اسرار دایرههای بزرگ از سنگهای یکپارچه که در بیابانهای اردن و سوریه در1920 کشف شدند همچنان باستان شناسان را دربهت و حیرت نگاه داشته است.
به گزارش گروه میراث فرهنگی خبرگزاری برنا و به نقل از CHN، با وجود تلاشهای جدید برای عکسبرداری با فناوریهای نو؛دایرههای بزرگ ومرموز باستانی در بیابانهای سوزان اردن که نخستین بار در سال 1920 از طریق هواپیما مشاهده شد، همچنان در پردهای از ابهام مانده است.
این دایرههای بسیار بزرگ که اغلب از سنگهای یکپارچه ساخته شده هیچ کاربردی برای نگاهداری حیوانات یا دورنگاهداشتن حیوانات ویا دشمنان ندارد.
باوجود گذشت سالها ازکشف این دایرههای اسراآمیز، هنوز هم پاسخ روشنی درباره علت شکل گیری وکاربرد آن بدست نیامده است. اخیرا تحقیقات جدید و عکسهای هوایی جدیدی از این سازهها توسط دیوید کندی از باستان شناسان فعال در پروژه باستانشناسی هوایی اردن و نیز آرشیو عکس برای مطالعات باستان شناسی خاورمیانه در دانشگاه وسترن استرالیا، صورت گرفته است که هرچند تلاشی تازه محسوب میشود اما همچنان درحد ثبت شواهد باقی مانده است.
کندی میگوید: بیشتر این دایرهها سازههایی خام هستند اما بسیاری نیز آشکارا با دقت بسیار بالای هندسی ساخته شدهاند وهرچند اکنون برخی از اینها اندکی آسیب دیدهاند اما این همه دقت هندسی نشان میدهد که قصد و هدف خاصی در ساخت آنها دخالت داشته است. با این حال شک نیست که درساخت این سازهها گروه بزرگی فعالیت داشته و انجام آن مستلزم کار طاقت فرسایی بوده است.
تاکنون هشت دایره یا حلقه بزرگ در غرب اردن مرکزی حدفاصل وادی الاحسا و دامنه صحرا شناسایی و ضبط شده است. اما دسته دومی از این دایرهها نیز در دو گروه چهارتایی در منطقهای درست واقع در شمال واحه "ازرق" وجود دارد.
همچنین در سال 2002 نیز تصاویر ماهوارهای دایره ای مشابه را در نزدیکی حمص واقع در سوریه شناسایی کردند.
عکسهای هوایی موجود نشانگر آن است ک قطر این دایرهها از نظر اندازه حدود 220 در 455 متر یا 1300 پا است.
جنس مواد و سنگهایی که این دایرهها را ساختهاند نشان میدهد که از نظر تاریخ ساخت به دوره برنز تا عصر حکومت رومیان در قرن هفتم میلادی باز میگردد.
کندی امیدواراست عکسبرداریهای جدید با فناوریهای نو توجه محققان را بیش از پیش به این حلقههای مرموز جلب کند و حفاریهای باستان شناسی بتواند به دانشمندان توضیحاتی درباره علت اصلی ساخت آنها بدهد.