به گزارش برنا، مسابقه دوی ۱۰ کیلومتر تهران (تهران رانینگ کلاب) صبح جمعه ۲۷ شهریور در بوستان ولایت برگزار شد، در کمتر از یک روز از یک رویداد ورزشی به موضوعی دیگر تبدیل شد؛ اما مرور جزئیات ماجرا نشان میدهد میان آنچه در جریان مسابقه رخ داده و مسئولیت برگزارکنندگان، پرسشهایی وجود دارد که نمیتوان بدون بررسی دقیق به آنها پاسخ داد.
این مسابقه با حضور حدود ۵۰۰ زن و یک هزار مرد برگزار شد و برخلاف برخی برداشتهای اولیه، رقابت زنان و مردان از ابتدا به صورت جداگانه برنامهریزی شده بود. بخش زنان ساعت ۵:۳۰ صبح و بخش مردان ساعت ۷ صبح آغاز شد. اطلاعات منتشرشده از سوی برگزارکننده نیز محل برگزاری و برنامه مسابقه را از پیش اعلام کرده بود.
*مسابقه با مجوز برگزار شد
یکی از مهمترین نکاتی که در روایت اولیه ماجرا کمتر مورد توجه قرار گرفت، موضوع مجوز برگزاری مسابقه است.
مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران اعلام کرده است که این رویداد با مجوز شورای تأمین استان تهران برگزار شده بود. به گفته او، پیش از آغاز مسابقه نیز از شرکتکنندگان تعهد رعایت مسائل فنی، اخلاقی و شئونات اسلامی گرفته شده بود.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که نشان میدهد مسابقه، بدون اطلاع یا خارج از فرآیند رسمی برگزاری یک رویداد ورزشی برگزار نشده است. بنابراین، اصل برگزاری مسابقه را نمیتوان صرفاً یک اقدام خودسرانه از سوی برگزارکنندگان تلقی کرد چراکه مطابق اظهارات مقام مسئول ورزشی استان، برای آن مجوز صادر شده بود. مسئولان ورزشی استان تهران همچنین گفتهاند که عوامل اجرایی و نیروهای حراست در طول مسیر مسابقه حضور داشتند و در مواردی که لازم بوده، به شرکتکنندگان تذکر دادهاند.
حتی به گفته مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران، از حضور برخی افراد در مسابقه جلوگیری شده است. او همچنین اعلام کرده که حدود ۹۵ درصد شرکتکنندگان مسائل موردنظر را رعایت کرده بودند و به دیگر ورزشکاران نیز در طول مسیر تذکر داده شده است.
از سوی دیگر، گزارشهای منتشرشده حاکی از آن است که پیش از آغاز رقابت، اقلام ورزشی و نوعی پوشش سر نیز در اختیار شرکتکنندگان قرار گرفته بود.
این مجموعه اقدامات، دستکم نشان میدهد برگزارکنندگان برای رعایت مقررات موردنظر، پیشبینیهایی در نظر گرفته بودند.
برگزار کننده چه گفت ؟
موعود توکلی، برگزارکننده مراسم "تهران رانینگ کلاب" با تأکید بر اینکه مجوزها و هماهنگیهای لازم برای برگزاری این رویداد از ماهها قبل انجام شده بود، گفت: اگر درباره نحوه برگزاری چنین مسابقاتی ملاحظاتی وجود دارد، آمادهایم آنها را در دورههای بعد رعایت کنیم تا زمینه برای برگزاری گستردهتر و منظمتر این رویدادها فراهم شود.
توکلی درباره حواشی ایجادشده پس از برگزاری مسابقه گفت: تمام مجوزهای مورد نیاز از نهادهای مرتبط دریافت شده بود و روند نامهنگاری و هماهنگیها نیز از چند ماه قبل آغاز شده بود.
او افزود: بحث اصلی برای ما این نیست که بعد از برگزاری صرفاً بر داشتن مجوز تأکید کنیم. اگر نکته یا ملاحظهای وجود دارد، بهتر است به برگزارکنندگان اعلام شود تا در دورههای بعد رعایت شود و این تجربه به بهتر شدن برگزاریهای آینده کمک کند.
برگزارکننده این مسابقه همچنین درباره همزمانی آن با برنامه دیگر گفت که این موضوع به معنای تقابل با برنامه دیگری نبوده است. به گفته او، حدود ۱۷۰۰ نفر از تهران و شهرهای مختلف برای حضور در مسابقه ثبتنام کرده بودند و با توجه به هماهنگیهای انجامشده، امکان جابهجایی تاریخ برگزاری در روزهای پایانی وجود نداشت.
توکلی درباره موضوع پوشش برخی شرکتکنندگان نیز گفت: «از مجموع حدود ۱۷۰۰ شرکتکننده، کمتر از ۵۰ نفر پوششی متفاوت از چارچوبهای مورد انتظار داشتند و پیش از برگزاری نیز تعهدات لازم در این زمینه گرفته شده بود.»
او در ادامه درباره انتخاب بوستان ولایت برای برگزاری مسابقه توضیح داد که این مجموعه به دلیل فضای وسیع، مسطح بودن مسیر و سابقه استفاده دوندگان و ورزشکاران دوومیدانی، از شرایط مناسبی برای برگزاری چنین رویدادی برخوردار بوده است.
*تخلف یک شرکتکننده یا تخلف برگزارکننده؟
تصاویر منتشرشده از مسابقه، حضور شماری از زنان بدون پوشش مورد انتظار را نشان میداد و همین تصاویر به مهمترین عامل حاشیهای شدن رویداد تبدیل شد.
