عبدی: غمگین‌ترین و عصبانی‌ترین آدم روی زمین هستم/ به تیم ملی برنمی‌گردم

حسین عبدی، سرمربی تیم ملی امید پس از حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا و حذف در مرحله گروهی، از هدایت تیم ملی استعفا داد.

 او پس از بازگشت به ایران، در جمع خبرنگاران در مورد تصمیم خود گفت: قبل از هر چیز باید تأسف بخوریم که نتوانستیم با وجود اینکه صعود در دست خودمان بود، به مرحله بعد برویم. اگر به عقب برگردیم، ما بعد از دو اردوی خوب، تقریبا دو ماه بازیکنان را در اختیار نداشتیم.

وی ادامه داد: به واسطه برگزاری بازی‌های لیگ، بعضی دوستان تصور می‌کردند لیگ به خاطر تیم امید تعطیل شده است، اما متأسفانه این‌طور نبود. ما ۱۷ نفر از بازیکنان را در اختیار داشتیم و حدود دو روز در راه بودیم و تقریباً سه روز بازیکنان را در اختیار داشتیم. با ۱۵ بازیکن و سه دروازه‌بان به مسابقات رفتیم که اکثر آنها هم در پست‌های دفاعی بودند.

سرمربی مستعفی تیم امید افزود: به خاطر همین شرایط، بازی اول را با احتیاط شروع کردیم و خدا را شکر توانستیم آن مسابقه را ببریم. در بازی با چین شاید ۸۰ درصد بازی در اختیار ما بود، اما نتوانستیم بازی را ببریم. بازی سوم اما کاملاً یک بازی غیرمتعارف بود. امتیاز در دست ما بود و گل اول را هم زدیم، اما اتفاقاتی افتاد که واقعاً نمی‌توانم درباره آن صحبت کنم. خیلی بد بودیم. بچه‌ها حتی به قول معروف نجنگیدند.

عبدی تصریح کرد: تمام تبعات مسائل فنی بر عهده من است. من همیشه خودم را در مقابل همه داستان‌ها و اتفاقات و در مقابل این جوان‌ها قرار داده‌ام. اینها آینده فوتبال و آینده کشور هستند. خوب بازی کردن و خوب بازی نکردن در فوتبال ممکن است عادی باشد، اما اگر صحبتی وجود دارد، من اینجا هستم و تبعات آن را به گردن می‌گیرم.

وی گفت: شاید غمگین‌ترین و عصبانی‌ترین آدم روی زمین الان من هستم، چون کاری که برای دو سال انجام داده بودیم، در عرض دو ماه اتفاق افتاد. ما ۶۰ روز این بازیکنان را در اختیار نداشتیم. بعضی افراد در لحظات حساس، به خاطر اینکه می‌خواستند صحبت کرده باشند، در شب بازی با چین و بعد از آن، فشار روانی به تیم وارد کردند.

عبدی ادامه داد: تصور می‌کنم خیلی از صحبت‌هایی که الان مطرح می‌شود، از قبل آماده شده بود تا در بازی اول اتفاق بیفتد. خدا را شکر می‌کنم که با چهار امتیاز و با شرمندگی نتوانستیم صعود کنیم. حتی اگر دو بر یک هم می‌باختیم، صعود می‌کردیم، اما این اتفاق نیفتاد.

سرمربی تیم امید با تشکر از اعضای کادر فنی، بازیکنان، فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک اظهار داشت: فدراسیون زحمات زیادی کشید و بیانیه‌ای هم که صادر کرد، بیانیه خوبی بود، اما در بخشی از آن فراموش شده بود گفته شود این بیانیه مربوط به چهار سال گذشته بوده است. در دو ماه گذشته، یعنی ۶۰ روز، ما بازیکنان را در اختیار نداشتیم.

