به گزارش گروه سیاسی و بینالملل برنا، خبرگزاری رویترز در گزارشی اختصاصی به نقل از تصاویر ماهوارهای شرکت «وانتور» اعلام کرد که با گذشت تنها یک روز از اعلام رسمی وزارت دفاع چین مبنی بر ایجاد یک «تأسیسات آموزشی مشترک» در لائوس، این پایگاه اکنون میزبان هشت فروند جت تهاجمی سبک مدل «کی-۸» (K-۸) و بیش از ۲۴ خودروی پشتیبانی است. این تصاویر که در تاریخ ۳۰ سپتامبر ثبت شدهاند، نشاندهنده فعالیتهای ساختوساز گسترده و سریع در باند فرودگاهی هستند که قرار است محور اصلی حضور نظامی چین در این کشور باشد.
پژوهشگران امنیتی و وابستگان نظامی منطقه، این تحرک سریع را گامی فراتر از یک همکاری آموزشی ساده توصیف کردهاند. با وجود دو دهه مدرنسازی ارتش چین، پکن همچنان از کمبود شبکه پایگاههای نظامی در خارج از مرزهای خود رنج میبرد و دسترسیهای فعلیاش به بندر «ریام» در کامبوج و پایگاه لجستیکی جیبوتی، محدود ارزیابی میشود.
ریچل وندنبرینک، تحلیلگر ارشد «موسسه سیاست استراتژیک استرالیا» در همین زمینه به رویترز گفت: «انتخاب سایت بانکون برای این هدف، احتمالا فراتر از یک نیاز عملیاتی ساده و اقدامی برای بهرهبرداری از فرصتهای راهبردی است. لائوس به دلیل هممرز بودن با چین و داشتن زیرساختهای ریلی جدید، یک جایپای در دسترس در سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا محسوب میشود.»
تحلیلگران نظامی از جمله کالین کوه، محقق دانشکده «اس. راجاراتنام»، با اشاره به اینکه جتهای کی-۸ (محصول مشترک چین و پاکستان) در حال حاضر در ناوگان هوایی لائوس نیز حضور دارند، تاکید کردند که مسئله اصلی، نه وضعیت فعلی، بلکه آینده این پایگاه است. الکساندر نیل، کارشناس حوزه دفاعی، در گفتوگو با رویترز تصریح کرد که طراحی فعلی باند، «بهگونهای مهندسی شده که امکان توسعه آن برای پذیرش هواپیماهای بزرگتر، از جمله هواپیماهای جاسوسی و نظارت الکترونیکی را فراهم میکند.»
کارشناسان بر این باورند که باید مراقب نشانههایی نظیر نصب سامانههای پدافند هوایی، ساخت مخازن عظیم سوخت و انبارهای مهمات بود؛ چرا که وجود این زیرساختها، کارکرد پایگاه را از یک مرکز آموزشی به یک پایگاه رزمی تمامعیار تغییر میدهد.
از «لیما سایت ۴۴» تا پایگاه چینی
این پایگاه در سالهای اخیر از منظر تاریخی نیز اهمیت ویژهای یافته است. بر اساس اسنادی که رایان ولفسون-فورد، متخصص آسیای جنوب شرقی در «کتابخانه کنگره آمریکا» در اختیار رویترز قرار داده است، این مکان در دهه ۱۹۷۰ میلادی و در اوج جنگ ویتنام، تحت عنوان «لیما سایت ۴۴» به طور مخفیانه توسط «ایر آمریکا» – شرکت هواپیمایی وابسته به سازمان سیا – اداره میشد. در آن دوران، این فرودگاه نقطه اصلی انتقال نیروهای اقلیت «همونگ» و تدارکات نظامی برای عملیاتهای مخفی آمریکا علیه نیروهای کمونیست در لائوس بود.
اکنون، در چرخشی تاریخی، پکن در حال بازسازی و بهرهبرداری از همین مکان است؛ اقدامی که از نگاه ناظران بینالمللی، نمادی از تغییر موازنه قدرت و تلاش چین برای نفوذ در مناطقی است که پیشتر تحت حوزه نفوذ سنتی ایالات متحده قرار داشتند. وزارت دفاع چین و مقامات دولت لائوس تاکنون به درخواستهای رویترز برای شفافسازی پیرامون جزئیات این همکاری نظامی پاسخ ندادهاند.
انتهای پیام