حسین دیوسالار، معاون توسعه همکاریهای علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در گفتوگو با برنا، گفت: فعالیتهای علمی و دانشگاهی از مؤثرترین و ماندگارترین ابزارهای قدرت نرم به شمار میروند و تجربه مأموریتهای بینالمللی نیز نشان داده است که تعاملات علمی میتواند اثربخشی و جذابیت بیشتری نسبت به بسیاری از شیوههای دیگر ارتباطات بینالمللی داشته باشد.
وی با اشاره به وجود تفاهمنامههای متعدد میان دانشگاههای ایران و نهادهای بینالمللی افزود: هدف نباید صرفاً افزایش تعداد تفاهمنامهها باشد، بلکه باید این ظرفیتها به همکاریهای واقعی و پروژههای مشخص و کاربردی منجر شوند.
دیوسالار پیشنهاد کرد هر دانشگاه متولی پیگیری یک مسئله مشخص جمهوری اسلامی ایران در عرصه بینالمللی شود و فعالیتهای خود را بهصورت هدفمند در همان حوزه دنبال کند.
وی با تأکید بر آمادگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برای حمایت از فعالیتهای بینالمللی دانشگاهها اظهار کرد: معاونت توسعه همکاریهای علمی و فرهنگی و مجموعههای زیرمجموعه آن، از جمله اداره کل همکاریهای علمی و دانشگاهی، اداره کل همکاریها و تنظیمگری صادرات فرهنگی و مرکز ساماندهی ترجمه و نشر علوم و معارف اسلامی و انسانی، ظرفیت حمایت از این همکاریها را دارند.
معاون توسعه همکاریهای علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، دیپلماسی فرهنگی را یکی از مؤلفههای مهم روابط بینالملل دانست و ادامه داد: دیپلماسی فرهنگی را میتوان ساختن پلی میان ملتها و دلها برای تعمیق روابط میان کشورها دانست و در این مسیر، ارائه یک روایت دقیق و تصویر واقعی از کشور اهمیت زیادی دارد.
وی افزود: ایران به دلیل پیشینه تمدنی و فرهنگی و ظرفیتهای گسترده خود، نیازمند ارائه روایتی دقیق و واقعی از این ظرفیتها در عرصه جهانی است؛ روایتی که تنها به گذشته تاریخی محدود نباشد و ایران معاصر، پیشرفت، توسعه و ظرفیتهای علمی و فرهنگی کشور را نیز دربرگیرد.
دیوسالار شبکهسازی ارتباطات فرهنگی و تقویت این ارتباطات در میان نسل جدید را از دیگر محورهای مورد توجه دانست و گفت: مطالعات تمدنی و فرهنگی، نگاه به ایران معاصر، معرفی ایرانِ پیشرفت و توسعه و تقویت ارتباط مستقل ایران با دیگر کشورها از جمله موضوعاتی است که باید در این مسیر دنبال شود.
وی با اشاره به اهمیت همزمان دیپلماسی عمومی و فرهنگی تصریح کرد: قدرت نرم در کنار سایر مؤلفههای قدرت کشور اهمیت دارد و ایران از ظرفیتهای گستردهای در حوزه فرهنگ، تمدن، زبان و ادبیات فارسی و همچنین ایرانیان خارج از کشور برخوردار است.
ایرانیان خارج از کشور، سرمایه فرهنگی و اجتماعی
معاون توسعه همکاریهای علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، ایرانیان خارج از کشور را یکی از مهمترین داراییهای فرهنگی و اجتماعی کشور دانست و اظهار کرد: همه ایرانیان، با وجود تفاوت دیدگاهها و سبک زندگی، بخشی جداییناپذیر از هویت و سرمایه ملی هستند و باید برای تقویت ارتباط آنان با سرزمین مادری برنامهریزی شود.
وی ادامه داد: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی طی سالهای گذشته در زمینه ایرانیان خارج از کشور برنامههایی در حوزههای فرهنگی، اجتماعی، هنری، زبان و ادبیات فارسی، دانشجویی و گردشگری اجرا کرده است و رایزنان فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نیز در جایگاه نمایندگان دیپلماسی فرهنگی و عمومی کشور در گسترش این ارتباطات نقش دارند.
