به گزارش برنا، علی پاکدامن، شمشیرباز سابر تیم ملی ایران، در مرحله نیمهنهایی رقابتهای انفرادی مردان بازیهای آسیایی ناگویا مقابل شن چنپنگ از چین قرار گرفت و با واگذاری نتیجه به حریف، از رسیدن به فینال بازماند و به مدال برنز رسید.
پاکدامن که یکی از باتجربهترین و پرتلاشترین شمشیربازان ایران است، در گفتوگو با خبرنگار ورزشیبرنا درباره مسیر ورزشی خود، سختیهای دوران مصدومیت و رقابتهای ناگویا صحبت کرد که در ادامه میخوانید.
با توجه به مسیری که در سالهای اخیر در ورزش حرفهای پشت سر گذاشتید و سختیهایی که در این مسیر داشتید، فکر میکنید سختکوشی چقدر در رسیدن به این نقطه به شما کمک کرده است؟
شما لطف دارید، ولی ورزش حرفهای یکی از بخشهایش همین سختکوشی است و قطعاً بخشهای دیگر هم مهم است.
در مرحله نیمهنهایی چه اتفاقی افتاد که با وجود شروع خوب، از حریف چینی عقب افتادید و در نهایت فینال را از دست دادید؟
خودم فکر میکردم با توجه به شروع توفانی که داشتیم و از حریف چینی پیش بودم، به فینال برسم، اما شمشیربازی یک لحظه است و تمرکز من همان یک لحظه از دست رفت. متأسفانه بازی را واگذار کردم، ولی باز خدا را شکر میکنم که توانستم به مدال برنز دست پیدا کنم و دست خالی برنگردم.
بعد از این شکست و از دست رفتن حضور در فینال، چه حسی داشتید؟
بیشترین ناراحتی من این بود که فینال را از دست دادم، چون برنز انفرادی آسیایی را قبلاً به دست آورده بودم. میخواستم مدال دیگری و چه بهتر، خوشرنگترین مدال را بگیرم.
مدتی به دلیل مصدومیت از رقابتهای بزرگ دور بودید. درباره آن دوران و شرایطی که برای بازگشت داشتید، بگویید.
مصدومیت من از ناحیه تاندون و رباط داخلی انگشت پایم بود که واقعاً سخت میتوانستم کار شمشیربازی را انجام دهم و از مسابقات دور بودم و بعد در مسابقات قهرمانی آسیایی و جهانی در خدمت تیم ملی بودم.
سطح رقابتها در بازیهای آسیایی ناگویا را چطور دیدید؟
سطح رقابتهای بازیهای آسیایی همیشه بالا بوده و همه کشورها با نفرات اصلیشان شرکت میکنند.
بعد از پشت سر گذاشتن این دوران، خودتان چه تفاوتی بین پاکدامن قبل و بعد از مصدومیت احساس میکنید؟
تنها اتفاقی که افتاده، پاکدامن بعد از مصدومیت به مراتب باتجربهتر و آرامتر شده است. سعی میکنم بیشتر از تجربه و آرامشم در مسابقات استفاده کنم.
گفتگو: زهره فلاحزاده
انتهای پیام/