وقتی یک برنامه در ویندوز هنگ میکند و به فرمانهای معمول برای بستهشدن پاسخ نمیدهد روشهای مختلفی برای پایاندادن اجباری به فعالیت آن از استفاده از Task Manager گرفته تا میانبرهای صفحهکلید، تنظیمات ویندوز و حتی اجرای دستورات خط فرمان وجود دارد.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری برنا به نقل از انگجت، بستن اجباری برنامهها در ویندوز از نظر عملکرد شبیه گزینه Force Quit در مک است هرچند مایکروسافت معمولا از اصطلاح Force Quit استفاده نمیکند و این فرایند را با عنوان پایاندادن به یک Process یا فرایند اجراشده دنبال میکند.
سادهترین روش برای بستن بیشتر برنامههای ویندوز کلیک روی علامت X در گوشه بالای سمت راست پنجره است. این کار یک فرمان عادی برای بستهشدن برنامه ارسال میکند و به نرمافزار فرصت میدهد فعالیتهای جاری خود را بهدرستی به پایان برساند. برای مثال اگر در یک سند Word تغییرات ذخیرهنشده داشته باشید یا مرورگر در حال انجام یک دانلود باشد برنامه معمولا پیش از بستهشدن از شما تایید میخواهد و هشدار میدهد که بستن آن ممکن است باعث از دست رفتن اطلاعات یا کارهای ذخیرهنشده شود.
همین فرمان را میتوان با میانبر Alt + F۴ نیز اجرا کرد. این روش سریعتر از استفاده از ماوس است، اما باید توجه داشت که Alt + F۴ پنجره فعال را میبندد یعنی آخرین برنامه یا پنجرهای که روی آن کلیک کردهاید؛ بنابراین هنگام استفاده از چند نمایشگر یا باز بودن تعداد زیادی برنامه، احتمال بستن اشتباه یک پنجره وجود دارد.
بستن یک برنامه همیشه به معنای پایان کامل فرایند آن نیست. برخی نرمافزارها پس از بستهشدن پنجره اصلی همچنان در پسزمینه اجرا میشوند و آیکون آنها به System Tray یا بخش اعلانهای سمت راست نوار وظیفه منتقل میشود.
برنامههایی مانند Discord، Spotify، Slack و Telegram میتوانند به این شکل در پسزمینه فعال بمانند. در این حالت ممکن است همچنان اعلان دریافت کنید یا برخی قابلیتهای برنامه در پسزمینه کار کنند، اما دیگر پنجره برنامه در نوار وظیفه فعال نیست.
در مقابل، برنامههایی مانند Word، File Explorer، Notepad و Paint معمولا با بستن پنجره همانطور که انتظار میرود کاملا بسته میشوند.
برخی نرمافزارها نیز در تنظیمات خود گزینهای برای تعیین این رفتار دارند؛ بنابراین اگر برنامهای پس از بستهشدن همچنان در پسزمینه فعال میماند میتوان تنظیمات آن را بررسی کرد.
برنامههایی که با روش معمول کاملا بسته نمیشوند اغلب گزینه جداگانهای برای خروج کامل دارند. این گزینه معمولا در منوی File با عنوانهایی مانند Quit یا Exit قرار دارد و ممکن است میانبر صفحهکلید مخصوص خود مانند Ctrl + Q داشته باشد.
راه دیگر کلیک راست روی آیکون برنامه در System Tray است. با کلیک روی فلش کوچک کنار بخش اعلانهای نوار وظیفه میتوان آیکون برنامههای فعال در پسزمینه را مشاهده کرد. سپس با انتخاب گزینههایی مانند Quit یا Close میتوان برنامه را بهطور کامل بست، اما اگر برنامه کاملاً هنگ کرده باشد و به هیچیک از این فرمانها پاسخ ندهد باید از روشهای اجباری استفاده کرد.
نزدیکترین معادل Force Quit در ویندوز، استفاده از Task Manager است. این ابزار علاوه بر مدیریت فرایندهای فعال برای کنترل برنامههایی که هنگام روشنشدن ویندوز اجرا میشوند نیز کاربرد دارد.
