هیئت نظارت فولکسواگن در نشست اخیر خود علاوه بر بررسی برنامه بازسازی، راهبرد این شرکت در بازار آمریکا را نیز مورد بررسی قرار داد. افزایش هزینههای ناشی از تعرفههای تجاری در آمریکا، فشار قابل توجهی بر عملکرد این خودروساز وارد کرده و همزمان تصمیمگیری درباره توسعه ظرفیت تولید برای برند لوکس آئودی در این کشور نیز در دستور کار قرار دارد.
فولکسواگن در چارچوب برنامه جدید خود به دنبال افزایش تمرکز بر بخشهای سودآورتر بازار آمریکا، بهویژه خودروهای شاسیبلند بزرگ و وانتهای پیکاپ است. این تغییر رویکرد بخشی از تلاش شرکت برای جبران فشارهای مالی و بازتعریف حضور خود در بازار آمریکا محسوب میشود.
برنامه تحول فولکسواگن حذف حدود ۵۰ هزار شغل را در بر میگیرد که انتظار میرود نزدیک به نیمی از این کاهش نیروی انسانی در آلمان اتفاق بیفتد.
این خودروساز در چین نیز طی برنامهای جداگانه تعداد کارکنان خود را از حدود ۹۰ هزار نفر به ۷۰ هزار نفر کاهش داده است. افت فروش در بازار چین، فولکسواگن را به سمت کاهش بیشتر نیروی انسانی و پایین آوردن ظرفیت تولید این شرکت در این کشور سوق داده است.
در مجموع، کاهش ظرفیت تولید فولکسواگن بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه برآورد شده؛ اقدامی که نشان میدهد برنامه بازسازی صرفاً به کاهش هزینههای نیروی انسانی محدود نیست و ساختار تولید این شرکت را نیز هدف گرفته است.
با وجود گستردگی برنامه کاهش هزینهها، در مقطع فعلی خبری از اعتصاب در فولکسواگن نیست. اتحادیه «آیجی متال» تا اول ژانویه ۲۰۲۷ متعهد به رعایت توافق عدم اعتصاب است و در عوض تلاش میکند از مسیر مذاکرات و ابزارهای قانونی فشار بیشتری بر مدیریت وارد کند.
نمایندگان این اتحادیه قرار است ۳۰ سپتامبر درباره میزان انطباق برنامه جدید بازسازی با توافق کاری سال ۲۰۲۴ با مدیران فولکسواگن مذاکره کنند. توافق قبلی زمینه حذف ۳۵ هزار شغل در آلمان را فراهم کرد، اما در مقابل، تعهداتی درباره حفظ اشتغال تا پایان دهه و سرمایهگذاری در کارخانههای این شرکت ایجاد شد.
نمایندگان کارکنان و ایالت نیدرزاکسن، به عنوان دومین سهامدار بزرگ فولکسواگن، اگرچه مخالفت اولیه خود با چارچوب کلی برنامه بازسازی را کنار گذاشتهاند، همچنان خواستار محدود شدن آثار این برنامه بر اشتغال در مناطق محل استقرار کارخانهها هستند.
اتحادیهها همچنین تلاش میکنند رقم ۲۵ هزار شغل مطرحشده برای حذف در آلمان را به سقف قطعی تعدیل نیرو تبدیل نکنند و به جای تعیین یک عدد مشخص برای کاهش کارکنان، مذاکرات را بر کاهش هزینههای عملیاتی متمرکز کنند.
یکی از مهمترین بخشهای برنامه فولکسواگن به آینده کارخانههایی مربوط میشود که در معرض تعطیلی قرار دارند. این شرکت قصد دارد برنامه تولید اروپایی خود را تا پایان ژوئن ۲۰۲۷ نهایی کند و در همین بازه تکلیف بخشی از ظرفیتهای تولیدی خود را مشخص خواهد کرد.
بر اساس برنامه فعلی، کارخانههای امدن، تسویکاو، هانوفر و نکارزولم در فاصله سالهای ۲۰۳۱ تا ۲۰۳۴ با کاهش یا توقف تدریجی فعالیت مواجه خواهند بود. کاهش تقاضا و ضرورت پایین آوردن ظرفیت تولید، از مهمترین دلایل این تصمیم عنوان شده است.
با این حال، تعطیلی کامل تنها سناریوی مطرح نیست. تغییر کاربری برخی سایتها برای تولید تجهیزات دفاعی، همکاری با شرکتهای چینی یا تغییر الگوی ساعات کاری از جمله گزینههایی است که درباره آینده این کارخانهها مطرح شده، هرچند تاکنون برنامه مشخصی برای اجرای این گزینهها اعلام نشده است.
در همین چارچوب، توافق سال ۲۰۲۴ امکان مذاکره درباره کاهش ساعات کاری را نیز پیشبینی کرده است. در صورت تشدید مشکلات مالی فولکسواگن، اجرای هفته کاری چهارروزه میتواند به عنوان یکی از ابزارهای کاهش هزینه و جلوگیری از تعدیل بیشتر نیروی انسانی مورد بررسی قرار گیرد.
در نتیجه، مرحله بعدی تحول فولکسواگن بیش از آنکه صرفاً به تصویب یک برنامه مدیریتی مربوط باشد، به چگونگی اجرای آن در کارخانهها و میزان پذیرش کاهش هزینهها از سوی کارکنان و نمایندگان آنها وابسته خواهد بود.