حمید صاحب، مدیرکل سلامت شهرداری تهران، در گفت‌و‌گو با برنا، با اشاره به تغییر سبک زندگی و ساختار خانواده افزود: در گذشته، حتی اگر یکی از زوجین سالمند از دنیا می‌رفت، فرد باقی‌مانده معمولاً در کنار اعضای خانواده حضور داشت و به عنوان بزرگ خانواده مورد احترام و حمایت قرار می‌گرفت، اما تغییر سبک زندگی، کوچک‌تر شدن خانه‌ها و تغییر الگوهای کاری باعث شده با پدیده سالمندان تنها مواجه شویم.
صاحب ادامه داد: امروز سالمندانی وجود دارند که سال‌ها به تنهایی در خانه زندگی می‌کنند و این مسئله نیازمند توجه جدی است. برای مواجهه با چنین وضعیتی نمی‌توان انتظار داشت که یک سازمان به تنهایی بتواند همه این افراد را شناسایی و به آنها خدمات ارائه کند.
مدیرکل سلامت شهرداری تهران با اشاره به گستردگی این گروه در مناطق شهری اظهار کرد: در یک محله ممکن است حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰ سالمند منزوی وجود داشته باشد؛ بنابراین شناسایی تک‌تک این افراد از طریق یک سازوکار متمرکز دشوار است و باید از ظرفیت‌های موجود در خود محله استفاده کرد.
وی افزود: در حال حاضر تلاش می‌شود سالمندان منزوی از طریق خود سالمندان در محله‌ها شناسایی شوند و مسائل آنها نیز با استفاده از همین ظرفیت پیگیری شود.
به گفته صاحب، استفاده از ظرفیت مردم می‌تواند در مواجهه با جمعیت بالای سالمندان تنها، امکان پیگیری مسائل آنها را افزایش دهد.
صاحب با اشاره به تجربه مشارکت مردمی در برنامه‌های سلامت گفت: در موضوع واکسیناسیون کرونا نیز تجربه استفاده از ظرفیت مردم وجود داشت و در مسئله سالمندان منزوی هم می‌توان از همین الگو برای شناسایی و پیگیری مسائل استفاده کرد.
وی همچنین بر ضرورت مشارکت بخش‌های مختلف در شناسایی سالمندان منزوی تأکید کرد و گفت: برای شناسایی دقیق‌تر این افراد، همکاری بخش‌های فرهنگی و اجتماعی و نهادهایی مانند ثبت احوال می‌تواند مؤثر باشد؛ چراکه در یک کلان‌شهر، تعداد افراد درگیر با انزوای اجتماعی به اندازه‌ای است که نمی‌توان صرفاً با اقدامات مستقیم سازمانی به همه آنها دسترسی پیدا کرد.
مدیرکل سلامت شهرداری تهران در بخش دیگری از سخنان خود درباره تفاوت مناطق تهران از نظر آسیب‌های اجتماعی نیز گفت: نمی‌توان یک منطقه مشخص را به عنوان منطقه‌ای با آسیب اجتماعی بیشتر معرفی کرد؛ توزیع آسیب‌های اجتماعی در جامعه تقریباً نرمال است، اما نوع آسیب‌ها و مسائل در مناطق مختلف با یکدیگر تفاوت دارد.
وی توضیح داد: ممکن است در یک منطقه، برخی مسائل اجتماعی و اخلاقی بیشتر مورد توجه باشد و در منطقه‌ای دیگر، مشکلات اقتصادی نقش پررنگ‌تری داشته باشد؛ بنابراین تفاوت مناطق تهران بیشتر در جنس و موضوع آسیب‌های اجتماعی است.
انتهای پیام/