برای باز کردن Task Manager میتوان کلیدهای Ctrl + Shift + Esc را همزمان فشار داد. همچنین با کلیک راست روی فضای خالی نوار وظیفه و انتخاب Task Manager میتوان این ابزار را باز کرد.
پس از باز شدن Task Manager در بخش Processes فهرست برنامهها و فرایندهای در حال اجرا روی رایانه نمایش داده میشود.
برای پیدا کردن برنامه موردنظر میتوان فهرست را بر اساس نام مرتب کرد. با کلیک روی گزینه Name، برنامهها به ترتیب حروف الفبا نمایش داده میشوند و معمولا بخش Apps از Background processes و Windows processes جدا میشود.
Task Manager همچنین امکان جستوجو از طریق کادر بالای صفحه را فراهم میکند. اگر هدف پیدا کردن برنامهای باشد که منابع زیادی از سیستم مصرف میکند میتوان روی ستونهایی مانند Memory کلیک کرد تا فرایندها بر اساس میزان مصرف حافظه مرتب شوند. همچنین عددی که در کنار نام برخی برنامهها دیده میشود نشاندهنده وجود چند فرایند مرتبط با همان برنامه است.
برای بستن اجباری یک برنامه ابتدا آن را در Task Manager انتخاب کنید و سپس روی گزینه End task در گوشه بالای سمت راست کلیک کنید. همین کار را میتوان با کلیک راست روی برنامه و انتخاب End task انجام داد.
این روش فرایند برنامه را بدون آنکه فرصت کافی برای خاموششدن عادی داشته باشد متوقف میکند؛ بنابراین اگر اطلاعاتی در برنامه ذخیره نشده باشد احتمال از دست رفتن آن وجود دارد. پس از بستهشدن برنامه هنگکرده میتوان آن را دوباره اجرا کرد.
یکی از فرایندهای مهمی که در Task Manager مشاهده میشود Windows Explorer است. این فرایند فقط مسئول اجرای File Explorer نیست و بخشهایی از رابط کاربری ویندوز از جمله نوار وظیفه، را نیز مدیریت میکند.
به همین دلیل در مورد Windows Explorer گزینه Restart task به جای صرفا پایاندادن به فرایند ارائه میشود.
اگر Explorer به هر دلیل با روش دیگری بسته شد میتوان از داخل Task Manager گزینه Run new task را انتخاب کرد و عبارت explorer.exe را وارد کرد تا فرایند Explorer دوباره اجرا شود.
Task Manager برای مدیریت فرایندها کاربرد زیادی دارد اما برای بستن سریع یک برنامه همیشه لازم نیست وارد آن شوید.
در نسخههای جدید ویندوز میتوان از گزینه End Task مستقیما از طریق نوار وظیفه استفاده کرد. برای فعالکردن این قابلیت، کلیدهای Win + I را فشار دهید تا Settings باز شود. سپس به مسیر System > Advanced بروید و گزینه End Task را فعال کنید.
پس از فعالکردن این گزینه، با کلیک راست روی یک برنامه باز در نوار وظیفه گزینه جدیدی برای پایاندادن به فرایند آن نمایش داده میشود. با این حال باید بین End task و Close window تفاوت قائل شد. گزینه Close window همان فرمان عادی بستن پنجره را ارسال میکند در حالی که End task فرایند را بهصورت اجباری متوقف میکند و ممکن است باعث از دست رفتن اطلاعات ذخیرهنشده شود.
اگر حتی End task نیز نتواند یک برنامه هنگکرده را ببندد میتوان به سراغ روش قدرتمندتری رفت.
در Task Manager به بخش Details بروید و فرایند موردنظر را پیدا کنید، روی آن کلیک راست کنید و گزینه End process tree را انتخاب کنید.
این گزینه تلاش میکند فرایند اصلی و فرایندهای مرتبط با آن را نیز متوقف کند و در نتیجه برای برخی برنامههایی که چندین فرایند وابسته دارند میتواند مؤثرتر باشد.
