نظرسنجی جدید شبکه ۱۳ تلویزیون رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد در شرایطی که احزاب اپوزیسیون از مشارکت با احزاب عربی فاصله گرفته‌اند، جناح راستگرای بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با ۵۴ کرسی از اردوگاه رقیب با ۵۲ کرسی پیش افتاده است.
بر اساس این نظرسنجی، حزب «یاشار» به رهبری گادی آیزنکوت با ۲۱ کرسی همچنان بزرگ‌ترین حزب است و پس از آن، لیکود به رهبری نتانیاهو با ۱۹ کرسی قرار دارد. احزاب عربی ۱۴ کرسی، «بِیَخَد (با یکدیگر)» به رهبری نفتالی بنت، نخست‌وزیر اسبق رژیم صهیونیستی، و «دموکرات‌ها» به رهبری یائیر گولان نیز هر کدام ۱۱ کرسی به دست می‌آورند.
نظرسنجی همچنین نشان می‌دهد «اسرائیل خانه ما»، به رهبری آویگدور لیبرمن و فهرست مشترک عربی ۹ کرسی، «عوتسما یهودیت»، به رهبری ایتامار بن‌گویر، وزیر افراطی امنیت و حزب «اتحاد یهودیت توراتی» هر کدام ۸ کرسی کسب می‌کنند.
همچنین حزب «شاس» به رهبری آریه درعی و فهرست «صهیونیسم مذهبی-هویت» به رهبری بتصلئیل اسموتریچ و موشه فگلین هر کدام ۷ کرسی کسب کرده‌اند. «رعم» نیز به رهبری منصور عباس و حزب «عمخا اسرائیل» به رهبری عوفر وینتر نیز هر کدام ۵ کرسی دارند.
در این نظرسنجی، فهرست «نیرو‌های ذخیره-اقتصاد» به رهبری یوعز هندل و یارون زلیخا با کسب ۲.۸ درصد آرا از حد نصاب انتخاباتی عبور نکرده است.
با این حال، پیشتازی ۵۴ کرسی برای بلوک نتانیاهو به معنای دستیابی به اکثریت نیست؛ برای تشکیل کابینه در کنست (پارلمان رژیم صهیونیستی)، کسب دست‌کم ۶۱ کرسی ضروری است. از سوی دیگر، ارقام این نظرسنجی نشان می‌دهد بدون تغییر در آرایش احزاب یا نحوه تعامل با احزاب عرب، هیچ‌یک از دو جناح اصلی به تنهایی به این حد نصاب نمی‌رسند.
این در حالی است که گادی آیزنکوت بر تشکیل کابینه‌ای با اکثریت یهودی و بدون اتکا به احزاب عرب تأکید کرده است. با این حال، مواضع مطرح‌شده از سوی او نشان می‌دهد گفت‌و‌گو با احزاب عرب را به‌طور مطلق منتفی نمی‌داند و برای هرگونه مشارکت سیاسی، شروطی از جمله پذیرش موجودیت اسرائیل، پذیرش ارزش‌های اعلامیه استقلال و پذیرش اصل خدمت نظامی یا ملی مطرح کرده است.
در سوی دیگر، روزنامه یدیعوت آحارنوت گزارش داد که آویگدور لیبرمن، رئیس حزب «اسرائیل خانه ما»، مخالف حضور نمایندگان عرب در کابینه آینده است؛ موضعی که نشان‌دهنده یکی از شکاف‌های جدی در اردوگاه مخالف نتانیاهو درباره نحوه تعامل با احزاب عربی است.
مخالفان احزاب عرب نگران هستند، هرگونه ائتلاف یا اتکای پارلمانی به این احزاب، به‌ویژه «رعم»، به ابزاری برای حملات و تبلیغات انتخاباتی نتانیاهو تبدیل می‌شود. در مقابل، کنار گذاشتن احزاب عرب نیز می‌تواند مسیر دستیابی مخالفان به اکثریت پارلمانی را دشوارتر کند.
انتهای پیام/