شان طلای ساغر مرادی، بانوی تکواندوکار ایران، در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی ناگویا، سومین طلای دختران کاروان ایران را به ارمغان آورد تا بهترین نتیجه ایران در بخش بانوان در تاریخ بازی‌های آسیایی رقم بخورد.
هرچند در آستانه پایان این دوره از بازی‌ها قرار داریم و روز پایانی هم چه‌بسا نتایج کاروان را درخشان‌تر کند، اما یکی از مهم‌ترین دستاوردهای ورزش ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی همین حالا رقم خورده است.
سه نشان طلا در شرایطی برای ورزش بانوان به دست آمد که در ۱۹ دوره گذشته، پنج مدال طلا در دفتر ورزش بانوان کشور ثبت شده بود. در حقیقت، سه طلای ناگویا تعداد طلاهای زنان ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی را از پنج به هشت رساند؛ یعنی افزایشی ۶۰ درصدی نسبت به مجموع طلاهای بانوان ایران در ۱۹ دوره پیش از این بازی‌ها.
مدال طلای شمشیربازی اسلحه فلوره بانوان در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، تنها نشان طلای کاروان‌های ایران قبل از انقلاب اسلامی بود. خدیجه آزادپور در ووشو در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰، نخستین نشان طلای بانوان ایران در سال‌های بعد از انقلاب را به دست آورد. بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ نیز با دو نشان طلای نجمه خدمتی در تیراندازی و حمیده عباسعلی در کاراته، یکی از دوره‌های موفق ورزش دختران ایران از حیث خوشرنگ‌ترین مدال بود.
مدال طلای تیم ملی کبدی بانوان در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ نیز پنجمین طلای بانوان ایران در تاریخ بازی‌های آسیایی بود و تا پیش از ناگویا، تنها طلای تیمی بانوان ایران پس از انقلاب به شمار می‌رفت.
اما آنچه ناگویا را از همه این دوره‌ها متمایز می‌کند، تنوع اتفاقات تاریخی و «اولین»هایی است که در همین دوره برای ورزش بانوان ایران رقم خورد.
دو طلای تاریخی روئینگ، نخستین قهرمانی زنان ایران در این رشته در بازی‌های آسیایی بود؛ فاطمه مجلل در روئینگ سبک‌وزن تک‌نفره و کیمیا زارعی و زینب نوروزی در روئینگ سبک‌وزن دونفره، نام ایران را برای نخستین بار در صدر این دو ماده قرار دادند.
و حالا طلای ساغر مرادی در تکواندو، این مجموعه را به سه طلا رسانده است؛ سه طلایی که در یک دوره برای ورزش بانوان ایران یک رکورد تاریخی محسوب می‌شود.
اما درخشش بانوان ایران در ناگویا به طلا محدود نماند. در وزنه‌برداری، ریحانه کریمی با کسب مدال تاریخی، نخستین مدال زنان ایران در این رشته در بازی‌های آسیایی را به نام خود ثبت کرد و مهسا بهشتی نیز به جمع مدال‌آوران پیوست. در کنار آن، حضور نخستین بوکسور زن ایرانی در بازی‌های آسیایی، بازگشت ژیمناستیک بانوان به این آوردگاه، ثبت نخستین پیروزی‌های تنیس زنان ایران و رسیدن تیم پدل بانوان به جمع هشت تیم برتر، مجموعه‌ای از اتفاقات مهم و متفاوتی بود که ناگویا را به یک دوره ویژه برای ورزش بانوان تبدیل کرد.
به این ترتیب، اهمیت ناگویا در تعداد رشته‌هایی است که دختران ایران در آنها وارد میدان شدند، در نخستین تجربه‌هایی که به دست آمد و در مرزهایی که جابه‌جا شد. روئینگ طلایی شد، تکواندو به طلای تاریخی رسید، وزنه‌برداری صاحب نخستین مدال شد و رشته‌هایی مانند بوکس، ژیمناستیک، تنیس و پدل نیز هر یک برگ تازه‌ای از حضور زنان ایران در بازی‌های آسیایی را رقم زدند.
این تصویر البته پیش از ناگویا نیز نشانه‌های خود را نشان داده بود. در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین ۲۰۲۵، دختران ۴۸ درصد کل مدال‌های کاروان ایران را به دست آوردند.
در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵ نیز زنان ایران نیز سهم حدود چهل درصدی در مدال‌ها داشتند.
کنار هم گذاشتن این سه رویداد ــ بحرین، ریاض و ناگویا ــ تصویری از یک روند را پیش روی ورزش ایران قرار می‌دهد؛ روندی که در آن تعداد رشته‌ها، تعداد ورزشکاران، حضور در رشته‌های جدید و ثبت نخستین‌های تاریخی نیز در حال گسترش است.
آنچه درباره این دوره از موفقیت ورزش بانوان می‌توان گفت، ثبت این نتایج در مقطعی است که سیاست‌گذاری و مدیریت ورزش کشور، توسعه حضور و حمایت از ورزش بانوان را با جدیت بیشتری دنبال کرده است. در این میان، در دوره مسئولیت دکتر احمد دنیامالی، حدود یکصد و شصت نشست کمیسیون‌های تخصصی نظارت بر عملکرد فدراسیون‌ها و انجمن‌های ورزشی در دو سال گذشته برگزار شده که یکی از محورهای مشترک این جلسات، توجه، توصیه و پیگیری روند توسعه ورزش بانوان در رشته‌های مختلف بوده است.
اکنون که ورزش بانوان ایران در ناگویا یکی از درخشان‌ترین فصل‌های تاریخ خود را پشت سر می‌گذارد، حفظ این روند و استمرار حمایت از این مسیر، می‌تواند زمینه‌ساز ثبت افتخارات تازه برای دختران ایران در سال‌های پیش رو باشد؛ تا این فصل طلایی در قاره کهن به روزهای طلایی در بازی‌های المپیک هم تبدیل شود.
با این اوصاف ناگویا را باید یک نقطه عطف در مسیر ورزش بانوان ایران دانست دوره‌ای که بخشی از تاریخ از نو نوشته شد.
انتهای پیام/