به گزارش خبرگزاری برنا، گاهی ارزش یک نتیجه را نمیتوان فقط با فاصله آن تا سکوی مدال سنجید. چهارمی سام واژیر در فینال شیرجه از تخته یک متر بازیهای آسیایی ناگویا، با امتیاز ۳۴۴.۴۰، بهترین جایگاه تاریخ شیرجه ایران در بازیهای آسیایی پس از انقلاب بود؛ نتیجهای که شاید روی کاغذ فقط یک چهارمی باشد، اما برای شیرجه ایران معنای بزرگتری دارد.
واژیر در شرایطی به این نتیجه رسید که پیش از بازیهای آسیایی دورهای سخت را پشت سر گذاشته بود و مدتی به دلیل مصدومیت از تمرین دور بود. با این حال خود را به مسابقات رساند و در نخستین فرصت، بهترین نتیجه تاریخ شیرجه ایران در بازیهای آسیایی را ثبت کرد.
این چهارمی اتفاقی نیست. واژیر پیش از این نیز نشانههای روشنی از ظرفیت خود نشان داده بود؛ چهارمی جهان در دو ماده تخته یک متر و سکوی ۱۰ متر جوانان جهان ۲۰۲۴ و دو مدال برنز انفرادی در قهرمانی بزرگسالان آسیا ۲۰۲۴، بخشی از کارنامه اوست.
نمیتوان با قطعیت گفت اگر مصدومیت رخ نمیداد، مدال ناگویا حتماً به دست میآمد؛ اما همین سابقه نشان میدهد فاصله واژیر با سکوی آسیا، فاصلهای دور از دسترس نیست. نکته مهمتر اینکه ناگویا برای او هنوز تمام نشده بود و در دو ماده دیگر نیز فرصت رقابت داشت.
در کنار واژیر، حضور محمد مقدسی نیز قابل توجه بود. او در فینال سکوی ۱۰ متر با امتیاز ۲۴۷.۹۰ در جایگاه دهم قرار گرفت؛ نتیجهای که در کنار چهارمی واژیر، نشان میدهد شیرجه ایران در بازیهای آسیایی با دو ورزشکار جوان، تجربهای مهم در سطح قارهای به دست آورده است.
اما داستان واژیر فقط به نتیجه مسابقه محدود نمیشود. یکی از نکات قابل توجه درباره او، استفاده از ظرفیت ورزشکاران ایرانی خارج از کشور است. واژیر در کانادا تمرین میکند، اما فدراسیون ورزشهای آبی توانسته این استعداد را شناسایی و ارتباط او با تیم ملی را حفظ کند.
این اتفاق میتواند یک الگوی مهم برای ورزش ایران باشد؛ اینکه محل زندگی یک ورزشکار نباید به معنای از دست رفتن ارتباط او با تیم ملی و ظرفیتهای ورزشی کشور باشد. اگر چنین نگاهی با برنامهریزی و شناسایی دقیق ادامه پیدا کند، میتوان استعدادهای بیشتری را در خارج از کشور پیدا کرد و از ظرفیت آنها برای تیمهای ملی بهره برد.
در مورد واژیر البته هنوز نمیتوان از یک ورزشکار به نقطه پایان رسیده صحبت کرد. او جوان است و همین چهارمی تاریخی میتواند به جای یک پایان، شروع مرحله تازهای از مسیر حرفهای او باشد.
در کنار او، محمد مقدسی نیز جوان است و حضور در فینال سکوی ۱۰ متر بازیهای آسیایی میتواند برای ادامه مسیرش تجربهای ارزشمند باشد. داشتن دو ورزشکار جوان در سطح رقابتهای آسیایی، برای رشتهای مانند شیرجه که برای رسیدن به سکو به تجربه، ثبات و سالها کار نیاز دارد، یک سرمایه محسوب میشود.
چهارمی واژیر را بنابراین نباید فقط با عدد «چهار» سنجید. این نتیجه، هم نشانهای از مسیری است که شیرجه ایران طی کرده و هم تصویری از ظرفیتی که میتواند در سالهای آینده بیشتر خودش را نشان دهد.
شاید واژیر در ناگویا یک قدم تا سکو فاصله داشت؛ اما همین یک قدم، میتواند برای شیرجه ایران معنای مهمی داشته باشد.
ناگویا برای واژیر تمام شد، اما مسیر او و شیرجه ایران تازه ادامه دارد.
انتهای پیام/