگاه نخستین نمایشگاه نهادی لیز لارنر در بریتانیاست و حدود شش اثر با الهام از سیارکهای واقعی را به نمایش میگذارد. این آثار بر اساس اسکنهای ناسا از سیارکها شکل گرفتهاند و لارنر آنها را با سرامیکهایی زبر و درخشان بازآفرینی کرده است؛ گویی اجرام آسمانی پس از عبور از جو زمین، روی زمین فرود آمدهاند.
لارنر که از دهه ۱۹۸۰ فعالیت هنری خود را در لسآنجلس دنبال کرده، در آثارش به موضوعاتی مانند فمینیسم، بومشناسی و پسابشرگرایی میپردازد و همزمان از تاریخ هنر، ادبیات، موسیقی، اسطورهشناسی و هنر ژاپنی «کینتسوگی» تاثیر میگیرد.
فضای نمایشگاه یادآور چشماندازی خشک و آسیبدیده است؛ تختهسنگها و تودههای پلاستیکی روی دیوار و کف قرار گرفتهاند و زبالههایی نیز از سقف آویزان شدهاند. برخی آثار سرامیکی با ترکها، شکافها و قطعات کریستال، ظاهری شبیه فسیلهای باستانی دارند. در مقابل، مجموعهای از قاشقها و لیوانهای یکبارمصرف دورریختهشده که به هم متصل شدهاند، به شکل کهکشانهایی کوچک از زباله درآمدهاند.
با این حال، نمایشگاه زمانی که از این مجموعه آثار جدید فراتر میرود، انسجام خود را از دست میدهد. حضور برخی مجسمههای قدیمیتر با جنس و ایده متفاوت، در کنار آثار سرامیکی جدید، ارتباط روشنی ایجاد نمیکند و معرفی این هنرمند نیز میتوانست با یک نمایشگاه مروری یا جامعتر برای مخاطبان قابلفهمتر باشد.
در عین حال، بخش قابلتوجهی از آثار لارنر از نگاه منتقدان، موفق و تاثیرگذارند. این آثار بازتاب اضطراب هنرمند نسبت به جهانی هستند که با بحران زیستمحیطی، انباشت زباله، بهرهبرداری از منابع، تبعیض و بیعدالتی روبهروست.
لارنر با ساختن سیارکها، فرمهای کریستالی و تکههایی شبیه زمین، تلاش میکند تصویری از جهان امروز و بحرانهای آن ارائه دهد؛ جهانی که به باور این هنرمند، همیشه هم معنایی روشن و قابلفهم ندارد.
انتهای پیام/