روش دیگر استفاده از دستورات خط فرمان است. این روش امکان کنترل مستقیم فرایندها را فراهم میکند، اما برای استفاده روزمره ممکن است نسبت به Task Manager پیچیدهتر باشد.
یکی از راههای کاربردی این است که یک میانبر روی دسکتاپ ایجاد کنید تا هر زمان لازم بود تمام فرایندهایی را که در وضعیت Not Responding قرار دارند بهصورت اجباری ببندد.
برای ایجاد این میانبر، ابتدا روی فضای خالی دسکتاپ کلیک راست کنید و از مسیر New > Shortcut یک میانبر جدید بسازید.
در کادر مربوط به محل میانبر دستور زیر را وارد کنید:
taskkill /f /fi "status eq not responding"
در این دستور گزینه /f باعث میشود فرایند بهصورت اجباری خاتمه پیدا کند. گزینه /fi نیز برای اعمال فیلتر استفاده میشود تا دستور فقط روی فرایندهایی اجرا شود که شرایط مشخصشده را دارند؛ در اینجا منظور فرایندهایی است که در وضعیت Not Responding قرار گرفتهاند. سپس روی Next کلیک کنید، یک نام مشخص برای میانبر انتخاب کنید و با انتخاب Finish آن را بسازید.
در صورت تمایل میتوان برای این میانبر یک میانبر صفحهکلید نیز تعیین کرد. برای این کار روی میانبر ایجادشده کلیک راست کرده و Properties را انتخاب کنید. سپس داخل کادر Shortcut key کلیک کرده و ترکیب کلید موردنظر را وارد کنید.
همچنین میتوان گزینه Run را روی Minimized قرار داد تا هنگام اجرای دستور پنجره خط فرمان روی صفحه ظاهر نشود. در نهایت با انتخاب OK تنظیمات ذخیره میشوند.
راه دیگر برای بستن سریع برنامههای هنگکرده، استفاده از ابزارهای جانبی مانند SuperF۴ است.
این ابزار میانبر Ctrl + Alt + F۴ را برای بستن اجباری برنامه فعال در اختیار کاربر قرار میدهد. همچنین با استفاده از Win + F۴ میتوان فرایند یک برنامه را با انتخاب پنجره آن متوقف کرد.
چنین ابزارهایی میتوانند در شرایطی مفید باشند که برنامهای در حالت تمامصفحه قرار دارد یا کاربر حتی نمیتواند Task Manager را بهراحتی باز کند.
در صورتی که هیچیک از روشهای بالا برای بستن برنامه هنگکرده موثر نباشد راه نهایی راهاندازی مجدد رایانه است. با ریاستارت سیستم فرایندهای فعال مجددا راهاندازی میشوند و معمولا برنامههای گیرکرده نیز از بین میروند.
راهاندازی منظم رایانه میتواند در کاهش احتمال برخی مشکلات ناشی از اجرای طولانیمدت برنامهها نیز موثر باشد. با این حال اگر یک نرمافزار بهطور مداوم هنگ میکند بهتر است فقط به ریاستارت کردن سیستم اکتفا نکنید.
در چنین شرایطی ابتدا باید بررسی کرد که آیا نسخه جدیدی برای برنامه منتشر شده است یا خیر. نصب بهروزرسانیهای موجود میتواند برخی مشکلات نرمافزاری را برطرف کند. اگر مشکل همچنان ادامه داشت حذف و نصب مجدد برنامه نیز میتواند برخی خطاها یا مشکلات ایجادشده در فایلهای نرمافزار را برطرف کند.
کاربران ویندوز برای بستن یک برنامه هنگکرده گزینههای مختلفی در اختیار دارند؛ از Close window و Alt + F۴ برای خروج عادی گرفته تا End task، End process tree دستورات خط فرمان و در نهایت ریاستارت سیستم. انتخاب روش مناسب به میزان پاسخگویی برنامه و شدت مشکل بستگی دارد و در تمام روشهای اجباری باید احتمال از دست رفتن اطلاعات ذخیرهنشده را در نظر گرفت.
انتهای پیام/