وی افزود: بعضی از بازیکنان را فقط پنج روز در اختیار گرفتیم. قرار بود دهم ماه آنها را تحویل بگیریم تا دو هفته اردو داشته باشیم و بازیکنان هماهنگ‌تر و آماده‌تر شوند. بازی کردن در باشگاه یک بحث است، اما تیم ملی کاملاً متفاوت است. شما هر دو روز یک بار بازی دارید و باید بتوانید از تمام بازیکنان استفاده کنید.

عبدی ادامه داد: بعضی بازیکنان دقیقاً روز بعد از بازی به ما رسیدند. بعضی از آنها یک روز قبل آمدند و حتی یکی از بازیکنان اصلاً به اردو نرسید. غندی‌پور اصلاً در اختیار ما قرار نگرفت. این در حالی است که امروز ما حدود ۳۰ ساعت در راه بودیم و اگر این اتفاق برعکس رخ می‌داد، طبیعی بود که خستگی روی بازیکنان تأثیر بگذارد.

وی با انتقاد از برخی برداشت‌ها درباره زمان در اختیار گذاشتن بازیکنان گفت: بعضی مربیان می‌گویند فیفا فقط اجازه می‌دهد بازیکنان در یک زمان مشخص در اختیار تیم ملی قرار بگیرند، در حالی که بازی‌های ما دقیقاً ۱۰ روز زودتر از تاریخ فیفادی برگزار شد. فیفادی بیست‌ونهم بود، اما اولین بازی ما بیست‌وپنجم برگزار شد. این اتفاق نشان می‌دهد که مقررات و برنامه مسابقات به درستی مورد توجه قرار نگرفته است.

عبدی درباره تیم کره شمالی نیز گفت: کره شمالی در تمام رده‌ها بسیار خوب کار می‌کند. چون بسته است و بازیکنانش از داخل کشور خودشان هستند، زمان زیادی در اختیار دارند و خیلی سریع و خوب فوتبال بازی می‌کنند. اما این قابل بحث نیست. ما بازیکنان بسیار خوبی داشتیم.

سرمربی تیم امید خاطرنشان کرد: در آن بازی تصور کنید ما اصلاً نتوانستیم کاری انجام دهیم. به عنوان کادر فنی، همین بازیکنانی که آنجا باید بازی می‌کردند و بازی هم کردند، فقط کافی بود بدوند، بازی را حفظ کنند، در دفاع جمع شوند، فشار بیاورند و در حمله باز شوند.

عبدی گفت: من نمی‌خواهم وارد این اتفاق غیرمتعارف شوم. همه بازی را دیدند و خودمان هم دیدیم. ناراحت‌ترین و عصبانی‌ترین آدمی که ممکن است وجود داشته باشد، من هستم و کادرم هم همین شرایط را دارد. ما حتی با شکست دو بر یک هم صعود می‌کردیم؛ یعنی با یک گل اختلاف هم می‌توانستیم صعود کنیم، اما دقیقاً چیزی که نباید اتفاق می‌افتاد، رخ داد.

وی ادامه داد: تنها کاری که الان می‌توانیم برای این جوان‌ها انجام دهیم این است که خودمان را سپر کنیم و اجازه ندهیم اتفاقی برای آنها بیفتد. این بازیکنان آینده فوتبال کشور هستند.

عبدی درباره عملکرد بازیکنان نیز گفت: اگر هر اتفاقی آنجا افتاده، اگر ندویدن بوده، تقصیر من است. اگر تکل نزدند، باید من تکل می‌زدم. اگر شوت زدند، باید من جلوی آن را می‌گرفتم. در هر صورت تمام تبعات را من می‌پذیرم.

سرمربی مستعفی تیم امید اظهار داشت: تمام تلاشم را در این چند سال انجام دادم و حدود ۵۰ بازیکن به تیم‌های ملی معرفی کردم. باشگاه‌ها هم حق دارند؛ آنها هزینه زیادی کرده‌اند، اما تمام تبعات این موضوع بر عهده من است. از خانواده محترمم، خانواده بزرگم، ملت ایران، خانواده همکارانم و خود همکارانم که خیلی تلاش کردند، عذرخواهی می‌کنم.

