به گزارش خبرگزاری برنا از اصفهان، امیررضا معتمدی شامگاه دوشنبه در کارگاه تخصصی «هوش مصنوعی و سینما» که در خانه جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان برگزار شد، با تشریح مفهوم هوش مصنوعی اظهار کرد: آنچه امروز با عنوان هوش مصنوعی شناخته میشود، بیش از آنکه به معنای برخورداری ماشین از هوش و خودآگاهی باشد، سامانهای برای استخراج الگو از دادهها و استفاده از این الگوها برای تولید خروجی است.
وی با اشاره به تفاوت میان سرعت پردازش ماشین و هوشمندی انسانی افزود: هوش مصنوعی فاقد خودآگاهی و انگیزه است و عملکرد آن بر اساس پردازش دادهها و احتمال قرار گرفتن عناصر مختلف در کنار یکدیگر شکل میگیرد؛ بنابراین نباید سرعت بالای پاسخگویی این سامانهها را با درک و فهم انسانی یکسان دانست.
ضرورت راستیآزمایی خروجیهای هوش مصنوعی
پژوهشگر و صاحبنظر هوش مصنوعی و ارتباطات، یکی از چالشهای مهم استفاده از این فناوری را «هالوسینیشن» یا تولید اطلاعات بدون پشتوانه معتبر دانست و گفت: زمانی که سامانه به داده مناسب دسترسی نداشته باشد، ممکن است پاسخی تولید کند که از نظر ساختاری قابل قبول به نظر برسد، اما الزاماً مبتنی بر واقعیت نباشد.
معتمدی ادامه داد: در چنین شرایطی کاربر باید توانایی ارزیابی، راستیآزمایی و تشخیص خطاهای خروجی هوش مصنوعی را داشته باشد و صرف دریافت یک پاسخ سریع و منسجم نباید به معنای درست بودن آن تلقی شود.
وی با بیان اینکه گسترش دسترسی به هوش مصنوعی جایگاه دانش و مهارتهای حرفهای را تغییر داده است، تصریح کرد: در شرایط جدید، صرف برخورداری از دانش تخصصی، استعداد یا پشتکار برای حفظ جایگاه حرفهای کافی نیست و افراد باید توانایی استفاده صحیح و هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی را نیز به دست آورند.
خلاقیت انسانی همچنان نقش کلیدی دارد
معتمدی تأکید کرد: مسئله سینماگران نباید مقاومت در برابر هوش مصنوعی باشد، بلکه باید یاد بگیرند چگونه از این فناوری استفاده کنند، نقاط ضعف آن را بشناسند و بخشهایی از فرایند خلاقه را همچنان در اختیار انسان نگه دارند.
وی تفکر خلاق و تفکر نقادانه را از مهمترین مهارتهای مورد نیاز در عصر هوش مصنوعی دانست و گفت: هوش مصنوعی میتواند خروجی تولید کند، اما نمیتواند مانند انسان درباره درستی، کامل بودن یا پیامدهای آن خروجی قضاوت کند.
این پژوهشگر با تأکید بر ضرورت بازتعریف مهارتهای حرفهای در سینما افزود: سینماگر باید مهارتهای خود را به اجزای کوچکتر تقسیم و مشخص کند کدام بخشها قابلیت الگوبرداری و اتوماسیون دارند و کدام بخشها همچنان به تجربه، قضاوت، تخیل و خلاقیت انسانی وابسته هستند.
هوش مصنوعی از فیلمنامه تا انیمیشن
معتمدی با اشاره به روند تولید آثار انیمیشن اظهار کرد: تولید یک اثر انیمیشن مجموعهای از مهارتها از طراحی و شخصیتپردازی تا فضاسازی، فیلمنامه، شاتلیست، دکوپاژ، استوریبورد و انیمیت را دربرمیگیرد و سینماگران باید نسبت به ظرفیت هوش مصنوعی در هر یک از این مراحل شناخت پیدا کنند.
وی یادگیری مستمر را یکی از الزامات فعالیت حرفهای در شرایط جدید دانست و افزود: سرعت تغییرات فناوری به اندازهای بالاست که نمیتوان یک مهارت یا دانش را برای سالهای طولانی ثابت و کافی دانست؛ بنابراین سینماگران باید یادگیری پویا و مستمر را به بخشی از مسیر حرفهای خود تبدیل کنند.
هشدار درباره یکسانشدن تولیدات فرهنگی
پژوهشگر و صاحبنظر هوش مصنوعی و ارتباطات نسبت به استفاده گسترده و بدون خلاقیت از ابزارهای هوش مصنوعی هشدار داد و گفت: اگر همه افراد برای نوشتن، تولید محتوا و ارتباطات خود از الگوهای مشابه هوش مصنوعی استفاده کنند، احتمال شکلگیری نوعی ادبیات و رفتار یکسان افزایش مییابد و این مسئله میتواند به تضعیف تنوع و خلاقیت انسانی منجر شود.
معتمدی همچنین با اشاره به مخاطرات اجتماعی هوش مصنوعی بیان کرد: یکی از خطرهای مهم زمانی شکل میگیرد که ابزارهای قدرتمند هوش مصنوعی در اختیار افراد یا ساختارهایی قرار گیرد که از آن برای اهداف مخرب استفاده کنند؛ بنابراین موضوع حکمرانی، امنیت داده و نحوه استفاده از این فناوری باید همزمان با توسعه آن مورد توجه قرار گیرد.
وی امنیت دادهها را یکی از مسائل راهبردی در توسعه سامانههای هوش مصنوعی دانست و افزود: بخش قابل توجهی از اطلاعات و آرشیوهای تاریخی در حال دیجیتالشدن است و تمرکز زیرساختها و دادهها در اختیار تعداد محدودی از شرکتهای بزرگ فناوری، موضوع مالکیت، دسترسی و کنترل اطلاعات را به مسئلهای مهم تبدیل کرده است.
هوش مصنوعی فعلی جایگزین انسان نیست
معتمدی با اشاره به تفاوت میان هوش مصنوعی فعلی و نسلهای آینده این فناوری خاطرنشان کرد: آنچه امروز در اختیار کاربران قرار دارد با «هوش عمومی مصنوعی» که بتواند جایگزین انسان شود تفاوت دارد و نباید این دو مفهوم را یکسان دانست.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت استفاده آگاهانه از هوش مصنوعی برای نسل جدید سینماگران گفت: آینده متعلق به کسانی است که ضمن استفاده از توان پردازشی هوش مصنوعی، تواناییهایی را که این فناوری در اختیار ندارد، از جمله تفکر خلاق، تفکر نقادانه، قضاوت و درک زمینهای، در خود تقویت کنند.
این پژوهشگر تأکید کرد: انسان باید پیش از آنکه هوش مصنوعی به بخش مسلط زندگی و فرایندهای حرفهای تبدیل شود، شیوه تعامل با آن را بیاموزد؛ چراکه مسئله اصلی در آینده حذف فناوری نیست، بلکه توانایی انسان برای حفظ نقش فعال و خلاق خود در کنار آن است.
انتهای پیام