به گزارش خبرگزاری برنا از مازندران ، در نشست کارگروه صیانت و حفاظت از دماوند، مهمترین چالشهای پیشروی حفاظت از این اثر طبیعی ملی و راهکارهای ایجاد هماهنگی میان دستگاههای مسئول مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
در این نشست، دماوند فراتر از یک میراث طبیعی، نمادی از هویت تاریخی، فرهنگی و اسطورهای ایران توصیف شد که حفاظت از آن نیازمند مسئولیتپذیری مشترک دستگاههای اجرایی، نهادهای تخصصی، سازمانهای مردمنهاد و جوامع محلی است.
پایان موازیکاری؛ ضرورتی برای حفاظت از دماوند:
یکی از محورهای اصلی این نشست، ضرورت اصلاح ساختار مدیریتی و پایان دادن به اقدامات پراکنده و موازی دستگاههای متولی بود.
در راستای ماهیت فرابخشی مسائل دماوند، تدوین یک الگوی مدیریتی منسجم و نظاممند را ضروری ساخته است؛ الگویی که در آن حدود مسئولیت، اختیارات و تعهدات تمامی دستگاهها در چارچوب آییننامه حفاظت پایدار کوهستان مشخص شود.
همچنین بر این موضوع تأکید شد که حفاظت مؤثر از دماوند بدون همکاری بیندستگاهی و برخورداری از پشتوانه قانونی لازم برای اجرای محدودیتها و ممنوعیتها امکانپذیر نخواهد بود.
ساماندهی گردشگری و جلوگیری از گسترش مداخلات انسانی:
در بخش دیگری از نشست، افزایش بیضابطه گردشگران و تعدد مسیرهای دسترسی به دماوند، از مهمترین چالشهای حفاظت از این کوه عنوان شد.
اعضای کارگروه، ساماندهی مسیرهای موجود، حذف مسیرهای غیرضروری و تدوین الگوی مقصد ـ مسیر گردشگری را از ضرورتهای مدیریت پایدار دماوند برشمردند؛ رویکردی که ضمن مدیریت حضور گردشگران، فشار بر عرصههای طبیعی و محیطزیستی این منطقه را کاهش دهد.
همچنین ممنوعیت احداث جاده در ارتفاعات بالاتر از ۲۲۰۰ متر و جلوگیری از صدور پروانه جدید برای معادن، از جمله محورهای پیشنهادی مطرحشده در این نشست بود که بر ضرورت بررسی و تأمین پشتوانه قانونی اجرای آنها تأکید شد.
جوامع محلی و سمنها؛ شرکای اصلی حفاظت از دماوند:
در این نشست، مشارکت جوامع محلی و سازمانهای مردمنهاد بهعنوان یکی از ارکان اصلی حفاظت پایدار از دماوند مورد توجه قرار گرفت.
حاضران با اشاره به ظرفیت و تجربه سازمانهای مردمنهاد در فعالیتهای محیطزیستی، بر ضرورت بهرهگیری از دانش بومی، توان اجتماعی و مشارکت ساکنان محلی در تصمیمسازی و اجرای برنامههای حفاظتی تأکید کردند.
بر این اساس، حفاظت از دماوند نباید صرفاً به اقدامات اداری و محدودیتهای قانونی منحصر شود، بلکه لازم است جوامع محلی بهعنوان ذینفعان و همراهان اصلی، در فرآیند مدیریت و صیانت از این میراث طبیعی نقش مؤثری داشته باشند.
حرکت بهسوی تدوین الگوی حفاظت پایدار کوهستان:
در ادامه نشست، بازنگری در طرح مدیریت حفاظت از دماوند و تدوین راهکاری جامع برای هماهنگی دستگاههای مسئول مورد توجه قرار گرفت.
برخورداری از ضمانتهای قانونی برای اعمال محدودیتهای ضروری، تعیین وظایف دستگاههای متولی، مدیریت گردشگری، جلوگیری از توسعه فعالیتهای مخرب و جلب مشارکت اجتماعی، از مهمترین محورهای مورد بحث در این کارگروه بود.
در این نشست تأکید شد که صیانت از دماوند، بهعنوان میراث مشترک طبیعی و فرهنگی کشور، نیازمند برنامهای بلندمدت، هماهنگ و فرابخشی است تا حفاظت از این نماد ملی برای نسلهای آینده تضمین شود.
انتهای پیام