عبدی گفت: قبل از اینکه قرارداد ببندیم، می‌خواستیم استعفا بدهیم، چون اصلاً شرایط برای آمدن وجود نداشت. اما بین اینکه خودمان را انتخاب کنیم یا تیم را تنها بگذاریم، تیم را انتخاب کردیم و نخواستیم تیم تنها بماند. در جلسات آخر، حتی در آخرین روز، بحث ما همین بود که باید بین خودمان و تیم ملی یکی را انتخاب کنیم.

وی افزود: به خاطر اینکه نتوانستیم کاری را که باید انجام دهیم، انجام بدهیم، من از همین‌جا رسماً اعلام می‌کنم و دست فدراسیون فوتبال، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش را باز می‌گذارم تا بتوانند تا خرداد ماه کاری را که باید انجام دهند، انجام دهند.

عبدی خاطرنشان کرد: تا خرداد ماه شرایط همین است. شما بازیکن نخواهید داشت و تمرین نخواهید داشت. ممکن است بعضی از بازیکنان را هم در اختیار شما قرار ندهند، چون تا تیرماه بازی‌ها ادامه دارد. شاید یکی از دلایلی که تیم‌های ملی المپیک نمی‌توانند نتیجه بگیرند، همین ناهماهنگی‌ها و مشکلات برنامه‌ریزی باشد. امیدوارم تا خرداد ماه این موضوع حل شود.

سرمربی تیم امید در واکنش به انتقادها درباره نحوه انتخاب بازیکنان گفت: صحبت‌ها را شنیدم. بعضی‌ها می‌گویند چرا از دل باشگاه‌ها بازیکنان غیرمعروف را نبردید. ما در کمیته ملی المپیک باید یک ماه و نیم قبل اسامی را رد می‌کردیم و امکان جابه‌جایی هم اصلاً وجود نداشت.

وی افزود: ۸۵ بازیکن قبلاً معرفی شده بودند و ما از بین آن ۸۵ نفر باید ۵۰ نفر را به عنوان فهرست اولیه معرفی می‌کردیم و بعد فهرست نهایی را می‌دادیم. اگر در این مدت من هر بازیکنی را انتخاب می‌کردم، باید این سؤال را می‌پرسیدیم که آیا باشگاهی حاضر بود او را جذب کند یا نه.

عبدی تصریح کرد: من در این چند سال در تیم‌های ملی نوجوانان، جوانان و امید، بازیکنانی را انتخاب کردم که بعضاً حتی باشگاه نداشتند، اما بلافاصله باشگاه‌های دیگر با آنها قرارداد بستند و پول‌های زیادی گرفتند. اگر بازیکن خوبی دارید، چرا نبردید؟ اگر هم بازیکنان دیگری را می‌برید، چرا آنها را انتخاب کردید؟ این پرسش‌ها در فوتبال ما زیاد مطرح می‌شود. باید واقعیت شرایط تیم‌های ملی پایه و امید را در نظر گرفت و روشنفکرنما نباشیم.

عبدی درباره مقایسه شرایط تیم امید ایران با کره شمالی گفت: مربی‌ها اگر زمان داشته باشند، می‌توانند بازیکنان را آماده کنند. من روی آن دو هفته اردو اصرار داشتم تا بتوانیم بازیکنان را حداقل در کنار هم داشته باشیم، اما این اتفاق نیفتاد.

وی افزود: چهار بازیکن بعد از اولین بازی به ما اضافه شدند. یکی از آنها یک روز قبل آمد و یکی اصلاً نیامد. رضا غندی‌پور در اختیار ما قرار نگرفت. اینها مشکلاتی بود که ما داشتیم.

سرمربی تیم امید گفت: من این موضوع را در مصاحبه‌های قبلی هم گفتم. ما سه بازی داریم، نه ۳۰ بازی. از همه خواهش کردیم کمک کنند، اما متأسفانه بعضی‌ها با ژست‌های متفاوت آمدند و تأثیر منفی گذاشتند و خواستند تیم ملی را به حاشیه ببرند. ما هم به بازیکنان گفتیم مراقب باشید این مسائل روی شما تأثیر منفی نگذارد.

