غلامعلی افروز، بنیانگذار سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور، در گفتوگو با خبرنگار برنا با تأکید بر ضرورت توجه به کیفیت آموزش دانشآموزان استثنایی، مهمترین اقدام در این زمینه را تربیت و بهکارگیری معلمان توانمند، علاقهمند، صبور و برخوردار از آرامش دانست.
وی اظهار کرد: برای ارتقای کیفیت آموزش دانشآموزان استثنایی باید معلمانی تربیت شوند که علاوه بر تخصص، علاقه و انگیزه کافی برای کار داشته باشند و از ویژگیهایی همچون صبوری، خویشتنداری، بلنداندیشی و آیندهنگری برخوردار باشند. همچنین باید رضایت شغلی این معلمان مورد توجه جدی قرار گیرد و حقوق آنان متناسب با حساسیت و دشواری کارشان باشد.
افروز با بیان اینکه سرمایهگذاری بر معلم میتواند تحول جدی در نظام تعلیم و تربیت ایجاد کند، افزود: در کشور حدود ۷۰۰ هزار کلاس درس وجود دارد و اگر در این کلاسها معلمان توانمند، متخصص و علاقهمند حضور داشته باشند، چرخه تعلیم و تربیت بازسازی و کیفیت آموزش ارتقا پیدا میکند.
بنیانگذار سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور با تأکید بر نقش آموزش و پرورش در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی گفت: اگر بتوانیم کودکان و نوجوانان را از طریق معلمان بهدرستی تربیت کنیم، بسیاری از آسیبهای فردی و اجتماعی از همان دوران کودکی و نوجوانی کاهش پیدا میکند. اگر این وظیفه بهدرستی انجام شود، در آینده ورودی بسیاری از زندانها و دادگاهها نیز کاهش خواهد یافت.
وی ادامه داد: قوه قضاییه معاونت پیشگیری دارد و سازمانهای مختلف نیز در زمینه آسیبهای اجتماعی فعالیت میکنند، اما یکی از مهمترین نهادهایی که میتواند از آسیبهای فردی و اجتماعی، اعتیاد، افت تحصیلی و مشکلات رفتاری پیشگیری کند، آموزش و پرورش است.
افروز تصریح کرد: وزیر آموزش و پرورش باید در واقع سکاندار پیشگیری از آسیبهای اجتماعی باشد و این ظرفیت باید به معلمان منتقل شود. حدود ۷۰۰ هزار معلم در ۷۰۰ هزار کلاس درس فعالیت میکنند و اگر این ظرفیت بهدرستی مورد استفاده قرار گیرد، میتوان جامعهای سالمتر داشت.
وی با اشاره به اهمیت تربیت اخلاقی و اجتماعی دانشآموزان اظهار کرد: مدرسه فقط محل انتقال مطالب درسی نیست. معلم باید صبوری، خویشتنداری، اخلاقمداری و مسئولیتپذیری را نیز به دانشآموز آموزش دهد. اگر این وظایف بهدرستی انجام شود، بسیاری از آسیبهایی که بعدها در جامعه بروز پیدا میکند، از ابتدا قابل پیشگیری خواهد بود.
معلمی فراتر از یک شغل
افروز با تأکید بر اهمیت جایگاه معلم گفت: معلمی صرفاً یک شغل نیست، بلکه عشق و معرفت است. بهترین خاطرات بسیاری از انسانهای رشدیافته در جهان، خاطرات آنها از معلمان خوبشان است؛ بنابراین هرچقدر معلمان مدارس عادی اهمیت دارند، نقش معلمان آموزش و پرورش استثنایی به دلیل شرایط ویژه دانشآموزان، حساستر و مهمتر است.
وی افزود: معلم آموزش استثنایی علاوه بر دانش و تخصص، باید از نظر شخصیتی نیز ویژگیهای لازم برای ارتباط با دانشآموزان را داشته باشد و بتواند با صبر، مهربانی، گذشت و ایثار، شرایط مناسب آموزشی و تربیتی را برای آنان فراهم کند.
