به گزارش خبرگزاری برنا، تیم ملی واترپلوی ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا به مدال برنز رسید و چهار سال بعد در هانگژو نیز تا آستانه سکو پیش رفت؛ دیدار ردهبندی برابر قزاقستان در وقت قانونی ۷-۷ تمام شد و قزاقها در ضربات پنالتی ۳-۲ به پیروزی رسیدند. این جزئیات، بهخوبی نشان میدهد که رقابت ایران و قزاقستان در سالهای اخیر تا چه اندازه نزدیک بوده است.
در سطح قاره نیز این روند ادامه پیدا کرده است. ایران در یازدهمین دوره مسابقات قهرمانی آسیا در سال گذشته به دیدار نهایی رسید و با شکست برابر چین در ضربات پنالتی، عنوان نایبقهرمانی را به دست آورد.
حالا در ناگویا، نتایج ایران تصویری تازهتر از این روند ارائه میدهد. پیروزی مقابل سنگاپور، شکست برابر چین و سپس برتری ۱۵ بر ۱۱ برابر کره جنوبی؛ سه مسابقهای که هرکدام بخشی از واقعیت امروز واترپلوی آسیا را نشان میدهند. ایران در مسابقه با چین، بهویژه در کوارتر سوم، واکنش قابل توجهی داشت و برابر کره جنوبی نیز توانست بازی را با تمرکز و کنترل بیشتری مدیریت کند.
نکته مهمتر اما تغییر سطح رقبای ایران است. کره جنوبی و سنگاپور نسبت به سالهای گذشته فاصله خود را با تیمهای بالای آسیا کاهش دادهاند و نتایج ناگویا نیز نشان میدهد که معادلات گذشته دیگر به سادگی قابل تعمیم نیست. کره جنوبی حتی در همین دوره چین را شکست داده است؛ نتیجهای که نشان میدهد رقابت در واترپلوی آسیا گستردهتر و فشردهتر شده است.
در چنین شرایطی، پیروزی ایران برابر کره جنوبی صرفاً یک نتیجه در جدول نیست. ارزش این برد در نحوه بازی تیم نیز قابل بررسی است؛ تیم ایران پس از شکست برابر چین، وارد مسابقهای شد که کوچکترین افت تمرکز میتوانست شرایط را دشوار کند اما در نهایت با اختلاف چهار گل از حریف عبور کرد.
این عملکرد را باید در کنار شرایط آمادهسازی تیم نیز دید. فدراسیون ورزشهای آبی در مسیر آمادهسازی این تیم، سه اردوی برونمرزی در روسیه و ترکیه برگزار کرده است؛ اقدامی که برای رشتهای مانند واترپلو، که کیفیت مسابقه و مواجهه مستمر با سبکهای مختلف بازی در روند پیشرفت آن اهمیت زیادی دارد، بخشی از فرآیند آمادهسازی محسوب میشود.
در عین حال، مسیر رسیدن به ناگویا برای واترپلوی ایران در مقطعی با شرایط دشوار ناشی از جنگ تحمیلی اخیر و محدودیتهای ایجادشده برای ورزش کشور همراه بود و فرصت آمادهسازی تیم را تحت تأثیر قرار داد.
تلاش بازیکنان، کادر فنی و مجموعه فدراسیون برای حفظ آمادگی و رساندن تیم به این رقابتها، بخش مهم دیگری از این مسیر بود. همان روحیهای که میتوان از آن بهعنوان بخشی از ویژگیهای ورزش ایران یاد کرد، در کنار برنامهریزی و کار فنی، امکان حضور تیم در سطحی رقابتی را فراهم کرد.
البته مقایسه ایران با چین و ژاپن بدون توجه به تفاوت سطح سرمایهگذاری، امکانات و ساختار توسعه این کشورها در واترپلو، مقایسه دقیقی نیست. اما همین واقعیت، اهمیت حفظ روندی را که واترپلوی ایران طی سالهای اخیر طی کرده، بیشتر میکند؛ روندی که از برنز جاکارتا به رقابت نزدیک برای سکو در هانگژو و سپس نایبقهرمانی آسیا رسیده و اکنون در ناگویا نیز ایران را در جمع مدعیان قرار داده است.
ایران با وجود شکست مقابل چین، صعودش از مرحله نخست را قطعی کرده و برای تعیین جایگاه نهایی در این مرحله باید منتظر نتیجه دیدار چین و سنگاپور ماند. آنچه تا اینجا روشن است، این است که واترپلوی ایران دیگر صرفاً برای حضور در جمع تیمهای برتر آسیا رقابت نمیکند؛ بلکه طی چند سال، با برنامهای مرحلهبهمرحله، خود را به سطحی رسانده که حضور در جمع مدعیان مدال، بخشی از واقعیت امروز این تیم است.
انتهای پیام/