وی در پاسخ به پرسشی درباره انتخاب دستیارانش گفت: من دستیارانم را خودم انتخاب می‌کنم. حتی در تمام شرایط، ریزترین مسائل را هم با همکارانم می‌نشینم و درباره آنها تصمیم می‌گیریم. فدراسیون در این موضوع دخالتی نداشت و حداقل در تیم ما این‌طور نبود.

عبدی درباره آنالیز کره شمالی اظهار داشت: کره شمالی قبل از بازی با ما دو مسابقه انجام داده بود و ما هر دو بازی را دیدیم. آنها در هر دو مسابقه کاملاً بر بازی مسلط بودند. حتی مقابل امارات که ۱۰ نفره شد، از دقیقه ۶۰ به بعد همچنان مسلط بودند.

وی افزود: کافی بود همین بچه‌ها را در زمین قرار دهیم و بازی خودمان را انجام دهیم؛ مثل اینکه من و شما داریم فوتبال بازی می‌کنیم. در حالت دفاعی جمع شویم، فشار بیاوریم و در حمله باز شویم. من نمی‌خواهم درباره این بازی غیرمتعارف صحبت کنم. کارشناسان هستند و هرجا لازم باشد می‌توانم با آنها درباره تمام مسائل فنی صحبت کنم.

عبدی درباره انتظارات مردم از تیم امید گفت: باید قبول کنیم که مردم انتظار زیادی از تیم امید داشتند، اما من نمی‌توانم بگویم بازیکنان کم گذاشتند. این را خودشان باید توضیح دهند. من همه آنها را دوست دارم. خیلی از این بازیکنان از ۱۵ سالگی در انتظار چنین فرصتی بودند.

وی ادامه داد: تک‌تک مردم ایران و ایرانیان خارج از کشور را می‌بوسم و برای همه آنها احترام خاصی قائلم. به همین دلیل ناراحت‌ترین آدم روی زمین الان من هستم، چون نتوانستیم انتظارات را برآورده کنیم و عصبانی‌ترین آدم روی زمین هستم که چنین بازی غیرمتعارفی اتفاق افتاد که اصلاً در شأن فوتبال ما نبود.

عبدی در پاسخ به پرسشی درباره آینده خود گفت: من دیگر به نیمکت تیم ملی برنمی‌گردم. کاری که باید برای جوانان این مملکت انجام می‌دادم، انجام دادم و حالا می‌خواهم کنار خانواده‌ام باشم.

وی افزود: بازیکنان تیم امید پول‌های خوبی گرفته‌اند و حالا باید دین خودشان را ادا کنند. من آدم سخت‌گیری هستم و شاید همین مسئله باعث شده برخی صحبت‌ها درباره من مطرح شود.

سرمربی مستعفی تیم امید در واکنش به این موضوع که آیا از عملکرد خود طلبکارانه صحبت کرده است، گفت: من طلبکارانه صحبت کردم؟ من فقط واقعیت‌ها را گفتم. نباید روشنفکرنما باشیم. کار کردن در تیم ملی از کار کردن در تیم‌های باشگاهی سخت‌تر است.

عبدی خاطرنشان کرد: امیدوارم نفر بعدی که جانشین من می‌شود، حداقل دو هفته قبل از شروع مسابقات تیم را در اختیار داشته باشد.

وی در پایان گفت: من قبل از امضای قرارداد با تیم امید تنها دو شرط داشتم؛ برگزاری اردو و بازی دوستانه و در اختیار گذاشتن بازیکنان. حتی گفتم شرایط کشور خوب نیست و پاداش هم نمی‌خواهم. حتی نمی‌دانم رقم قراردادم چقدر بود. دیگر نمی‌خواهم به نیمکت تیم ملی برگردم و ترجیح می‌دهم کنار خانواده‌ام باشم. امیدوارم شرایط برای تیم امید و بازیکنان جوان بهتر شود، چرا که این بازیکنان آینده فوتبال ایران هستند.

انتهای پیام/