اما در بررسی مسئولیت برگزارکنندگان، باید یک تفکیک اساسی صورت گیرد: آیا وقوع تخلف از سوی یک یا چند شرکتکننده، به خودی خود به معنای تخلف برگزارکننده است؟
پاسخ این پرسش را مراجع مربوطه باید بر اساس قوانین، تعهدات برگزارکننده، مفاد مجوز و اقدامات انجامشده در روز مسابقه مشخص کنند.
با این حال، صرف انتشار تصویر یک شرکتکننده، بدون بررسی اینکه برگزارکننده چه تعهدی داشته، چه اقداماتی برای اجرای آن تعهد انجام داده و آیا امکان جلوگیری از رفتار موردنظر وجود داشته است یا خیر، برای تعیین مسئولیت حقوقی برگزارکنندگان کافی به نظر نمیرسد.
*مسابقه تفکیک شده بود
در برخی روایتهای منتشرشده، موضوع برگزاری مسابقه زنان و مردان در کنار یکدیگر نیز به عنوان یکی از حواشی مطرح شده است. در حالی که اطلاعات منتشرشده درباره برنامه مسابقه نشان میدهد این دو بخش از ابتدا در ساعات جداگانه برگزار شدهاند.
بخش زنان ساعت ۵:۳۰ صبح و بخش مردان ساعت ۷ صبح آغاز شده است؛ بنابراین، در طراحی برنامه مسابقه، تفکیک زمانی دو بخش پیشبینی شده بود.
این جزئیات در ارزیابی عملکرد برگزارکنندگان اهمیت دارد و نشان میدهد روایت ماجرا صرفاً با مشاهده تصاویر منتشرشده قابل جمعبندی نیست.
* فرصتی برای ارتقای سلامت کشور و تقویت همبستگی ملی
برگزاری رویدادهای ورزشی عمومی را نمیتوان تنها از زاویه حاشیههای پیرامونی آن مورد ارزیابی قرار داد. توسعه ورزش همگانی و فراهم کردن فرصت برای حضور شهروندان در فعالیتهای ورزشی یکی از مسیرهای ارتقای سلامت عمومی و افزایش نشاط اجتماعی است.
مسابقاتی مانند دوی ۱۰ کیلومتر، علاوه بر تشویق شهروندان به تحرک و فعالیت بدنی، میتوانند زمینهای برای شکلگیری تجربههای جمعی، افزایش روحیه عمومی و تقویت حس مشارکت اجتماعی باشند. حضور صدها نفر از شهروندان در یک رویداد ورزشی و تجربه یک رقابت سالم، ظرفیتی برای ایجاد نشاط و افزایش همبستگی ملی نیز به شمار میرود.
در شرایطی که ارتقای سلامت عمومی و افزایش نشاط اجتماعی از نیازهای مهم جامعه است، توسعه ورزش همگانی و برگزاری منظم رویدادهای ورزشی میتواند نقش قابل توجهی در این مسیر داشته باشد.
طبیعی است که رعایت قوانین و مقررات در چنین رویدادهایی ضروری است و باید مراقب بود تخلفی رخ ندهد اما در کنار این بررسی، نباید اصل اهمیت ورزش همگانی، سلامت شهروندان، نشاط اجتماعی و ظرفیت چنین رویدادهایی برای تقویت همبستگی ملی به حاشیه برود.
*مقصر کیست؟
مسئولیت برگزارکننده یک رویداد ورزشی را نمیتوان بدون توجه به مجموعه اقداماتی که پیش از مسابقه و در جریان آن انجام داده است، بررسی کرد.
در این مورد، بر اساس اظهارات مقام مسئول ورزش استان تهران، مسابقه مجوز شورای تأمین داشته، از شرکتکنندگان تعهد گرفته شده، نیروهای اجرایی و حراست در محل حضور داشتهاند و در مواردی نیز به شرکتکنندگان تذکر داده شده است. همچنین گفته شده از حضور برخی افراد جلوگیری شده و اکثریت شرکتکنندگان مقررات را رعایت کردهاند.
در چنین شرایطی، اینکه در نهایت برخی افراد مقررات اعلامشده را رعایت نکردهاند، موضوعی است که باید مورد بررسی قرار گیرد و مسئولیت هر یک از طرفها باید بر اساس اقدامات و تعهدات مشخص آنها تعیین شود. در نهایت
انچه درباره این مسابقه میتوان با اطمینان گفت این است که یک رویداد ورزشی با مجوز برگزار شد، برای زنان و مردان برنامههای جداگانه در نظر گرفته شد و بنا بر اظهارات مسئولان، تمهیداتی برای رعایت مقررات نیز پیشبینی شد.
با این حال، رفتار شماری از شرکتکنندگان باعث ایجاد حاشیه و در نهایت ورود دستگاههای مربوطه شد.
اینکه آیا برگزارکنندگان نیز از نظر قانونی مسئول این اتفاق هستند یا خیر، موضوعی است که باید بر اساس اسناد مجوز، تعهدات رسمی، اقدامات نظارتی انجامشده و واقعیات روز مسابقه مشخص شود، نه صرفاً بر مبنای تصاویر منتشرشده در فضای مجازی.
در کنار همه اینها، نباید فراموش کرد که برگزاری مسابقات ورزشی عمومی، فرصتی برای تشویق جامعه به ورزش، ارتقای سلامت، افزایش نشاط و تقویت روحیه مشارکت و همبستگی ملی است؛ ظرفیتی که حفظ و توسعه آن، نیازمند حمایت از رویدادهای ورزشی در کنار رعایت دقیق قوانین و مقررات است.
انتهای پیام/