دیوسالار همچنین استفاده از ظرفیت نهادهای مردمی و حلقههای واسط را در دیپلماسی فرهنگی ضروری دانست و گفت: اگر دیپلماسی فرهنگی را مجموعه اقداماتی برای ارائه روایت دقیق و صحیح از کشور و اثرگذاری بر مخاطبان بینالمللی بدانیم، نمیتوان نقش مجموعههای مردمی و غیردولتی را در این عرصه نادیده گرفت.
وی افزود: نگاه تحولی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی بر واگذاری امور و استفاده از ظرفیت حلقههای واسط در ارتباطات فرهنگی بینالمللی استوار است و این رویکرد با جدیت دنبال خواهد شد.
معاون توسعه همکاریهای علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با تأکید بر نقش مجموعههای مردمی در ارتباطات بینالمللی گفت: سمنها و نهادهای فرهنگی به دلیل برخورداری از نگاه مردمی و غیردولتی و همچنین انگیزه و دغدغهمندی در حوزههای مختلف، میتوانند به بازوی توانمند دیپلماسی فرهنگی کشور تبدیل شوند.
دیوسالار تأکید کرد: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به عنوان متولی دیپلماسی فرهنگی و بینالمللی نظام، خود را مسئول حضور مؤثر و چشمگیر در عرصه بینالمللی میداند.
وی ایرانشناسی را فراتر از یک حوزه صرفاً دانشگاهی و یکی از ظرفیتهای مهم دیپلماسی فرهنگی کشور توصیف کرد و گفت: در روابط بینالملل امروز، قدرت کشورها تنها به مؤلفههای نظامی و اقتصادی محدود نیست و میزان نفوذ فرهنگی و توانایی در ارائه تصویری اصیل و اقناعکننده از هویت تمدنی نیز اهمیت دارد.
دیوسالار تأکید کرد: ایرانشناسی معاصر نباید تنها به تاریخ و میراث فرهنگی ایران محدود شود، بلکه باید موضوعاتی مانند پیشرفتهای علمی، فناوریهای نوین و ظرفیتهای گردشگری و دیگر جنبههای معاصر کشور را نیز مورد توجه قرار دهد تا تصویری کاملتر از ایران امروز ارائه شود.
معاون توسعه همکاریهای علمی و فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، پژوهشگران حوزه ایرانشناسی را از ظرفیتهای مؤثر در معرفی ایران دانست و گفت: پژوهشگری که به شکل علمی و بیطرفانه فرهنگ و تمدن ایران را مطالعه میکند، میتواند در محیطهای دانشگاهی و علمی به انتقال روایتهای معتبر و دست اول درباره ایران کمک کند.
وی تقویت و ایجاد کرسیهای ایرانشناسی در دانشگاههای تراز اول جهان، ترجمه و انتشار آثار کلیدی فارسی و فراهم کردن فرصتهای تبادل علمی را از اقداماتی دانست که میتواند به تقویت این ظرفیت کمک کند.
دیوسالار درباره اجلاسهای بینالمللی ایرانشناسی نیز اظهار کرد: این رویدادها میتوانند زمینه گردهمایی پژوهشگران و شکلگیری شبکهای پایدار از اندیشمندان علاقهمند به ایران را فراهم کنند؛ شبکهای که در ادامه بتواند تعاملات علمی و فرهنگی را تعمیق دهد و زمینه ارائه روایتی علمی و چندبعدی از ایران را در سطح جهان فراهم کند.
وی همچنین تدوین نظام مسائل دقیق برای پاسخگویی علمی به چالشها و شبهات موجود در مطالعات ایرانشناسی و استفاده بیشتر از ظرفیتهای دیجیتال برای تولید و انتشار محتوای جذاب، متقن و قابل دسترس را ضروری دانست.
دیوسالار تأکید کرد: تقویت ایرانشناسی نیازمند هماهنگی راهبردی میان نهادهایی مانند سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، وزارت امور خارجه، وزارت علوم و بنیاد ایرانشناسی است و باید در افق بلندمدت، ایرانشناسی به یکی از محورهای پایدار دیپلماسی فرهنگی کشور تبدیل شود.
انتهای پیام/