حمایت از معلمان آموزش استثنایی
بنیانگذار سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور با اشاره به سابقه فعالیت خود در این حوزه گفت: قانون تشکیل سازمان آموزش و پرورش استثنایی را تدوین کردم. در قانون نیز برای سختی و حساسیت کار معلمان استثنایی امتیازاتی در نظر گرفته شد. بر اساس این قانون، پنج سال خدمت معلمان آموزش استثنایی، شش سال محاسبه میشود و حقوق آنها نیز باید نسبت به معلمان عادی بیشتر باشد. این امتیازات موجب شد تعداد زیادی از معلمان علاقهمند از مدارس عادی به مدارس استثنایی منتقل شوند.
وی تأکید کرد: این حمایتها باید همچنان تقویت شود چراکه برای آموزش دانشآموزان استثنایی، تنها داشتن کتابهای مناسب، آزمایشگاه، مدرسه مجهز و امکانات آموزشی کافی نیست. اگر معلمی سالم، خوشاخلاق، آرام، صبور، مهربان، باگذشت و ایثارگر نداشته باشیم، نمیتوانیم به کیفیت مطلوب آموزش دست پیدا کنیم.
افروز ادامه داد: کیفیت آموزش فقط در کتاب، تجهیزات یا ظاهر و تزئینات مدرسه خلاصه نمیشود. محور اصلی کیفیت آموزشی، معلمی است که در کلاس حضور دارد و علاوه بر آموزش، شخصیت دانشآموز را نیز شکل میدهد.
اهمیت نقش معلم در موفقیت دانشآموزان
وی با اشاره به تجربه بسیاری از نخبگان در دوران تحصیل گفت: اگر زندگی علمی و تحصیلی نخبگان کشور بررسی شود، میتوان دید که بسیاری از آنها در مدارس عادی یا حتی روستاها تحصیل کردهاند و لزوماً از امکانات ویژه، مدارس تیزهوشان یا معلم خصوصی برخوردار نبودهاند.
افروز افزود: بنابراین باید به این موضوع توجه کنیم که چه عواملی باعث رشد این افراد شده است. در کنار خانواده، نقش معلم و محیط تربیتی مدرسه در شکلگیری شخصیت و آینده دانشآموز بسیار مهم است.
آموزش نباید به نگهداری از کودک محدود شود
بنیانگذار سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مطالبات خانوادههای دانشآموزان استثنایی گفت: یکی از مهمترین خواستههای خانوادهها این است که فرزندانشان معلمان و مربیان خوبی داشته باشند و قدرت یادگیری آنها افزایش پیدا کند. خانوادهها نمیخواهند فرزندشان صرفاً از صبح تا ظهر در مدرسه یا مرکز آموزشی نگهداری شود.
وی افزود: در برخی موارد، آموزش جای خود را به نگهداری داده است. خانواده باید بداند فرزندش در محیط آموزشی چه چیزی یاد میگیرد و چه مهارتهایی در او شکل میگیرد.
افروز ادامه داد: در دوره پیشدبستانی نیز باید به رشد همهجانبه کودک توجه شود. از آموزش مهارتهای فردی و اجتماعی گرفته تا نحوه برقراری ارتباط با دیگران. مربی باید صبور، آموزشدیده و آگاه به نیازهای کودک باشد و صرف حضور کودک در یک مرکز آموزشی به معنای دریافت آموزش باکیفیت نیست.
وی در پایان تأکید کرد: اگر معلمان و مربیان توانمند، علاقهمند و مسئولیتپذیر داشته باشیم، بخش مهمی از مسیر ارتقای کیفیت آموزش طی خواهد شد. تجهیزات و امکانات آموزشی ضروری هستند، اما هیچکدام جای معلم خوب را نمیگیرند و سرمایهگذاری اصلی باید بر انتخاب، تربیت، حمایت و حفظ معلمان توانمند متمرکز باشد.
انتهای پیام/