به گزارش خبرنگار اعزامی برنا به اصفهان؛ سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان از ۱۱ تا ۱۶ مهرماه به دبیری حامد جعفری در اصفهان برگزار می‌شود؛ رویدادی که همچنان یکی از مهم‌ترین جشنواره‌های سینمای کودک و نوجوان ایران به شمار می‌رود.
در ادامه خبرنگار برنا گفت‌وگویی با رضا منتظری، منتقد و خبرنگار سینما، درباره چالش‌های سینمای کودک و نوجوان، کیفیت آثار و روند برگزاری این دوره از جشنواره داشته‌است که در ادامه می‌خوانید.
برنا: با توجه به سال‌ها برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان، به نظر شما مهم‌ترین چالشی که این جشنواره همچنان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند، چیست؟
منتظری: به نظرم مهم‌ترین مسئله، فیلم خوب است. وقتی فیلم خوبی وجود نداشته باشد، حتی اگر ۵۰ جشنواره دیگر هم برگزار کنیم، اتفاق خاصی رقم نمی‌خورد. جشنواره باید محتوای مناسبی برای جامعه هدف خود داشته باشد و بتواند با مخاطبان اصلی‌اش ارتباط برقرار کند.
فکر می‌کنم جشنواره فیلم کودک و نوجوان، دست‌کم طی دو، سه دهه گذشته، از فقدان فیلم خوب و مناسب کودک و نوجوان رنج برده است. البته هر از گاهی آثار قابل قبولی تولید شده که حتی در گیشه هم موفق بوده و توانسته‌اند مخاطبان کودک و نوجوان را جذب کنند اما من الزاما موفقیت در گیشه را نشانه موفقیت سینمای کودک و نوجوان یا جشنواره فیلم کودک نمی‌دانم.
ممکن است فیلمی با ابتذال، سطحی‌نگری و ساده‌انگاری در گیشه موفق شود بنابراین باید میان فروش یک فیلم و کیفیت سینمای کودک و نوجوان تفاوت قائل شد. اگر مدیران و سیاست‌گذاران کلان فرهنگی و سینمایی کشور دغدغه این حوزه را دارند باید برای احیای سینمای کودک و نوجوان اهتمام بیشتری داشته باشند و به محتوا و کیفیت آثار توجه ویژه‌ای کنند.
برنا: کیفیت آثار و انتخاب فیلم‌ها همواره یکی از بحث‌های مهم جشنواره بوده است. با توجه به این‌که در نخستین روز جشنواره هستیم؛ وضعیت این دوره را چطور ارزیابی می‌کنید؟
منتظری: حقیقتا با این‌که امروز نخستین روز جشنواره است، هنوز هیچ فیلمی در این دوره ندیده‌ام و نمی‌خواهم درباره این دوره قضاوت کنم. اما اگر بخواهم بر اساس تجربه سال‌های گذشته صحبت کنم، امید چندانی ندارم که در جشنواره امسال با یک اثر خیلی درجه‌یک مواجه شوم؛ چرا؟ چون دست‌کم طی ۲۰ سال گذشته، اثر درجه‌یکی در جشنواره فیلم کودک ندیده‌ام. اغلب به این شکل بوده که با یک‌سری فیلم‌های تلویزیونی یا آثاری که اصطلاحا به آن‌ها «تله‌فیلم» می‌گوییم، کارهای سردستی تولید شده و جشنواره برگزار شده است. در دوره‌های مختلف هم تعداد زیادی فیلم نمایش داده‌اند اما سوال من این است که این تعداد فیلم چه مسئله‌ای را حل می‌کند؟
من اساسا با این شکل از برگزاری جشنواره مخالفم. وقتی جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان داریم، ابتدا باید ببینیم ذائقه کودک و نوجوان امروز چیست و این مخاطب با چه کالای فرهنگی می‌تواند ارتباط بهتری برقرار کند. بعد بر اساس همین شناخت به سراغ تولید اثر برویم و سفارش ساخت فیلم بدهیم؛ فیلمی که سازنده آن دست‌کم از نظر فکری از زمانه خودش عقب نباشد.
اخباری هم که از سوی ارگان‌ها و دوستان و همکاران رسانه‌ای منتشر می‌شود، اغلب بر همین کمیت‌گرایی استوار است؛ این‌که چه تعداد فیلم تولید کرده‌ایم، چه تعداد اثر نمایش داده‌ایم و چه تعداد مخاطب یا مهمان داشته‌ایم.
این‌ها به خودی خود اهمیت چندانی ندارد. من می‌گویم حتی اگر جشنواره فجر را با دو فیلم برگزار کنیم اما این دو فیلم زبان جهانی داشته باشند و بتوانند برای سینمای ایران در دنیا اعتبار ایجاد کنند و مخاطبان بسیاری را به خود جذب کنند، ارزشمندتر است.
برنا: بنابراین از نظر شما، مسئله اصلی در جشنواره‌ها فاصله گرفتن از کمیت و توجه بیشتر به کیفیت است؟
رضا منتظری: دقیقا من به‌شدت با کمیت‌گرایی مخالفم. چیزی که به سینمای ما، نه فقط سینمای کودک و نوجوان، آسیب زده، همین کمیت‌گرایی است. ما زمانی می‌توانیم در حوزه فرهنگ و هنر و به‌طور مشخص سینما موفق عمل کنیم که از کمیت‌گرایی فاصله بگیریم و به کیفیت فکر کنیم. زمانی موفق خواهیم بود که از شوآف فاصله بگیریم و نگاه‌مان به سمت سازندگی باشد. متاسفانه اساسا همه‌چیز ما به نوعی «باری به هر جهت» شده است. در حالی که اگر قرار است جشنواره‌ای برگزار شود باید خروجی آن در کیفیت سینما و ارتباط آن با مخاطب دیده شود، نه صرفا در تعداد فیلم‌ها و آمار و ارقام.
انتهای پیام/